پابلو نرودا: “سفر، یک عشق است که هرگز پایان نمی‌یابد.”

شروع سفر

سفر به روسیه، سرزمینی با طبیعتی خیره‌کننده و فرهنگی غنی، همیشه جذابیت خاصی دارد. با در نظر گرفتن مقصدی همچون مورمانسک، که به پایتخت شفق قطبی معروف هست، در دل زمستان، می‌توان به جستجوی یکی از شگفت‌انگیزترین پدیده‌های طبیعی، یعنی تماشای شفق قطبی، پرداخت.

سفر از تهران انجام می شود با هواپیمایی ایرفلوت به مقصد مسکو ، در 20 دیماه 1403 ، ساعت پرواز 4:30 دقیقه صبح از فرودگاه امام، مدت زمان پرواز حدود 4 ساعت.با گروه بسیار صمیمی و دوست داشتنی همراه هستیم که همگی در فرودگاه آشنا شدیم، با همراهی و همکاری و برنامه ریزی خوب و دقیق آژانس با دلی پر از شوق و اشتیاق، آماده‌ایم تا شاهد جادوی طبیعت باشیم.

همین ابتدا در مورد شفق قطبی یک توضیح کوتاه بدم، شفق قطبی، نور شمالگان یا آرورا (Aurora) یک پدیده خارق‌العاده و جادویی طبیعی جو زمین است. شفق قطبی پدیده ظهور نورهای رنگین و متحرک در آسمان شب است و معمولاً در عرض‌های نزدیک به دو قطب زمین بر اثر برخورد ذرات باردارِ بادِ خورشیدی و یونیزه‌شدن مولکول‌های موجود در یونوسفر زمین به وجود می‌آید.

این پدیده بی‌نظیر در دو قطب کره زمین قابل‌مشاهده است. به ‌خصوص در طول زمستان که هوای قطب شمال به‌ سرعت تاریک می‌شود، امکان شکار و تماشای شفق قطبی در آسمان شهرهای شمالی بسیار راحت‌تر می‌شود.

روز اول – 20/10/1403 – 9 ژانویه 2025

حدود ساعت 8 صبح به وقت محلی در مسکو بودیم ، بعد از تشریفات طولانی و پاسپورت چک و گرفتن چمدان ها به هتل Rotana Edge که کمی از مرکز شهر دور بود رفتیم و چون اتاق ها ساعت 14 به بعد تحویل می شد برای گشت و گذار کوتاه و تبدیل پول و صرف نهار در اطراف هتل گشتی زدیم.

بعد از برگشت به هتل و استراحت مختصر ساعت 6 عصر برای گشت شبانه مسکو و تماشای ایستگاه های معروف آن به سمت مترو حرکت کردیم. هوا سرد بود ولی قابل تحمل بود. پس از بازدید از چندین ایستگاه مترو  معروف و زیبا مثل کیفسکایا و نووسلوبودسکایا و … به خیابان معروف آربات رفتیم .

آربات جدید و قدیم را بازدید کردیم که با توجه به تزیینات زیبای کریسمس زیبایی خیابن ها چندین برابر شده بود. شام هم در رستوران ترکی خوردیم و با مترو مجددا به هتل برگشتیم.

21/10/1403 – 10 ژانویه 2025

بعد از صرف صبحانه برای بازدید از میدان سرخ دوباره سوار مترو شدیم و باز هم چند ایستگاه زیبا را دیدیم. متروهای مسکو جز یکی از جاذبه های گردشگری مسکو به حساب میاد.  هوا سرد و بارانی و دمای هوا 3- بود. ولی سرما قابل تحمل بود. در میدان سرخ از نماد سربازان گمنام و تعویض شیفت سربازان بازدید کردیم . نقطه صفر مسکو و مرکز خرید معروف GUM  را هم رفتیم. دیدنی ها و گفتنی ها در مورد مسکو و زیبایی های آن زیاد هست اما با توجه به اینکه اینبار اقامت ما در مسکو کوتاه هست و برای تماشای شفق قطبی اومدیم توضیحات و گفتنی های مسکو را کوتاه می کنم.

سپس برای خرید سوغاتی با قیمت های مناسب به مرکز خرید در منطقه اسماعیلوآ رفتیم . مرکز خرید به شکل روباز و حالت بازار محلی داشت و قیمت ها مناسب تر از مراکز توریستی بود.

با توجه به سرمای هوا در شب و فاصله تا ایستگاه مترو و خستگی؛ با تاکسی به هتل برگشتیم که به ازای هر نفر 150 روبل شد در یک مسیر 14 کیلومتری از مرکز شهر تا هتل ما.

بلیط یک طرفه مترو 75 روبل بود. در زمان سفر ما  دلار 80 هزار تومان بود.  پس از برگشت به هتل با توجه به اینکه صبح فردا روز بعدش پرواز به سمت مورمانسک داشتیم چمدان ها را جمع و جور کردیم و استراحت کردیم.

22/10/1403 – 11 ژانویه 2025

ساعت 8 صبح چک اوت کردیم از هتل و به سمت فرودگاه مسکو رفتیم. پرواز به سمت مورمانسک حدود ساعت 11 صبح بود. با ایرلاین ایرفلوت. طول مدت پرواز حدود 2 ساعت و 5 دقیقه بود که با توجه به اینکه یک مقدار از 2 ساعت بیشتر بود یک پذیرایی مختصر و ساده از مسافران انجام شد. پروازهای داخلی زیر 2 ساعت پذیرایی ندارند.

فرودگاه کاملا از برف پوشیده شده بود و به شدت هوا سرد بود و تفاوت محسوسی با دمای هوای مسکو داشت. ( حدودا 18- ) . پس از رسیدن به مورمانسک و گرفتن چمدان ها یک راست برای اقامت در ایگوهای شیشه ای به سمت ایگلوها حرکت کردیم. که حدودا 2:30 ساعت تا فرودگاه فاصله داشت.

در منطقه ای به نام Aurora Village تعداد 7 -8 تا ایگو شیشه ای بود که ظرفیت آنها 4 نفره چیده شده بود و بعضی از آنها خیلی کوچک بود و قابل استفاده به سختی برای 4 نفر بود. اما امکانات داخل آن تکمیل بود و حسابی گرم بود.

با توجه به پیوستن یک گروه دیگر که از شهرهای دیگر با ما در مورمانسک همسفر شده بودن و برنامه های مورمانسک به صورت مشترک با آن گروه اجرا میشد، نا هماهنگی در تقسیم ایگلوها و مستقر شدن اعضا گروه به وجود آمد که در سرمای شدید مورمانسک مقداری معطل شدیم و تحمل سرما سخت بود.

با توجه به ابنکه رستوران موجود در ایگلوها برای پذیرایی شام چیزی نداشت مجددا لیدر و راننده به شهر برگشتن و برای کل گروه شام تهیه کردند . چون تولد من و تعداد دیگری از همسفرها در دیماه بود و نزدیک،  لیدر محترم لطف کردن و به یادبود کیک تهیه کردند برای همه.

حدود ساعت 8 شب یکبار شفق کم رنگی دیده شد در آسمان، با چشم غیر مصلح دیده نمیشد اما وقتی عکس با نوردهی بالا میگرفتیم، شفق در عکسها ثبت میشد.

با توجه به برودت زیاد هوا مدت زمان طولانی امکان بیرون ماندن نبود. همه داخل کافه رستوران دهکده جمع شده بودند.  حدود  10 شب کم کم ابرها در آسمان کنار رفتن و آسمان صاف و مهتابی  داشتیم و نشانه های موجود به همراه استناد به اپلیکیشن های پیش بینی شفق نشون میدادند که ممکن هست در قسمتی از آسمان شفق دیده شود. مجددا در قسمت دیگری از آسمان شفق پر نور تری تشکیل شد که با چشم هم قابل دیدن بود.

اما مدت زمان کوتاهی در آسمان باقی بود. بعد از صرف شام همه برای استراحت به داخل ایگلوها رفتند. ساعت حدود 1 شب بود که ناگهان با سر و صدای یه عده از همسفری ها متوجه شدیم یک شفق بسیار پر رنگ در آسمان تشکیل شده است. خیلی از بچه ها با لباس خواب خودشون رو داخل پتو پیچیدن و به سرعت برای تماشای شفق قطبی در برف از ایگلوها بیرون آمدند.

در محل رستوران یک تلویزیون بزرگ بود که به دوربین های مدار بسته متصل بود و مدام در حال رصد و ضبط تصاویر آسمان بود که صبح روز بعد تصاویر آن با دور تند در اختیار مسافران گذاشتند که نشان میداد چندین بار شفق به زیبایی در آسمان تشکیل شده است.

هوش مصنوعی میگه مسافران و گردشگرانی که تا به حال موفق به تماشای شفق قطبی شدند، حدودا 1 درصد از انسان های روی کره زمین هست. و ما جز اون دسته از مسافران خوش شانس بودیم که موفق به تماشای شفق قطبی شدیم اونم دوبار.

23/10/1403 – 12 ژانویه 2025

صبح ساعت 9 صبحانه در محل کافه ایگلوها سرو میشد که از قبل به تعداد افراد تهیه شده بود. اوتمیل گرم، چای و قهوه، نیمرو بیکن و پنکیک.

زیبایی مناظر برفی در نور روز در دهکده و منظره طلوع خورشید حدود ساعت 10 صبح ، قابل وصف نیست و تنها گوشه ای از عظمت و شکوه آن در این تصاویر دیده می شود.

حدود ساعت 11 اتوبوس ها برای بردن ما به شهر مورمانسک آماده بودند. در راه برنامه بازدید از دهکده سامی ها را داشتیم.

سرمای هوا خارج از تصور ما بود. حتی از دمای منطقه ای که ایگلوها در آن قرار داشت نیز هوا سردتر بود. ابتدا در رستوران دهکده جمع شدیم تا رئیس قبیله سامی ها توضیحاتی در مورد رسم و رسومات و پیدایش سامی ها بدهد. تا 25 سال قبل سوادی برای نوشتن و خواندن حروف نداشتن و به زبان مخصوص خودشون صحبت می کردند. از اعتقاداتشون به خدایانی که با چوب ساخته شده بودند گفتند و اینکه هر کدام نماد چه چیزی است. ثروت، خوشبختی، عشق و ….

تعدادی لباس مخصوص نیز در اختیار همه قرار دادند که با توجه به سرمای هوا همه استقبال کردند هر چند زیاد تر و تمییز نبود. برنامه دهکده سامی ها شامل بازدید از پارک نگهداری سگ های هاسکی بود. تعدادی سگ هاسکی بخت برگشته که به شکل ناراحت کننده ای با زنجیز بسته شده بودند و گویا فقط برای بازدید توریست ها این دهکده بر پاست!!!

سپس از چندین گوزن شاخ و بال شکسته بازدید کردیم که موقع سورتمه سواری با گوزن ها همین ها سورتمه را حمل میکردند. اسنوموبیل سواری با بنانا هم جز یکی از تفریحاتی بود در دهکده سامی ها انجام می شد. در فواصل اجرای برنامه ها به کافه دهکده بر میگشتیم که باعث میشد قدری تحمل سرما راحت تر باشد.

در انتهای برنامه هم با نوشیدنی گیاهی و سوپ ماهی مخصوص سامی ها از همه پذیرایی کردند که بی شباهت به آب آکواریوم نبود . 🙂

با تاریک شدن هوا و اتمام برنامه حدود ساعت 5 عصر به سمت هتل مورمانسک حرکت کردیم .

ساعت حدود 6 عصر در هتل آزیموت مورمانسک بودیم، اتاق ها تحویل شد ، استراحتی کوتاه داشتیم و برای صرف شام به  مک دونالد رفتیم. هر پرس غذای مکدونالد حدودا بین 800 تا 1 تومان قیمت آن میشد.

با برگشتن به هتل حدود ساعت 10 شب مجددا برای تماشای شفق قطبی در منطقه دیگری از شهر راهی شدیم.

مورمانسک در منطقه اقیانوس اطلس- قطب شمال با آب و هوای معتدل واقع شده است. آب و هوای آن به خاطر نزدیکی به دریای بارنتز آن چنان که از مناطق نزدیک قطب شمال انتظار می رود، سرد نیست و تأثیر آن توسط جریان گرم اقیانوس اطلس شمالی افزایش یافته است. این عامل تفاوت شدید بین آب و هوای مورمانسک و آب و هوای اکثر شهرهای واقع در خارج از مدار قطب شمال را توجیه می کند. مورمانسک به پایتخت شفق قطبی معروف است که در مرز مشترک بین نروژ و فنلاند است. و خاطرات زیادی از جنگ جهانی دوم دارد. در نهایت، به دلیل مقاومت سربازان روس، سرمای بیش از حد هوا و زمینی سخت، مورمانسک تسلیم نازی نشد و عنوان شهر قهرمان را از آن خود کرد.

راننده و عکاس محلی همراه تیم ما بود که با توجه به عکسهایی که هر لحظه از آسمان میگرفت تعیین می کرد که کجا صبر کنیم و برای تماشای شفق قطبی از ماشین پیاده شویم. حدود ساعت 12 شب مجددا شفق زیبایی در آسمان تشکیل شد و ما رو تبدیل به یک گروه خوش شانس کرد که موفق شدیم با توجه به کوتاه و فشرده بودن سفر، 3 بار شفق رو در زیباترین حالتش ببینیم . از شدت سرمای هوا و باد و بوران بیشتر از نیم ساعت نمیشد بیرون از ماشین ماند. به جهت انتظار برای دیدن شفق مدام مجبور به پیاده شدن و سوار شدن در اتوبوس بودیم. در غیر اینصورت سرمای هوا قابل تحمل نبود.

همین جا به این نکته اشاره میکنم که ممکن هست در طول مدت اقامتتون اصلا موفق به دیدن شفق نشوید. تماشای شفق قطبی به عوامل مختلفی بستگی داره، به خصوص به شرایط جوی ، نبودن ابر و بارش برف. همچنین عکسها و فیلمهایی که از شفق در فضای مجازی موجود هست بسیار ادیت شده و اغراق شده است و در واقعیت شاید به چشم عادی اون تصاویر دیده نشود. حدود ساعت 1 شب به هتل برگشتیم.

24/10/1404 – 13 ژانویه 2025

گشت امروز ساعت 9.30 صبح شروع شد. برنامه امروز اسنوموبیل سواری در برف بود به مدت 1 ساعت. به مقصد که رسیدیم لباسهای مخصوص اسنوموبیل سواری به همراه کفش و دستکش مخصوص در اختیار همه قرار داده شد. لباسها کاملا گرم و مناسب هوای سرد بود و واقعا کاربردی.

قبل از اینکه نوبت گروه ما بشه برای سوار شدن به اسنوموبیل از پارک هاسکی ها دیدن کردیم. تعداد سگ ها هم خیلی بیشتر از پارک دهکده سامی ها بود و هم در محل بهتری نگهداری می شدند. بعد هم به دیدن گوزن های قطبی رفتیم که در منطقه وسیع تری نسبت به گوزن های دهکده سامی ها زندگی میکردن هم شرایط نگهداری بهتر بود و خیلی سرحال تر بودند. فرصت مناسبی داشتیم برای عکاسی با گوزن ها و سگ های هاسکی که واقعا تجربه بی نظیری بود.

بعد از اینکه نوبت گروه ما شد برای اسنوموبیل سواری، راهنماها قوانین رانندگی با اسنوموبیل ها رو توضیح دادند و سرعت مناسب را متذکر شدن، همه باید در یک مسیر مشخص و پشت سر هم حرکت می کردیم.

مناظر بکر طبیعی، درختان سوزنی شکل کاج پر از برف، دریاچه های یخ زده و پوشانده شده با برف از زیبایی های مسیری بود که با اسنوموبیل طی شد.

حدود یک ساعت رفت و برگشت در برف با اسنوموبیل ها پیمایش داشتیم که بسیار تجربه تکرار نشدنی بود و با لباس هایی که در اختیار گروه گذاشته بودن تحمل سرما بسیار راحت تر بود و حسابی از مسیر لذت بردیم.

سورتمه سواری با هاسکی ها آخرین قسمت برنامه بود که جذابیت خاصی داشت. در ضمن کسانی که قد بلندی داشتند یا خیلی وزن زیادی داشتند اجازه نمیدادن سوار سورتمه ها بشوند.

کافه رستوران این منطقه هم پذیرایی بهتری داشت و کیفیت غذا و تنوع غذاها بهتر بود. همبرگر گوزن ، استیک گوزن و سوپ معروف بورش هم جز منوی غذا بود.  به محض ورود گروه ایرانی به رستوران یک موزیک زیبا از همایون شجریان پخش شد که حس و حال جالبی داشت.

پس از صرف غذا به سمت هتل برگشتیم و اتوبوس حامل گروه در کنار یک مرکز خرید در مورمانسک ایستاد تا هر کسی تمایل داشت برای خرید برود.  برف زیبایی هم شروع به بارش کرده بود که به زیبایی های شهر مورمانسک افزوده بود.

25/10/1403 – 14 ژانویه 2025

چنان که از ابتدیا سفر شانس با ما یار بود و جز بازدیدکنندگان خوش شانس سفر شفق قطبی بودیم، امروز هم با توجه به مساعد بودن هوا و باز بودن جاده تریبرکا، تصمیم به رفتن و بازدید از زیبایی های اون منطقه گرفتیم.

در ساحل دریای بارنتس دهکده تریبرکا، از زیباترین و دورافتاده‌ترین جاهای دیدنی مورمانسک است. این دهکده با مناظر بکر و سواحل شنی، مکانی مناسب برای علاقه‌مندان به طبیعت و سفرهای ماجراجویانه می‌شود. تریبرکا، به‌ویژه از تبدیل شدن به یکی از لوکیشن‌های فیلم «لویاتان»، شهرت و اکنون مقصدی محبوب برای تماشای شفق قطبی و تجربه زندگی در نزدیکی قطب شمال است. خانه‌های چوبی سنتی و طبیعت دست‌نخورده آن، فرصتی که به‌فرد برای افرادی است که به دنبال ارتباط نیست.

حدود ساعت 9 به سمت تریبرکا راه افتادیم و اولین نقطه ای که ماشین توقف کرد و پیاده شدیم برای بازدید و عکاسی ساحل دریای بارنتز بود که به قبرستان کشتی های مرده معروف بود .  بسیاز زیبا و جذاب و زیبایی آن با برف دو چندان شده بود.

ماشین هاساحل دریای بارنتز را رد کردند و به سمت ساحل تخم اژدها و آخرین خشکی این منطقه و اقیانوس منجمد شمالی حرکت کردند. یک مسیر حدود 2-3 کیلومتری ماشین رو نبود که پیاده در برف و بوران شدید تا لبه ساحل رفتیم.

ساحل پر از سنگ های گرد و صیقل خورده است که به دلیل شباهت آن به تخم اژدها معروف شده است. بر خلاف تصور آب اقیانوس یخ زده نبود و در واقع به لطف جریان گرم اقیانوس منجمد شمالی، تریبرکا و همینطور مورمانسک یک بندر عاری از یخ است که آن را در بین سایر بنادر شمال و شمال غرب روسیه متمایز می کند.

در قسمت دیگری از ساحل اقیانوس منجمد شمالی ، یک ساحل شنی وجود داشت که برای جذب گردشگر به صورت شنی ساخته شده بود .   به خصوص برای روزهای گرم سال، به طور کلی می توان گفت در چندین سال اخیر مورمانسک و تربریکا شروع به فراهم آوردن و ساختن جذابیت هایی کردند برای جذب توریست ، در این ساحل شنی تعداد زیادی اقامتگاه های زیبا ساخته شده و یک تاب بزرگ هم قرار داده شده که آخرین تاب دنیا معروف است. همچنین یک صندلی مشابه صندلی سریال Game of Thrones ساختند و در ساحل قرار دادند که از جذابیت های منطقه است. و برای عکس گرفتن روی آن باید در صف ایستاد.

بعد از بازدید از ساحل تخم اژدها برای صرف نهار به کافه های موجود در دهکده رفتیم ، تنوع غذایی تقریبا خوب و قابل قبول بود برای آخرین خشکی روی زمین! اما قیمت ها نسبت به مورمانسک و مسکو بالاتر بود. لیدر محترم یک غذای جدید تست کردن! غذا که در واقع “توتیا” ی دریایی بود که شکافته شده بود و داخلش رو برای خوردن سرو می کردند که من تصویری از اون را در اینجا میذارم. 🙂

حدود ساعت 4.30 عصر و با تاریک شدن هوا به سمت هتل مورمانسک برگشتیم. خرید مختصری انجام دادیم در حد خرید شکلات و یادگاری از سفر و چون فردا آخرین روز حضورمون بود به جمع و جور کردن چمدان ها پرداختیم.

26/10/1403 – 15 ژانویه 2025

ساعت 9 هتل را تحویل دادیم و برای گشت و گذار در شهر مورمانسک و رفتن به فرودگاه سوار اتوبوس شدیم.اولین جاذبه گردشگری که از آن دیدن کردیم ، مجسمه آلیوشا بود.  بنای یادبود “برای مدافعان قطب شمال شوروی در طول جنگ جهانی دوم” . آلیوشا یک مجموعه یادبود است که در سال ۱۹۷۴ میلادی بر روی تپه ساخته شد و در ارتفاع ۱۷۳ متر بالاتر از مورمانسک و خلیج کولا قرار دارد. عنصر اصلی این مجموعه یادبود، پیکر یک سرباز شوروی با بارانی به همراه یک مسلسل بر دوش است. جهت سر سرباز به سمت مرز فنلاند ساخته شده، جایی که آلمان نازی موفق به فتح آن نشد!

ارتفاع این بنا ۴۲ متر است که آن را به یکی از مرتفع ترین بناهای تاریخی روسیه تبدیل می کند. بهترین از این نقطه عکسهای زیبایی میشه گرفت با توجه به دید پانوراما به خلیج کولا.

خلیج کولا (Kola Bay) که بندر اصلی مورمانسک در آن قرار دارد، یکی از زیباترین مناظر طبیعی این منطقه است. این خلیج با آب‌های عمیق و مناظر اطراف، فضایی آرامش‌بخش ایجاد می‌کند و برای علاقه‌مندان به عکاسی و طبیعت‌گردی بسیار جذاب است.

سپس برای بازدید از یخ شکن اتمی لنین که در سال ۱۹۵۷ ساخته شده است رفتیم. اولین کشتی جهان با راکتور هسته ای است. این یخ شکن در زمان اتحاد جماهیر شوروی ساخته شد تا ارتباط مسیر دریای شمال را تسهیل کند و ناوبری مداوم را در این منطقه تضمین نماید. این یخ شکن در سال ۱۹۸۹ از کار افتاد و به یک موزه تبدیل شد. در بازدید از یخ شکن هسته ای لنین می توانید موتورخانه، اتاقک، اتاق غذاخوری، واحد پزشکی و سایر قسمت های کشتی را ببینید. این یخ شکن یک میراث فرهنگی با ارزش برای فدرال روسیه به شمار می رود.

در مسیر از کلیسای ناجی روی آب‌ها یکی از جاذبه‌های دیدنی در مورمانسک بر فراز دریای بارنتز است این کلیسا با معماری خاص خود نماد آرامش در منطقه به شمار می‌رود. طراحی داخلی با نمادهای مسیحی و فضایی معنوی، ترکیبی از احساس زیبایی‌های طبیعی و روحانی را به شما می‌دهد. موقعیت کلیسا و چشم‌اندازهای قابل توجه به دریای خیر، مکانی خاص برای تجربه‌ی آرامش و لذت در مورمانسک خواهد بود.

و آخرین چیزی که دیدیم مجسمه یادبود زن منتظر در مورمانسک بود که این یادبود داستانی عمیق و احساسی را بیان می‌کند. در فرهنگ مورمانسک، مردم باور دارند که اگر زنی منتظر بازگشت یک سرباز از جنگ نباشد، احتمال زنده ماندن او کمتر است. مجسمه زن منتظر زنی را به تصویر می‌کشد که با نگاهی به دریا، در انتظار یار است و به نمادی از عشق، امید و استقامت تبدیل شده است.

سپس با توجه به اینکه پرواز ما حدود ساعت 3 عصر از مورمانسک به مسکو انجام میشد به فرودگاه رفتیم ، فرودگاه جمع و جور و کوچک مورمانسک. پرواز با هواپیمایی ایرفلوت به مقصد مسکو در ساعت 15 انجام شد.

در فرودگاه مسکو تا ساعت 10 شب که پرواز مسکو به تهران بود منتظر ماندیم و حدود ساعت 3 بامداد به تهران رسیدیم. معطلی در فرودگاه قدری سخت بود ولی از اینکه برای یک استراحت کوتاه به هتل برویم و باز مجددا به فرودگاه برگردیم بهتر بود. در ضمن چمدانها مستقیم از مورمانسک به تهران میرفت که این خودش نکته مثبتی بود.

و خداحافظی با یه گروه دوست داشتنی ، پر از خاطرات خوش و تکرار نشدنی. باید گفت سفر شفق قطبی یک سفر تفریحی نیست، بیشتر می توان گفت یک سفر جذاب است پر از ماجراجویی و کشف ناشناخته ها، بسیار فشرده و پر از برنامه های خاص.

نکاتی که به نظرم برای تماشای شفق قطبی مهم هست:

– اول و مهم تر از همه لباس مناسب و کاربردی شامل( کفش ضد آب، کاپشن پر یا دو پوش، لایه های گرم و بیس مناسب، جوارب گرم و ضخیم، دستکش بسیار بسیار گرم و ضد آب،.. )

– اگر فرصت داشته باشید که از خود مسکو یا مورمانسک کاپشن مناسب و دستکش مناسب بخرید به نظر من و با تجربه من بهترین گزینه همین مورد هست. واقعا کاپشن ها و دستکش های موجود در بازار ما باز هم پاسخگوی سرمای آنجا نبود و چون مجبور بودیم چندین لایه لباس بپوشیم و با توجه به اختلاف دمای فضای داخل و بیرون، حمل آن همه لباس بسیار سخت بود.چون فضای های داخلی به شدت گرم هست.

– هزینه خرید لباس با توجه به کیفیتش بسیار معقول و منطقی بود.

– هزینه غذا و خورد و خوراک مناسب و معقول بود و شاید در یک هفته 2 نفر بیشتر از 500 دلار هزینه نداشته باشید با همه خریدها و گشت و گذار و مترو سواری و غیره.

– اگر مثل من اهل عکاسی هستید حتما روی دستکش مناسب فکر کنید، من با توجه به سرمای شدید هوا و با توحه به اینکه دستکش کوهنوردی و ضد آب داشتم بازهم از خود مورمانسک دستکش تهیه کردم که بسیار عالی بود برای مقابله با سرما. با توجه به اینکه مدام با دوربین و گوشی کار میکردم تنها قسمتی که در سرما اذیت میشد دست ها بود.

– سرمای هوای مورمانسک منطقی و قابل تحمل بود و لباسها پاسخگو بود، اما در دهکده سامی ها و شب شفق در دهکده آرورا هوا به شدت سردتر از دمایی که اپلیکیشن ها نشان می دهند.

– صبحانه هتل ها خوب و قابل قبول بود و با ذائقه ما جور بود. فست فودهای بین المللی هم مثل مک دونالد و کی اف سی هم در مسکو و هم در مورمانسک هست و همچنین رستوران های ترک به تعداد زیاد دیده می شود که به نظر من غذای خوب و خوشمزه ای داشتند.

– هزینه سفر ما با توجه به قیمت پرواز ایرفلوت در دیماه 1403 ، هر نفر 40 میلیون تومان برای پرواز و هر نفر حدود 1100 دلار برای تور و خدمات و هتل و گردش ها پرداخت کردیم.

و در نهایت، به نظر من سفر، تنها چیزی است که با خریدش، ثروتمندتر میشوی… 3 بار تماشای شفق قطبی تو یه سفر کوتاه، یه موهبت بود. مورمانسک با اون سرما و حجم برفی که همه جا هست، یه تجربه منحصربه‌فرده. شفق قطبی یادآور این است که گاهی زیباترین صحنه ها، در سردترین و تاریکترین لحظه ها خلق میشوند.

پ.ن: اگه دوست دارین عکس‌ها و فیلم ها و همچنین توضیحات مفصل تری از سفر من ببینید، یه سر به اینستاگرامم بزنید.

نوشته تماشای شفق قطبی، جادوی بی نظیر طبیعت اولین بار در گروه گردشگری قطار سیبری. پدیدار شد.

هزینه تور شفق قطبی شامل چه مواردی هست؟

اصلی ترین هزینه های تور شفق قطبی شامل این موارد میشه:

• هزینه پرواز تهران – مسکو
• هزینه پرواز مسکو – مورمانسک – مسکو
• هزینه ویزای روسیه
• هزینه هتل مسکو
• هزینه هتل مورمانسک
• هزینه گشت های بیرون شهری مورمانسک (اصلی ترین جاذبه های تور شفق قطبی)
• هزینه وعده های غذایی
• هزینه های متفرقه

تو بخش های بعدی هر کدوم از موارد رو با جزئیات بیشتر توضیح میدیم.

هزینه پرواز تهران – مسکو – تهران

فعلا و تا زمان نوشتن این مقاله برای رسیدن به مسکو ایرلاین های ماهان، معراج، ایرفلوت و نوردویند در دسترس هستن. منتها راحت ترین گزینه کماکان پرواز ماهان هست. قیمت پرواز ماهان رو میتونید به سادگی از وب سایت های فروش بلیط هواپیما پیدا کنید.

اگه بپرسید چطور میشه پرواز ارزونی به مسکو پیدا کرد، یعنی ارزون تر از وب سایت های فروش؛ میتونم بگم که اگه تعداد همسفرهاتون زیاد باشه شاید بتونید مستقیم با خود ایرلاین تماس بگیرید و نرخ گروهی بگیرید.

هزینه پرواز مسکو – مورمانسک – مسکو

ایرلاین خوش رنگ S7 روزانه 2 پرواز مستقیم به مورمانسک داره. رنگ سبز بدنه این هواپیماها از نظر من یه شروع خوب برای دیدن شفق سبز رنگ تو آسمان مورمانسک هست. درضمن هواپیمایی ایرفلوت هم روزانه یک یا دو پرواز از مسکو به مورمانسک داره که میتونه گزینه خوبی براتون باشه.

تا اینجای کار قیمت ها رو باید از سایت های فروش بلیط هواپیما چک بکنید. اعتراف کنم قطار سیبری اونقدر قدرت نداره که تو قیمت گذاری پرواز روسیه تاثیر بذاره. ولی قول میدم بخش های بعدی توصیه های مالی خوبی براتون داشته باشیم.

هزینه ویزای روسیه

خوب، قبل از هرچیزی مجددا بگم که ویزای روسیه هنوز برای ایرانی ها برداشته نشده. پس برای سفر به مورمانسک باید حتما ویزای روسیه رو تهیه کنید. برای این کار دو گزینه پیش رو دارید:

ویزای استیکر روسیه: این ویزا به صورت لیبل روی پاسپورتتون میچسبه و هزینه اش حدود 140 تا 150$ هست.

ویزای الکترونیک روسیه: این ویزا رو به صورت یه فایل پی دی اف دریافت میکنید. هزینه دریافتش هم ارزون تر و حدود 90$ هست. نکته دیگه اینکه ویزای الکترونیک خیلی سریع تر و با محدودیت های کمتری صادر میشه. پس من شخصا توصیه میکنم برای سفرتون ویزای الکترونیک روسیه تهیه کنید.

هزینه هتل مسکو

برای این بخش شما تقریبا شبی 100 دلار برای یک اتاق دوتخته در هتل 4 ستاره با صبحانه در نظر بگیرید. این هزینه تو هتل های 3 ستاره با اختلاف نه چندان زیادی کمتر هست. البته میتونید هتل های ارزون تری هم پیدا کنید. ولی مطمئن باشید موقعیت و کیفیت هتل حتما مناسب باشه. متاسفانه سایت های معتبر رزرو هتل مثل Booking.com تو روسیه فعالیت نمی کنن و برای رزرو هتل مسکو و حتی دیدن نظرات مهمان های قبلی به شدت دچار محدودیت هستید.

البته اخیرا سایت های رزرواسیون هتل روسیه پیشرفت کردن و میتونید از سایت هایی مثل ostrovok.ru هتلتون رو رزرو کنید.

هزینه هتل مورمانسک

در مقایسه با مسکو، هتل های مورمانسک هزینه کمتری از شما می گیرن. ولی دقت کنید که ظرفیت هتل های مورمانسک محدود هست و تو ایام پیک و وقت سفر به شمالگان خیلی زود این هتل ها پر میشن.

هزینه گشت های بیرون شهری مورمانسک

بعد از 5 سال برگزاری تور شفق قطبی و صحبت با تعداد زیادی از تورلیدرهای مورمانسک میتونم بگم که همه گشت های ممکن تو شهر مورمانسک و اطراف اون شامل موارد زیر میشه:

هزینه وعده های غذایی تور شفق قطبی

به طور کلی میشه گفت هزینه وعده های غذایی از تهران حدود 20% گران تر هست. البته که از نظر کیفیت مواد اولیه به شدت در سطح استاندارد بالاتری از ایران هستن. چندتا مثال میتونم بزنم که بهتر بتونید درک کنید. هزینه صبحانه در اکثر هتل های 4 ستاره مسکو حدود 10 دلار هست. یا میشه گفت زیباترین رستورانی که ما تو هر تور شفق قطبی میریم، رستوران بتنی مدوری هست که بالای پیست اسکی بیگوود قرار گرفته. جایی که اگه زرنگ باید و به موقع برای نهار وارد بشید صتدلی رو به غروب ظهرگاهی پیدا میکنید و از منظره لذت میبرید. استفاده نامحدود از این رستوران معادل 12 دلار برای شما تموم میشه که با توجه به موقعیت بی نظیر این رستوران کاملا منطقی هست.

با تمام همه این نکات، اگه دوست دارید بدونید ارزان ترین تور شفق قطبی چه قیمتی داره، ما آخرین برنامه سفر به مورمانسک خودمون رو بهتون پیشنهاد میدیم.

نوشته هزینه تور شفق قطبی چقدر هست؟ اولین بار در گروه گردشگری قطار سیبری. پدیدار شد.

کمی قبل از سفر

بهتون یادآوری کنم که ایسلند جزو کشورهای معاهده شینگن هست. پس برای وارد شدن بهش باید حتما ویزای شینگن داشت. من هم ویزای شینگنم رو با دعوتنامه ای که دوست صمیمی و آژانس همکار از کشور چک برام فرستاده بود گرفتم. طبیعتا باید ورودم به حوزه شینگن از کشور صادر کننده ویزا (یعنی جمهوری چک)باشه. اگه قصد سفر به اروپا دارید یادآوری کنم که قبلا درباره مدارک ویزای شینگن توضیح داده بودم.  پس باید از کشور چک وارد می شدم و کوتاه ترین مسیر رو بین مقاصد مورد نظرم میچیدم. تا اینکه تصمیم گرفتم خودم رو با پروازی از کراکف لهستان به ریکیاویک ایسلند برسونم.

بهترین پرواز برای رسیدن به ایسلند

نمی دونم شما برای جواب دادن به این سوال چه معیارهایی دارید. ولی اکثر کسانی که دنبال سفر به یکی از گران ترین مقاصد گردشگری دنیا هستن، پیدا کردن پرواز ارزان ایسلند براشون خیلی مهم هست. من هم که تو این سفر حسابی شیفته هواپیماهای خوش رنگ WIZZAIR شده بودم، تصمیم گرفتم با این ایرلاین از کراکف به ایسلند سفر کنم. پرواز بدون بار من به از کراکف به ایسلند حدود 60 یورو قیمت داشت. این مبلغ برای 4 ساعت پرواز به ایسلند واقعا شاهکار به حساب میاد. از بابت بار هم چندان مشکلی نداشتم. همیشه عادت دارم سبک سفر کنم. علیرغم اینکه هوای ایسلند تو همه فصل ها میتونه شما رو غافلگیر کنه، کماکان شما نیاز به داشتن لباس های سنگین و حجیم تو فصل تابستان ندارید.

اولین سورپرایز – به اروپا خوش آمدید!

پرواز من 11:40 صبح بود. فرصت کردم با خیال راحت از هاستل کراکف چک اوت کنم. چندتا ساختمان قدیمی تو کراکف رو که دنبالشون می گشتم رو ببینم و به سمت فرودگاه حرکت کنم. تقریبا روال کار پروازهای اروپایی دستم اومده بود. تو مسیر کارت پروازم رو آنلاین گرفتم. چون چمدان و بار خاصی نداشتم می دونستم ورودم به هواپیما بوروکراسی در حد ترمینال جنوب خواهد داشت. با این حال موقع ورود به فرودگاه کاملا شگفت زده شدم. بله. پرواز ریکیاویک 8 ساعت تاخیر داشت!!!

“لعنتی. از این بدتر هم مگه میشد؟” راستش رو بخواهید به عنوان یک ایرانی بارها بهم ثابت شده بود که “بله. از این بدتر هم میتونه باشه” . پس با حفظ خونسردی تو صف طولانی وایسادم. نتیجه این صف وایسادن اطمینان کافی از تاخیر پرواز و یه ژتون 12 یورویی برای خرید از کلیه غرفه های داخل فرودگاه بود. مشخص بود که 8 ساعت تاخیر در واقع یک روز از سفر من رو به طور کامل ازم میگیره. می تونستم هزینه های مستقیم و غیر مستقیم سفر رو حساب بکنم، تقسیم بر تعداد روزهای سفر بکنم و امیدوار باشم این ژتون 12 یورویی بتونه بخشی از اون هزینه ها رو پوشش بده. خوشبختانه اونقدر ساده لوح نبودم و ترجیح دادم از این وقت آزاد استفاده بهینه ای بکنم.

یه گوشه ای از فرودگاه صندلی راحتی پیدا کردم که به طور معجزه آسایی کنار پریز برق بود. این ترکیب با داشتن اینترنت پرسرعت میتونست بسیار شگفت انگیز باشه. پس این 8 ساعت رو تا تونستم با دوستان قدیمی تو سراسر دنیا صحبت کردم. جالب اینکه تقریبا همه دوستانی که اهل سفر بودن از شنیدن تاخیر پرواز من تو اروپا اصلا تعجب نکردن و خیلی دوستانه ازم خواستن این تاخیر رو به حساب خوش آمد گویی به اروپا بذارن 😛

خوب تا این قسمت از سفرنامه ایسلند خبری از این مقصد رویایی نبود. بریم بخش بعدی تا کم کم علائم این بهشت رویایی دیده بشه.

سوار شدن به هواپیما و زوج های نه چندان عاشق

یکی از خوبی های سفر در اروپا این هست که با کمی، تاکید میکنم فقط کمی زحمت میتونید ارزون ترین پروازها رو پیدا کنید. یکی از بدی های سفر در اروپا این هست که این پروازها بسیار، تاکید میکنم بسیار رو مخ هستند. ولی خوب در مجموع کفه ترازو به سمت ارزونی سفر سنگینی میکنه.

در واقع موقع استفاده از پروازهای ارزان، ایرلاین سعی می کنه به هر طریقی سختی هایی براتون ایجاد کنه که شما رو از خرید اون بلیط ارزون منصرف کنه و شما رو ترغیب کنه از گزینه های گرون تر استفاده کنید. از غیرقابل کنسل و تغییر بودن بلیط و محدودیت زمانی چک این گرفته تا صف طولانی موقع ورود به هواپیما. ولی یه مورد خیلی جالب توجه من رو جلب کرد. من که تو این سفر تنها بودم. ولی تعداد زیادی مسافر زوج رو دیدم که بلیطشون رو با هم خریده بودن. ولی ایرلاین به طور عمدی اونها رو تو صندلی های جدا از هم میندازه. البته دلیل منطقی هم دارن. ردیف وسط (که نه کنار پنجره هست و نه کنار راهرو) ارزون ترین بلیط هست. پس اگه شما دو بلیط ارزون بگیرید هیچ وقت نمی تونید کنار هم بشینید.

این توضیحات رو دادم که بگم وقتی به صندلی خودم (که نیازی نیست بگم ردیف وسط بود) رسیدم متوجه نگاه مظلومانه یک مرد جوان شدم که از من خواست صندلیم رو با همسرش عوض کنم. من هم در فضایی کاملا جنتلمن مآبانه تقاضاش رو پذیرفتم تا این زوج عاشق رو به هم برسونم. ولی خیلی دوست داشتم ازشون بپرسم احیانا موقع ازدواج و در انجمن به سرسبزی تابستان قسم نخوردید که هیچ وقت از هم جدا نشید؟ واقعا چند یورو بلیط ارزون تر ارزش شکستن این عهد رو داشت؟

پیش به سوی شمال

شاید باور نکنید، ولی صندلی خانمی که به من رسید کنار پنجره بود. چی میتونست بهتر از این باشه؟ کل مسیر رو از پنجره به بیرون خیره شده بودم. این اولین تجربه سفر تابستانی من به بالاتر از مدار شمالی یا همون مدار قطب شمال بود. همه چیز نسبت به تجربیات قبلی متفاوت بود. اینکه خورشید به جای غرب، دقیقا در شمال (یا بهتر بگم اون طرف کره زمین) غروب می کرد. از همه جالب تر اینکه جی پی اس موبایلم هم تو مسیر به خوبی کار می کرد. هنوز یک ساعت و نیم از پرواز نگذشته بود که ما آخرین خشکی های ایرلند رو هم عبور کردیم. بقیه مسیر چیزی نبود جز آبی دریا و البته جزایر فارو که نتونستم ببینمشون.

و من به ایسلند رسیدم

فرودگاه ایسلند که من رو سورپرازیز نکرد

فرودگاه ریکیاویک دقیقا شبیه به چیزی بود که انتظار داشتم. فرودگاهی نسبتا بزرگ با تعداد زیادی گیت. برای کشوری که تعداد توریست سالانه اش 4 برابر کل جمعیتش هست اصلا نکته عجیبی نبود. مورد دیگه ای که تو فرودگاه ایسلند سورپرایز نشدم، سخت بودن خرید بدون داشتن کارت بانکی بود.

+ سلام. من از سرزمین تحریم ها وارد سرزمین یخ و آتش شدم. کسی با پول نقد به من ماشین اجاره میده؟

– نه

+ کسی با پول نقد به من بلیط اتوبوس میده؟

– نه

+ کسی با پول نقد به من یه لیوان آب میده؟

– نه. یعنی نیاز نیست بخری. ایسلند بهترین آب نوشیدنی دنیا رو داره. برو از شیر آب بخور.

خوب خوشبختانه چون همه رزوها و خریدها رو دوستان نازنین اروپا نشین (محسن، احسان و مریم که دم هر سه تاشون گرم) برام انجام داده بودن فقط اندازه ای که جیبم خالی نباشه مبلغی رو چنج کردم.

در و دیوار فرودگاه ریکیاویک پر بود از نقشه ایسلند که تو فرم های مختلف گرافیکی ازشون استفاده می شد. همین طور تصاویر دلبرانه ای از چشمه های آب گرم ایسلند که من عاشق هر جفتشون بودم.

از فرودگاه تا ریکیاویک

همیشه اتوبوس و سایر حمل و نقل های عمومی بهترین گزینه برای رسیدن از فرودگاه به هتل شما هستن. اول از همه بگم کهایسلند که هیچ گونه حمل و نقل ریلی نداره. (داستانش رو فرصت کردم بهتون میگم). پس رفتم سراغ ارزان ترین گزینه بعدی یعنی اتوبوس. محض اطلاع خدمت شما که بلیط دو طرفه اتوبوس از فرودگاه به هتل و برعکس چیزی حدود 70 یورو بود. بله درست متوجه شدید. هفتاد یورو!!! اصلا هم فکر نکنید اتوبوس خاصی بود. حدود 50 صندلی که خیلی خوش شانس بودم یکی از اونها به من رسید.

اینقدر بدبین نباشیم. این سفر ایسلند خوبی هایی هم داشت. در جریان هستید که پرواز من با 8 ساعت تاخیر انجام شد. من هم دو روز قبل بلیط اتوبوس رو متناسب با زمان پروازم گرفته بودم. پس با تاخیر در رسیدن به ایسلند طبیعی بود که اتوبوسم رو از دست بدم. ولی تو همون چند دقیقه ای که با راننده اتوبوس صحبت کردم متوجه شدم وقتی پروازی تاخیر داشته باشه، سرویس اتوبوس ها هم با برنامه زمانی پروازها به روز میشه. وقتی که یادم اومد شماره پرواز موقع خریدن بلیط ضروری بود به عنوان یه مهندس شهرساز به این همه ظرافت در مدیریت شهری احسنت گفتم.

اتوبوس حرکت کرد و کم کم از حومه های شهری وارد مرکز شهر شدم. خانم پیر مهربونی با یک لیست و تعدادی ژتون رنگی سراغ تک تک مسافرا میومد. اسمشون رو تو لیست چک میکرد. با توجه به موقعیت هتل یه ژتون رنگی می داد. بعد که رسیدیم ترمینال مسافرا از اتوبوس بزرگ پیاده شدن و هر رنگ ژتون ما رو به سمت ون کوچکترمون هدایت میکرد. من هم خوشحال از اینکه یه ون ایویکو خوشگل (برند مورد علاقه ام) منتظرم بود.

بفرمایید آتشفشان

تقریبا از 3 هفته قبل از سفر اتفاقاتی جالب در ایسلند رخ داده بود. تعداد زلزله ها در جنوب غربی جزیره، دقیق بگم حدفاصل فرودگاه تا شهر ریکیاویک زیاد شده بود. اگه شما هم یه تازه وارد مثل من باشید چشماتون گرد میشه و با کلی ذوق از خودتون می پرسید: “یعنی قراره آتشفشان بشه؟” ولی اگه یه شهروند عادی ایسلند باشی با خودتون میگی: “لعنتی. دوباره؟”

آتشفشان های ایسلند به نظر میرسه دو دسته باشن: یک دسته آتشفشان های ویرانگر که نظم کل شهر، کشور و حتی دنیا رو به هم میریزه. مثل آتشفشان های سال 2010 ایسلند که کل اروپا رو به هم ریخت. یک دسته دیگه آتشفشان های توریست پسند هست. یعنی خود آتشفشان ها تبدیل به جاذبه گردشگری میشن. مردم و توریست ها خودشون رو به نزدیکی آتشفشان می رسونن و لذت میبرن. برای باربکیو هم نیازی به ذغال ندارن.

من اونقدر خوش شانس بودم که دقیقا یکی از این آتشفشان های توریست پسند زمان سفر من رخ داد. خیلی نزدیک به من. طوری که تو مسیر اتوبوس از فرودگاه به ریکیاویک و تو هوای گرگ و میش نیمه شب نورش رو از مسافت تقریبی 20 کیلومتری میشد دید. حتی وقتی به هاستل رسیدم تعدادی کاتالوگ تورهای تبلیغاتی آتشفشان دیدم. ولی از ویژگی های سفر تو چهل سالگی این هست که اونقدر عقلت کار میکنه که با لباس خنک تابستانی و کفش راحتی 20 کیلومتر پیاده روی نکنی که آتشفشان رو ببینی.

در هر صورت عذر میخوام اگه تو این بخش سفرنامه ایسلند اطلاعات بیشتری از آتشفشان ایسلند به اشتراک نمی گذارم.

هتل، هاستل یا کمپ؟ شاید هم همه کنار هم

تو مسیر چند دفعه راننده و مسئول حمل و نقل بلیط من رو چک کردن. همشون هم بعد از دیدن بلیط میگفتن: “اوکی، تو میری کمپ. آخرین ایستگاه” البته که من کمپ نمی خواستم برم. ولی زیاد هم باهاشون چونه نمیزدم. چون دیگه به سیستم مدیریت حمل و نقل ایسلند ایمان آورده بودم.

وقتی جلوی هاستل رسیده بودم هوا کاملا روشن شده بود. یعنی ساعت 1 صبح بود و اصلا هوا تاریک نشده بود که بخواد روشن بشه! هیچ کس تو هاستل نبود. فقط یه آقای خدمتکاری مشغول نظافت بود. نیازی هم به کسی نبود. هاستل سلف چک این (Self Check in) بود. رمزی که برام ایمیل شده بود رو اول برای در ورودی مجموعه استفاده کردم. بعد برای راهروی ورود به طبقات و در نهایت با رمز مخصوص وارد اتاق شدم.

پنجره سراسری مقابل اتاقم یه منظره عالی داشت. اگه فکر میکنید منظورم منظره آبشار، آتشفشان یا یخچال طبیعی بود کاملا اشتباه میکنید. بزرگترین کمپ سایت کاروان و کمپرهای ایسلند دقیقا مجاور هاستل ما بود. خیلی زود فهمیدم که ایسلند بهشت کمپردار ها هست. امیدوارم دفعه بعد که سفرنامه ایسلند رو مینویسم براتون از داستان های زندگی در کمپر و سفر به ایسلند با کمپر رو تعریف کنم.

سفرنامه ایسلند و گشت و گذار در ریکیاویک

ساعت 13 بعد از ظهر در مرکز شهر ریکیاویک جلسه کاری درباره تور ایسلند داشتم. بر اساس نقشه گوگل از هاستل من تا محل قرار 45 دقیقه پیاده راه بود. من برای اطمینان کمی زودتر، یعنی 5 ساعت قبل از هاستل بیرون اومدم. مطمئن بودم طی همین 45 دقیقه مسیر برای من ساعت ها طول بکشه.

اولین لحظه خروج من از هاستل و قدم زدن تو خیابان خیلی جذاب بود. دمای 18 درجه برای یک صبح تابستانی به شدت ایده آل بود. من هم که از گرمای تابستان ایران فرار کرده بودم با یه تیشرت و شلوار خنک وارد خیابان شدم. همون لحظه اول خنکای خاصی رو تجربه کردم. کاملا معلوم بود در فاصله نزدیک من حجم وسیعی از برف وجود داره. حتی بوی برف رو هم میشد حس کرد. در حالی که ذوق میکردم به جای عرق ریختن باید حتی کمی خنکی رو تحمل کنم مسیرم رو شروع کردم.

از قبل تقربیا همه جاهایی رو که به نظرم جذاب بود رو روی نقشه پین کرده بودم. ولی مسیر دسترسی رو تعیین نکردم. اجازه دادم وقتی تو بافت شهر قرار میگیرم خود فضای شهری من رو هدایت بکنه. به هر کوچه و خیابانی که به نظرم جذاب بود سرک بکشم. اینطوری به اندازه کافی برای سفرم برنامه ریزی کرده بودم و هم به اندازه کافی جا برای اتفاقات غافلگیر کننده کنار گذاشته بودم.

اولین نکته ای که تو ریکیاویک توجهم رو جلب کرد، یک تابلوی خاص بود. ورود تراکتور به بافت مرکزی شهر ممنوع (یا بهتر بگم محدود) بود. علیرغم مدرن و تر و تمیز بودن شهر، ساختار روستایی ایسلند تو اکثر زمینه ها خودنمایی میکرد.

نکته جالب دیگه طراحی شهر با محوریت توریست بود. کاملا مشخص بود که شهر و مردمش برای استقبال از این تازه واردهای ذوق زده آماده بودن. سر اکثر میدان ها و فضاهای شهری اصلی ایستگاه هایی مخصوص توریست بود. داخل باکس تعدادی کاتالوگ و کد QR برای راهنمایی مسافرها بود. درضمن برای گرفتن تورهای یک روزه ایسلند نیازی نبود تا ترمینال اصلی شهر برید. میتونستید موقع رزرو کردن نزدیک ترین ایسنگاه گردشگری رو انتخاب کنید و سر ساعت منتظر اتوبوس توریستی بشید. بعدها تو سفرنامه ایسلند من متوجه میشید که من تعمدا از این خدمات استفاده نمی کردم. بلکه هر دفعه تور یک روزه ام رو از یه ایستگاه متفاوت انتخاب میکردم تا لذت قدم زدن تو کوچه پس کوچه های ریکیاویک نصیب من بشه و نه اون راننده ای که هر روز باید این مسیر رو طی بکنه.

برخلاف اکثر برنامه های تور ایسلند که همگی مستقیم از فرودگاه به سمت طبیعت بکر ایسلند حرکت می کنن، من تاکیدم رو روی تجربه کردن شهر ریکیاویک گذاشته بودم. به همین خاطر اگه شما هم دارید این بخش از سفرنامه ایسلند رو می خونید و قصد دارید با من به ایسلند سفر کنید، خاطرتون باشه که زمان بیشتری رو با هم برای کشف داستان های شهر ریکیاویک صرف میکنیم. با این حال تعدادی از تجربه های خودم تو قدم زدن در کوچه پس کوچه های ریکیاویک رو باهاتون به اشتراک میگذارم.

ساحل ریکیاویک

ترجیح دادم شروع شهرگردی من تو ریکیاویک از مسیر ساحلی انجام بشه. حدود یک ساعت پیاده روی تا به اسکله اصلی شهر برسم. اعتراف کنم گشت و گذار تو شهرهایی مدیریت عقلایی دارن (نه مدیریت جهادی) برای هر ایرانی عادی میتونه جذاب باشه. چه برسه به من به عنوان یک شهرساز طرد شده در ایران. انگار اینجا همه اصول شهرسازی که سال ها تو کتاب ها خوندم، تو دانشگاه از قدیمی ترها یاد گرفتم و به جدیدترها یاد دادم رو اجرا کرده بودن.

مثلا درباره طراحی منطقی ساحل ریکیاویک بگم. از هاستل من که تقریبا حومه شهر بود تا اسکله مرکزی بدون توقف بیش از یک ساعت پیاده روی لازم بود. مسیری که شاید طولانی به نظر بیاد. ولی همین مسیر با المان های شهری در فواصل نسبتا یکسانی شکسته شده بود. یعنی بعد از حدود 15 دقیقه پیاده روی به یه فانوس دریایی میرسید. فرصت دارید کمی توقف کنید. اگه با راهنمای تور دارید سفر میکنید به اطلاعاتش گوش بدید، اگه نه که کمی از گوگل کمک بگیرید. دوباره به مسیرتون ادامه بدید و بعد از 15 دقیقه به مجسمه مسافر خورشید برسید. همین طور در ایستگاه های بین راهی توقفی داشته باشید. همه این (به قول ما شهرسازها) گره های شهری تعدادی سکو برای نشستن، فضای باز و مکث و همین طور محوطه بازی برای کودکان داشت.

خوب به نظر میرسه سفرنامه ایسلند من هم داره شبیه سفرنامه های دوران قاجار میشه. یه سری ایرانی از سخت ترین شرایط زیست خودشون رو به قلب کشورهای پیشرفته میرسوندن و احسنت و باریکلا از دهانشون نمیفتاد. لعن و نفرین به باعث و بانی این شرایط هم همین طور!

اولین بار که اسم ایسلند رو شنیدید

خیلی از ما ایرانی ها این کشور رو با شاهکار تیم ملی فوتبال ایسلند تو سال 2016 میشناسن. و البته از اون مهم تر تشویق ایسلندی معروفشون. تشویق ایسلندی از بازی های تیم ملی ایسلند شروع شد و تا ورزشگاه آزادی و طرفدارای استقلال و پرسپولیس هم رسید. ولی معروف ترین و پرجمعیت ترین تشویق ایسلندی تو شهر ریکیاویک و موقع بازگشت فوتبالیسیت های قهرمان ها به شهرشون انجام شد.

کنار ساحل ریکیاویک گوشه هایی از یک تپه به صورت بکر و دست نخورده باقی مونده. بالای تپه مجسمه آقای آرنارسن کاشف و بنیانگذار ایسلند رو میبینید. با اینکه مجسمه کاملا نقش نمادین تو شهر داره، ولی قسمت اصلی و کاربردی این تپه نسبتا مسطح فضای باز اون هست. مردم ایسلند به هر بهانه ای تو این میدان شهری جمع میشن تا مجددا به خودشون و بقیه یاداوری بکنن شهر باید برای تجمع و حضور مردم ساخته شده باشه. شاید بزرگترین و مهم ترین تجمع مردم ایسلند در این میدان مربوط به استقبال از تیم فوتبال ایسلند و اجرای دوباره تشویق ایسلندی باشه. آخرین باری که هم که من تصویر این میدان رو تو رسانه ها دیدم تجمع زنانی ایسلندی برای رفع نابرابری جنسیتی بود.

معماری عجیب ساختمان های ایسلند

من تا قبل از سفر به ایسلند و نوشتن سفرنامه ایسلند یکی از بزرگترین منتقدهای معماری رایج تو شمال ایران بودم. استفاده از ورق های فلزی با بدترین تنالیته رنگی قرمز و زرد و قهوه ای. البته هنوز هم منتقد و مخالف این سبک معماری هستم. ولی سفر به ایسلند من رو متوجه نکته خیلی جالبی کرد. چرا که همین اتفاق حتی شدیدتر داره تو ایسلند رخ میده. ولی به طور عجیبی نتیجه کار نه تنها باعث شکل گیری ساختمان های زشت نشده، بلکه معماری ایسلند رو به یکی از جاذبه های گردشگری ایسلند تبدیل کرده. خوب توضیح میدم چطوری.

تا سال ها پیش ساختمان های ریکیاویک همگی چوبی بوندند. تو چند مرحله و آخرین بار صد سال پیش آتش سوزی بزرگی تو شهر شکل میگیره و عرض چند ساعت کل شهر تبدیل به خاکستر میشه. بعد از اون اتفاق ایسلندی ها قوانین ساختمانی سختگیرانه ای وضع میکنن. لایه بیرونی همه ساختمان ها باید با ورق های فلزی ضخیم و ضد حریق پوشیده بشن. این اتفاق همزمان با پیشرفت هایی تو تولید فولاد بود. می دونم که میدونید زندگی تو یک ساختمان کاملا فلزی تو سرمای زمستان کار احمقانه ای به نظر میرسه. ولی وقتی سری به چندتا ساختمان درحال ساخت زدم از شدت و کیفیت عایق های ساختمانی اونها رو دیدم فهمیدم که کارشون تو این زمینه حسابی اصولی هست.

در هر صورت اینکه این روزها ایسلندی ها هم خیالشون از آتش سوزی احتمالی راحت هست. هم مطمئن هستن سرمای زمستان به سادگی راهی به داخل خانه هاشون پیدا نمیکنه. فقط میمونه مشکل رنگ این ورق های فلزی. به یقین نرسیدم. ولی اطمینان کافی دارم یه جایی تو شهرداری ریکیاویک ضوابطی باید وجود داشته باشه که از هر رنگی برای ورق های نمای ساختمان استفاده نکنن. به این خاطر که ساختمان های رنگی شهر در مجموع یک هارمونی زیبا با هم دارند.. امیدوارم تو سفر بعدی جواب دقیق سوالم رو پیدا کنم. قول میدم بیام و این قسمت سفرنامه ایسلند رو به روز بکنم.

شکمگردی در ریکیاویک یا تو ایسلند چی بخوریم؟

ایسلند تو تولید گوشت ، لبنیات و تخم مرع خودکفا هست. اگر فعالیت های آتشفشانی و خاک نه چندان حاصلخیز بهشون اجازه بده مقداری سیب زمینی و هویج هم کشت میکنن. اینها همه خوب هستن. ولی اصلا برای چهارصدهزار نفر جمعیت ساکن و 2 میلیون توریست سالانه اصلا مناسب نیست. چاره کار واردات مواد غذایی از کشورهای همسایه هست. این کار برای حکومتی که سر ناسازگاری و دشمنی با هیچ کشوری نداره نباید سخت باشه. سختی اصلی فاصله خیلی دور پایتخت به محل تولید مواذ غذایی هست. نزدیک ترین کشورها انگلیس، نروژ، فنلاند و کشور سیبری هست. (این کشوری که همه میدونیم رو تو اروپا اسمش رو نمیارن و سیبری صداش می کنن:P )

در نتیجه مسافت دور بین محل تولید مواد غذایی تا مصرف باعث شده که قیمت غذا در ایسلند بسیار گران باشه. همه این مطالب رو تو سفرنامه ایسلند گفتم که اگه قصد شرکت در تور ایسلند رو دارید برای غذاهای گران آماده باشید.

ارزان ترین غذا در ایسلند

خود ایسلندی ها هم متوجه شدن که خوراک گران دغدغه همه گردشگرها هست، به همین خاطر سعی کردن غذاهای ارزون رو معرفی و تبلیغ بکنن. یکی از غذاهایی که به شدت تو دنیای مجازی درباره ایسلند تبلیغ میشد، هات داگ ایسلندی بود. بله، برای یه آدم شکمو که از ایران، بهشت غذاهای خانگی خوشمزه میاد خوردن هات داگ خیلی کار مسخره ای به نظر میاد. ولی شاید دوست داشته باشید بدونید همین غذای ارزون و دم دستی تو ایسلند چقدر براتون تموم میشه.

تو ایسلند یک هات داگ بزرگ با یک نوشیدنی (حق دارید بین آب یا پپسی یکی رو انتخاب کنید) براتون خدود 2000 کرون ایسلند در میاد. به نرخ امروز میشه 13 یورو ناقابل. به نرخ همین الان 7.2 میلیون ریال. (اومدم مطلب رو بعد از یک ماه ویرایش کنم و فهمیدم قیمت هات داگ ایسلندی به نرخ جدید8.5 میلیون ریال شده). منی که زیاد اهل جانکی فود نیستم به غیر از قیمت، کیفیت این غذا هم برام فاجعه بود. ولی خوب قدرت دنیای مجازی بیشتره و هات داگ ایسلندی یک غذای محبوب به حساب میاد!

حمل و نقل عمومی ریکیاویک

قبلتر گفته بودم که ریکیاویک یا بهتر بگم تو کل ایسلند خبری از حمل و نقل ریلی نیست. ریکیاویک کوچکتر از این هست که مترو لازم داشته باشه. همین طور تاکسی های اینترنتی مثل اوبر و بولت هم تو ریکیاویک فعالیت نمی کنن. تنها گزینه اتوبوس و مینی بوس شهری هست که تقریبا کل پایتخت رو پوشش میده.

منتها قرار نبود من به سادگی از حمل و نقل عمومی ریکیاویک استفاده بکنم. چون خریدن بلیط بدون کارت بانکی تقریبا غیر ممکن بود. پس ترجیح دادم دیگه برای بلیط اتوبوس داخل شهری و چند یورویی مزاحم دوستام (محسن و احسان و مریم که کماکان دمشون گرم) نشم و از پیاده روی تو ریکیاویک لذت ببرم.

جایی بیرون از ریکیاویک

تا به اینجای سفرنامه ایسلند من فقط درباره داخل ریکیاویک صحبت کردم. در حالی که می دونم اکثر شما ایسلند رو با جاذبه های طبیعی بیرون شهریش میشناسید. ممنون که تا این قسمت از سفرنامه ایسلند رو با من همراه بودید. از اینجا به بعد دیگه با خیال راحت درباره جاذبه های طبیعی ایسلند که از نزدیک دیدم صحبت میکنم.

چطور ایسلند رو به تنهایی بگردم؟

مشکلات و محدودیت های سفر من زیاد بود. کارت بانکی نداشتم و به سختی و با کمک دوستانم از سراسر دنیا می تونستم خرید بکنم. امکان اجاره خودرو نداشتم. گرچه وقتی تنهایی به ایسلند سفر میکنی شاید اجاره خودرو تصمیم درستی نباشه. در هر صورت تنها گزینه و حتی به نظرم بهترین گزینه پیش روم باقی موند. ثبت نام در تورهای یک روزه ایسلند.

باید اعتراف کنم ایسلند بهترین سیستم مدیریت گردشگری رو داره. تعداد زیادی تور اپراتور تو ایسلند فعالیت میکنن که تقریبا همه جاذبه های گردشگری ایسلند رو پوشش میدن. از نظر قیمت هم تقریبا تفاوت چندانی نداشتن. تعدادی از اونها رو قبل از سفر به ایسلند از اینترنت پیدا کرده بودم. تعدادی کاتالوگ هم داخل فرودگاه دستم رسید. تو اسکله قدیمی شهر هم دفتر تعدادی از شرکت ها بود و تونستم اطلاعاتم رو کامل کنم.

تو یکی از دفاتر مسافرتی خانمی جوان به نام سوزی (اگه درست یادم باشه) پشت کانتر بود. مطابق معمول اول از هم بهش گفتم که “من از ایران میام و کارت بانکی ندارم. آیا میتونم نقد ازتون خرید بکنم؟” برعکس بقیه که خیلی پوکرفیس جوابم رو می دادن، سوزی از شنیدن اسم ایران به ذوق اومد. گویا یه همسایه ایرانی مهربون تو مجتمع مسکونی شون داشت. برعکس اون من از اینکه یه ایرانی دیگه هم تو ایسلند باشه اصلا تعجب نکردم. در هر صورت به طور مفصل تورهاشون رو برام توضیح داد. چندتا تور رو خودش حذف کرد و توصیه کرد پولم رو الکی دور نریزم. گویا همسایه ایرانیش شرایط اقتصادی ما ایرانی ها رو براش به خوبی توجیه کرده بود.

از سوزی تشکر کردم و دوتا تور برای دو روز آینده رزرو کردم. اگه دنبال عکس یادگاری من و سوزی میگردید باید ناامید بکنمتون. درسته موهام فره، تورلیدر هستم و زبان فرانسه بلدم. ولی برعکس موارد مشابه دلیلی نمیبینم از هر دختری که تو سفرم میبینم عکس بگیرم و منتشر بکنم :))

تور رینگ طلایی ایسلند

اصلی ترین و مهم ترین جایی که باید تو ایسلند بگردید، رینگ طلایی ایسلند هست. قبلا هم تو مقاله ای جداگانه نوشته بودم که رینگ طلایی ایسلند با رینگ دور جزیره کاملا متفاوت هست. بعضی ها به عمد یا سهو این برنامه ها رو جابجا معرفی میکنن. رینگ طلایی ایسلند شامل جاذبه های گردشگری تو حومه شهر ریکیاویک هست که تو یک برنامه یک روزه میشه این جاذبه ها رو دید.

من با اینکه میتونستم نزدیکی هاستل سوار اتوبوس تور بشم، ترجیح دادم پیاده خودم رو به ترمینال برسونم و بیشتر از قدم زدن تو محله های ریکیاویک لذت ببرم. داخل ترمینال تعداد زیادی اتوبوس و ون وجود داشت. روی هرکدوم از اونها اسم یه مقصد و جاذبه گردشگری نوشته شده بود که فقط خوندن اون اسم ها آدم رو به وجد میاورد. چه برسه به دیدنشون از نزدیک.

خیلی زود ون خودمون رو پیدا کردم و سریع کوله پشتیم رو توی بهترین صندلی ردیف اول گذاشتم. اکثر اتوبوس ها راس ساعت 10 از ترمینال خارج شدن و هر کدوم به یه سمت رفتن. راهنما-راننده ما یه خانم 55 ساله بود که همزمان رانندگی میکرد و با میکروفون توضیحاتی میداد. من هم که بعد از مدت ها تو یک سفر تور لیدر نبودم حسابی لذت می بردم و هر سوالی که به ذهنم میرسید رو از این خانم محترم میپرسیدم.

اولین مقصدی که بهش رسیدیم یه گلخانه و محل پرورش انواع و اقسام گوجه فرنگی بود. نکته ای که این گلخانه رو معروف کرده بود این بود اصلی ترین منبع انرژی اون آب گرمی بود که از زیر زمین خارج میشد. داخل این گلخانه هم هر محصولی که از گوجه فرنگی ممکن بود تهیه میکردن. از بستنی گوجه فرنگی گرفته تا آدامس با طعم گوجه فرنگی. برخلاف انتظار این دوستان ایسلندی هیچ ایده ای درباره رب گوجه فرنگی نداشتن. با یه مسافر اسپانیایی که میدونستم به اقتضای محل تولدش با گوجه فرنگی آشنایی کامل داره این موضوع رو مطرح کردم و اون هم تعجب کرد. شاید هم دلیلش هوای سرد ایسلند باشه که اونها رو بی نیاز از حفظ گوجه فرنگی به این روش میکرد.

غیر از این گلخانه بزرگ، فعالیت های کشاورزی و دامداری زیادی دیده میشد. داخل یه اسطبل نه چندان بزرگ تعدادی اسب نگهداری میشدن. در ظاهر به نظر میرسید این مجموعه بیشتر برای خانواده های کشورهای صنعتی که از طبیعت تا حدودی دور هستن مناسب باشه. نه کسی مثل من که تو فاصله چند کیلومتری خونه اش همه این موارد رو میتونست پیدا کنه (به غیر از آب گرم طبیعی البته). موقع برگشت دم در ورودی تابلوی جالبی توجهم رو جلب کرده بود: خطر تردد حیوانات اهلی و کودکان وحشی!

مقصد بعدیمون آبفشان طبیعی بود. یکی از شلوغ ترین جاهایی که تو ایسلند تجربه کرده بودم. در یک نقطه مشخص که کاملا هم فنس کشی شده بود و امکان نزدیک شدن بیش از حد نبود، هر چند دقیقه یک بار آب گرم با فشار زیاد و تا ارتفاع بسیار زیادی بالا میرفت. راهنمای ما، این خانم دوست داشتنی چندین مرتبه تاکید کرد که دیدن این پدیده طبیعی کاملا اتفاقی و بسته به شانس شما هست. شاید مدت ها منتظر بشید و هیچ اتفاقی نیفته. پس چندان ناامید نشید. تو دل خودم کلی باهاش همدردی کردم. یاد زمان هایی میفتم که مسافری برای تور شفق قطبی با من تماس میگرفت و انتظار داشت تعهد کتبی بدم که حتما شفق قطبی رو میبینیم.

خوشبختانه ما بسیار خوش شانس بودیم و تو مدت نیم ساعت چندین مرتبه آبفشان های قوی رو از نزدیک دیدیم. اجازه بدید تو این قسمت از سفرنامه ایسلند بهتون توصیه ای بکنم. اگه گذرتون به اینجا افتاد حتما جهت باد غالب رو در نظر بگیرید. روزهایی که باد کمی شدید باشه آب گرم بعد از رفتن به آسمان روی سر مردم فرود میاد. پس اگه با خیس شدن تو سفر مشکل دارید به هیچ عنوان سمت جهت باد قرار نگیرید.

بعد از آبفشان به سمت آبشار گولفوس یا آبشار طلایی ایسلند حرکت کردیم. یکی از بزرگترین و زیباترین آبشارهای اروپا. راهنمای ما طبق معمول ماشین رو داخل پارکینگ پارک کرد، توضیحات مختصری داد، زمان حرکت برگشت رو به ما اعلام کرد و خودش داخل ماشین موند. من فکر کردم این رویه شامل همه تورها هست. ولی گویا سایر تورها راننده موظف بود همراه مسافرها تمام مسیر رو حضور داشته باشه. البته این نکته برای منی که چندان حوصله حرف زدن تور لیدرها رو ندارم چندان هم بد نبود.

درباره آبشار طلایی ایسلند هم داستان جالبی وجود داره. این آبشار داخل ملک شخصی یک خانم بسیار خوش قلب و مهربان بود. زمانی که دولت ایسلند به دنبال اجرای طرح توسعه گردشگری این آبشار بود، زمینش رو به رایگان ولی با یک شرط در اختیار دولت قرار میده. اون هم این بوده که طی بهره برداری عمومی از این آبشار اگر آلودگی در این زمین ها ایجاد بشه خودش رو از آبشار به پایین میندازه. این حجم از دغدغه زیست محیطی برای کسی که از خاورمیانه به ایسلند سفر کرده واقعا غیرقابل پذیرش بود. حداقل به واسطه تجربیات مشابهی که داشتم انتظار داشتم این خانم تهدید به انفجار خودش و کشتن توریست ها بکنه. ولی گویا چنین گزینه هایی هیچ وقت به ذهن این بزرگوار خطور نکرده بود.

این بخش از سفرنامه ایسلند درباره آخرین جاذبه ای هست که در تور رینگ طلایی ایسلند بازدید کردیم: پارک ملی تینگولیر. قبلا هم چندین سفرنامه ایسلند رو البته از زبان بلاگرهای خارجی خونده بودم. گویا خیلی ها از سراسر دنیا در تور ایسلند شرکت می کنن تا از این پارک ملی دیدن بکنن. دلیل اصلی اون هم سریال محبوب بازی تاج و تخت بود. بخش های زیادی از سریال در این لوکیشن بازی شده بود. شور و شوق رو از چشمان کسانی که داخل این پارک قدم میزدن میشد دید. البته اینجا حتی برای من که یک قسمت از سریال رو هم ندیده بودم هم جذاب و دیدنی بود.

در این بخش از سفرنامه ایسلند بهتون باید بگم که تور یک روزه من تو ایسلند به پایان رسید. باید اعتراف کنم اگر قرار بود این برنامه رو با ماشین اجاره ای انجام بدم اینقدر با آرامش روزم به پایان نمیرسید.

سفرنامه ایسلند بدون آب گرم؟ نه اصلا!

چشمه های آب گرم ایسلند اولین تصویری بود که در فرودگاه ریکیاویک به من خوش آمد گویی کرده بود. قبل از اون هم اینستاگرام و شبکه های مجازی به شدت چشمه های آب گرم رو به عنوان نماد کشور ایسلند معرفی میکردن. شاید همین دلایل کافی باشه که تو هر سفرنامه ایسلند که مطالعه بکنید آب تنی تو بلولاگون یا بقیه چشمه های آب گرم ایسلند رو میبینید.

از طریق دیگه ای هم میشه به محبوب شدن چشمه های آب گرم تو همین چند سال اخیر پی برد. از سال 1987 تا همین چند سال پیش تنها چشمه آب گرم ایسلند همون بلولاگون معروف بود. هیچ گزینه دیگری حداقل اطراف ریکیاویک وجود نداشت. ولی تو این چند سال اخیر و بعد از تبلیغات گسترده تو دنیای مجازی ایسلندی ها متوجه شدن چشمه های آب گرم کسب و کار پرطرفداری هست. به همین خاطر تعداد زیادی چشمه در همین چند سال راه اندازی شده.

این اتفاقات باعث شد گزینه های بیشتری مقابل من قرار بگیره. از اونجایی که معتقدم خدمات گردشگری مثل هتل و استخر همیشه در اولین سالهای راه اندازی در بالاترین سطح کیفیت هستن، پس ترجیح دادم به جای بلولاگون معروف، سری به اسکای لاگون نوساز بزنم.

چطور به اسکای لاگون رفتم؟

در این قسمت از سفرنامه ایسلند از شما میخوام مقاله ای رو که قبلا نوشته  بودم رو مطالعه کنید تا در جریان  زیر و بم بازدید از اسکای لاگون قرار بگیرید.

برای رفتن به اسکای لاگون متوجه شدم حدود یک ساعت پیاده روی و 15 دقیقه مسافت با تاکسی پیش رو دارم. خوب من ترجیح دادم این مسیر رو پیاده برم. چرا که تقریبا نصفی از مسیر از کنار یک دریاچه زیبا رد میشد. بعد از عبور از این مسیر متوجه شدم نیم دیگری از مسیر هم از یکی از شیک ترین محله های مسکونی ایسلند عبور میکنه. فقط همین رو بگم که تو هر کوچه از این محل حداقل یک کمپر هابی مقابل یک خانه پارک شده بود. برای اولین بار تو سفر ایسلند به ساکنین این جزیره حسودی میکردم.

با توجه به تعداد زیادی گردشگر که تو فرودگاه و سایر جاذبه های گردشگری دیدم، حدس میزدم اسکای لاگون حتما خیلی شلوغ باشه. به همین خاطر طوری حرکت کردم که قبل از شروع کار یعنی ساعت 9 مقابل اسکای لاگون باشم. به همین خاطر حدود ساعت 7:45 صبح از هاستل بیرون زدم. اون زمان شاید تو ایران صبح به حساب بیاد. ولی تو این ساعت از تابستان ایسلند خورشید رو بالاسرت میبینی. با این حال موفق شدم خیلی زود به اسکای لاگون برسم و تقریبا اولین نفر وارد آب بشم. فقط چند دقیقه نگذشته بود که جمعیت به سرعت وارد آب شدن. اون موقع بود که متوجه شدم تجربه تنها بودن تو اون فضا ارزش کمی سحرخیزی رو داشت.

اینجای کار تصمیم میگیرم سفرنامه ایسلند رو به پایان برسونم. گرچه جزئیات و داستان های زیادی از سفر به ایسلند مونده که میتونه براتون جذاب باشه. ولی با این روش هیچ وقت نوشتن این سفرنامه به پایان نمیرسه.

امیدوارم این خاطره های نسبتا طولانی مورد پسندتون قرار گرفته باشه و بتونیم خیلی زود تو نوروز 1403 باهم عازم ایسلند بشیم.

ارادتمند

منصور

نوشته سفرنامه ایسلند – همینقدر دوردست و عجیب اولین بار در گروه گردشگری قطار سیبری. پدیدار شد.

توضیحات تور تماشای شفق قطبی روی کشتی

ما قبل از نیمه شب با کشتی از بندر قدیمی در ریکیاویک خارج می شویم. تنها با طی کردن 15 یا 20 دقیقه به جایی دور از نور شهرها می رسیم. جذاب ترین محل برای تماشای شفق قطبی. راهنماهای محلی ما فرصت کافی دارند تا درباره دلایل علمی شکل گیری شفق قطبی با ما صحبت کنند. همین طور داستان ها و اساطیر فراوانی درباره شفق قطبی در سرزمین نوردیک یه صورت سینه به سینه نقل شده است. تا زمان شکار شفق قطبی فرصت داریم که درباره آنها به گپ و گفتگو بپردازیم. در این مدت به مهارت و تسلط راهنماهای محلی و البته شانسمون امیدوار هستیم تا شفق قطبی ما را شکار کند. برای این اتفاق مهم حدود 2 تا 3 ساعت زمان داریم.

با اینکه همگی لباس مناسب برای سفر زمستانی به ایسلند دارید، ولی لباس هایی گرم و حرفه ای برای زمانی که روی عرشه کشتی هستید به طور رایگان در اختیار شما قرار می گیرد. نگران فرزندان خود نباشید، لباس مناسب آنها هم وجود دارد.

همزمان داخل کابین کشتی ویدئوهای جذاب از شفق قطبی یه نمایش گذاشته خواهد شد. گرچه همگی منتظر نسخه اصلی و زنده اون هستیم. کابین برای کسانی که با سرما مشکل دارند بسیار مناسب هست. هم سرویس بهداشتی و هم کافه ای با نوشیدنی های گرم منتظر ما هست.

نکته مفید: ما همیشه یک خدمه داریم که در طول شب عکس می گیرد، بنابراین به جای اینکه زمان زیادی را برای تعیین تنظیمات مناسب دوربین خود صرف کنید، از لحظه لذت ببرید و دفترچه خاطرات روزانه ما را برای دیدن عکس ها بررسی کنید! (اگر مایل به یادگیری هستید، توصیه هایی برای عکاسی از شفق قطبی روی کشتی برای شما داریم)

تور شفق قطبی روی کشتی شامل این موارد می شود:

• تور کشتی با راهنمای محلی و فارسی زبان
• لباس گرم مناسب (در سایزهای بچه گانه نیز موجود است!)
• اینترنت وای فای رایگان داخل کشتی
• کافه/بار و فروشگاه سوغاتی
• سرویس بهداشتی

اطلاعات تکمیلی

• برگزاری این تور مشروط به شرایط آب و هوایی مناسب هست. درنتیجه برگزاری این تور را به طور 100% تضمین نمی کنیم.
• اگر تور شفق قطبی روی کشتی کنسل شد، ولی شرایط مناسب برای تماشای شفق بود، فرصت رو از دست نمیدیم و با وسیله مناسب روی خشکی به تماشای شفق قطبی می رویم.
• به این حال اگر موفق به تماشای شفق قطبی نشدید، در شب های بعد که شرایط مناسب بود، مجددا این تور به صورت رایگان برگزار خواهد شد.
• کماکان اگر تور شفق قطبی برگزار نشد، می توانید تور خود را با یک تور جذاب دیگر مثل تور تماشای نهنگ تعویض کنید.
• لطفا لباس مناسب با آب و هوای ایسلند در زمستان بپوشید. با اینکه پرسنل کشتی همیشه سطح عرشه رو تمیز می کنند، ولی در نظر بگیرید که به سادگی احتمال تغییر شرایط جوی وجود دارد.

نکته پایانی

ما همیشه تمام تلاش خود را می‌کنیم تا بهترین فرصت ممکن را برای دیدن شفق قطبی به همسفرانمان بدهیم. با این حال مهم هست که یاد آوری کنیم هیچ انسانی نمی تواند تماشای شفق قطبی را کاملا تضمین کند. پس مشتاقانه منتظر حضور همراهانی مهربان و صبور برای تماشای شفق قطبی روی کشتی هستیم.

نوشته شفق قطبی روی کشتی – سفری متفاوت به ایسلند اولین بار در گروه گردشگری قطار سیبری. پدیدار شد.

جذاب ترین تجربه سفر به مورمانسک برای من. چرا؟

قبل از اینکه داستان سفرنامه مورمانسک رو به تفصیل تعریف بکنم، باید خوشحالی خودم رو نشون بدم. چرا که این جذاب ترین و بهترن سفری بود که من تابحال به مورمانسک و حتی روسیه داشتم. برای این حسم هم چند دلیل واضح و مشخص دارم:

• این دفعه با همسفرهای خیلی پخته و باتجربه ای همراه شده بودم. کسانی که بلد بودن تو سخت ترین شرایط هم از سفر لذت ببرن. تو ادامه سفرنامه مورمانسک چند نمونه رو مثال می زنم.
• در این سفر مورمانسک ما کمی هم خوش شانس بودیم. هوا بسیار عالی بود. در مدت 5 روز اقامت در مورمانسک فقط چند ساعت هوای ابری داشتیم. بقیه موارد از تابش آفتاب تنبل زمستانی لذت میبردیم. به غیر از یک نقطه، هیچ جای دیگری از سفر وزش باد رو تجربه نکردیم. چیزی که میتونه تحمل سرمای هوای مورمانسک رو برای هر کسی با هر تجهیزاتی غیرممکن بکنه.
• از همه مهم تر اینکه برای اولین بار بعد از یک تور مورمانسک که برگزار می کردم، نه جنگ شد و نه بیماری همه گیر و قرنیطینه!!!

پرواز به روسیه و رسیدن به مسکو

پرواز تهران – مسکو حدود 4 ساعت زمان می بره. ولی بر اساس تجربه همین پرواز نسبتا کوتاه هم در زمستان چندان راحت نیست. حرکت ما از تهران حدود ساعت 5 صبح بود و باید کمی بعد از نیمه شب به سمت فرودگاه حرکت میکردیم. این یعنی خبری از خواب در شب قبل سفر نبود. اون هم زمانی که اکثر ما روز کاری آخر رو با فشردگی و استرس زیاد سپری کردیم. 4 ساعت پرواز با هواپیماهای نه چندان راحت ماهان ، پیاده روی های طولانی در فرودگاه مسکو، و اختلاف دمای بسیار زیاد فضاهای باز و بسته روسیه در ساعات اول بسیار انرژی بر و حتی شوک برانگیز بود.

به همین خاطر من در برنامه تور ترجیح دادم که قبل از پرواز به مورمانسک یک شب رو در هتل مسکو اقامت داشته باشیم. چرا که باید با بیشترین انرژی به مورمانسک می رسیدیم. درنتیجه بی خوابی شب قبل در فرودگاه رو در هتل 4 ستاره مسکو جبران کردیم.

اقامت در مسکو

اقامت شب اول سفر و همین طور دو شب آخر ما در مسکو در هتل آلفا بود. هتلی 4 ستاره که حدود 40 سال پیش و به مناسبت المپیک مسکو ساخته شده بود. از تجربه های قبلی می دونستم که دولت روسیه کندترین کارمندهای این سرزمین رو مسئول پذیرش هتل ما کرده بود و چک این کردن حدود 10 نفر مسافر خارجی در یک روز خلوت بیش از یک ساعت طول کشید. اگه شما هم قصد اقامت در هتل آلفا (یا سایر هتل های این مجموعه) رو دارید انتظار چنین مشکلی رو داشته باشید. هتلی با 28 طبقه و 40 اتاق در هر طبقه با این سیستم پذیرش کند برای من کماکان خیلی عجیب هست.

هتل ما کنار کرملین تاریخی ایزمایلوف قرار گرفته. (نمی دونم خبر دارید که شهر مسکو برخلاف بقیه شهرهای روسیه 2 تا کرملین داره). کرملین ایزمایلوف روزهای شنبه و یکشنبه پر هست از دستفروش هایی که هر جور جنس عتیقه و قدیمی رو می فروشن. ولی بقیه روزها خیلی سوت و کور هست. ما هم روز پنج شنبه وارد کرملین شدیم و با این حال یه تعداد غرفه فروش صنایع دستی وجود داشت. از طرفی انقدر فضا خلوت بود که تو آرامش بتونیم یه گشت سبک داشته باشیم و از همه مهم تر چندان هم انرژی برای گشت و گذار صرف نکنیم.

پیش به سوی مورمانسک برای دیدن شفق قطبی و کلی جاهای دیگه!

برنامه روز دوم سفر زمستانی روسیه ما سفر به مورمانسک بود. ساعت پرواز ما چند دقیقه قبل از ظهر بود. زمان بهینه که همسفرهای سحرخیز بتونن صبحانه شون رو با خیال راحت صرف بکنن و بعد به سمت فرودگاه حرکت کنیم. توفیق اجباری داشتیم که پرواز بدون بار به مقصد مورمانسک تهیه کنیم. به همین خاطر همه همسفرها با کمترین بار و سبک ترین حالت سفر رو ادامه دادن. به این صورت که هرکس لوازم ضروری رو در یک چمدان کابین سایز کوچک قرار داد و همراه آورد. سایر لوازم غیر ضروری هم با هزینه نه چندان زیادی در اتاق امانات هتل باقی ماند.

پرواز ما به مقصد مورمانسک از فرودگاه دوموده دوو مسکو انجام میشد. فرودگاهی متفاوت از جایی که روز قبل وارد مسکو شدیم. بیشتر پروازهای این فرودگاه، حداقل در زمان سفر ما پروازهای داخلی روسیه بود. به طور بسیار عجیبی فقط هواپیماهای خارجی تو این فرودگاه دیده می شد. این نکته رو یکی از همسفرها که خلبان بازنشسته کنجکاوی بود به من یادآوری کرد. من هم تا آخر سفر دنبال دلیلش بودم که بلاخره متوجه شدم. اجازه بدید شما هم کمی مثل من ذهنتون مشغول بمونه و آخر سفرنامه متوجه دلیل این اتفاق بشید.

نیازی به تکرار نیست که هدف اصلی سفر زمستانی ما به روسیه تماشای شفق قطبی سبز رنگ در آسمان سرزمین های شمالی بود. به همین خاطر فرودگاه دوموده دوو مسکو برای ما تصویر متفاوتی رو تداعی می کرد. این فرودگاه گویا مرکز اصلی پرواز هواپیماهای سیبرین ایرلاین بود. ایرلاینی خوش رنگ که رنگ سبز روشن اون هم روی لوگوی ایرلاین دیده می شد و هم روی بدنه هواپیماها. از اونجایی که اکثر پروازهای مسکو به مورمانسک با این ایرلاین انجام می شد، تماشای این پرنده های سبز رنگ در آسمان روسیه برای ما به معنای مقدمه دیدن شفق سبز رنگ در آسمان مورمانسک بود و ما رو بیشتر به ذوق میاورد.

رسیدن به مورمانسک

با چهار ساعت پرواز از مسکو به مورمانسک رسیدیم. احتمالا می دونید که روسیه در 9 زون زمانی مختلف قرار گرفته. ولی خوشبختانه شهرهای مسکو، مورمانسک و سنت پترزبورگ همگی در زون یکسانی قرار گرفتن. یعنی با سفر بین این شهرها نیازی به تغییر ساعت نیست.

ورود به مورمانسک بسیار راحت انجام شد. تقریبا از یک هفته قبل پلیس فرودگاه مورمانسک در جریان جزئیات سفر ما قرار گرفته بود. در واقع هم موقع اقدام ویزای روسیه در تهران شهر مورمانسک رو در برنامه سفرمون قرار داده بودیم. هم قبل از رسیدن اسکن ویزای روسیه، رزرو هتل مورمانسک، شماره تماس راهنماهای محلی رو در اختیار پلیس مورمانسک قرار داده بودیم.

نیکولای، دوست قدیمی و راهنمای محلی بیرون فرودگاه منتظر ما بود. با کمترین معطلی سالن خروجی فرودگاه مورمانسک رو که کمی از خانه من بزرگتر بود رو ترک کردیم و به سمت هتل مورمانسک حرکت کردیم.

ملاقات با دوستان قدیمی

باید اعتراف کنم بعد از چندین سال برگزاری تور شفق قطبی بزرگترین سرمایه من در روسیه دوستان خوبی هست که پیدا کردم. این بین واخدانگ و نیکولا کاری کردن که من به غیر از تماشای شفق قطبی انگیزه های بیشتری برای سفر به مورمانسک داشته باشم.

ولی امسال شرایط دوستی ما کمی تفاوت داشت. این تفاوت رو واخدانگ همون اول یادم آورد و کلی باعث خنده های نسبتا تلخ شد. سال گذشته وقتی داشتم برنامه تور شفق قطبی رو هماهنگ می کردم به واخدانگ پیام دادم که متاسفانه به دلیل تحریم های ظالمانه و منفعت های ایجاد شده برای کاسبان تحریم امکان ارسال پیش پرداخت برای من وجود نداره. جواب مستقیمی که از دوستانم در مورمانسک دریافت کردم این بود: نگران نباش رفیق. کارات رو انجام بده و وقتی اومدی باهم حساب و کتاب می کنیم. در واقع با افتخار بگم که من تور مورمانسک رو بدون پرداخت حتی یک روبل پیش پرداخت برگزار کرد.

گویا دوستان مورمانسکی ما از تقاضای من تعجب کرده بودن. چطور یه نفر میتونه تو این شرایط تحریم زندگی بکنه و حتی تور خارجی هم اجرا بکنه. در هر صورت ذهنشون با کلی علامت سوال درباره زندگی ایرانی ها تو شرایط تحریم مشغول شده بود که سفر سال گذشته ما تمام شد، جنگ روسیه و اوکراین شروع شد و تحریم های شدیدی سراغ مردم روسیه اومد. واخدانگ تو مسیر فرودگاه به هتل داشت این داستان رو تعریف می کرد و زد زیر خنده: منصور، من الان به جواب همه سوالام رسیدم. کاملا شرایط زندگی تو تحریم رو تجربه کردم!!!

برنامه ریزی سفر مورمانسک؟ نه! باید منتظر شانس باشیم!

طبیعتا قرار بود مانند هر تور دیگری برنامه ریزی سفر با بیشترین جزئیات انجام بشه. همسفرها هم از قبل در جریان برنامه روزانه فعالیت ها باشن. ولی تو سفر به مورمانسک و تور شفق قطبی امکان چنین کاری وجود نداشت. در واقع در این سفر ما مقاصد و اهداف سفرمون رو به ترتیب اولویت لیست کردیم:

1. تماشای شفق قطبی
2. سفر به تریبرکا
3. بازدید از دهکده سامی ها
4. بازدید از فستیوال مجسمه های یخی و سایر جاذبه های اطراف شهر کیروفسک
5. بازدید از جاذبه های گردشگری شهر مورمانسک

در بخش های بعدی سفرنامه مورمانسک متوجه خواهید شد که هرکدام اجرای هر کدام از این برنامه ها چه چالش هایی به همراه داشت.

تماشای شفق قطبی در مورمانسک

ما طبق برنامه چهار شب فرصت برای تماشای شفق قطبی در مورمانسک داشتیم. درست تا زمانی که به هتل مورمانسک رسیدیم هم معلوم نبود چه زمانی میتونیم شفق قطبی رو ببینیم. بهترین زمان برای تماشای شفق قطبی وقتی بود که:

• بیشترین فعالیت خورشیدی وجود داشته باشه
• بیشترین سرعت و تراکم پرتوهای خورشیدی وجود داشته باشه
• آسمان صاف باشه
• ترجیحا نور ماه وجود نداشته باشه
• و البته ما در مناسب ترین محل قرار گرفته باشیم.

بلاخره بعد از کلی همفکری متوجه شدیم شب اول بهترین زمان برای تماشای شفق قطبی هست. به همین خاطر قبل از نیمه شب همگی آماده شدیم. واخدانگ و نیکولای با دو ماشین مجهز که در مجموع برای 11 نفر ظرفیت داشتن دنبال ما اومدن. با توجه به تراکم ابر تصمیم گرفتیم به سمت مرز نروژ حرکت کنیم. چون صاف ترین هوا رو در اون منطقه پیش رو داشتیم. تو مسیر حرکت به سمت نروژ یاد آدم های زیادی افتادم.

کسانی که تو یک سال اخیر با من تماس گرفته بودن و می خواستن به روسیه سفر کنن. به قول خودشون اون بالاهای روسیه و نزدیک مرز نروژ. هیچ ایده ای هم نداشتن که شفق قطبی چه پدیده طبیعی جذابی هست. فقط دنبال این بودن که خودشون رو به مورمانسک برسونن و به طور غیر قانونی وارد نروژ یا سایر کشورهای اسکاندیناوی بشن. خوشبختانه خیلی راحت میشد متوجه هدف سفرشون شد و من سعی می کردم خیلی دوستانه از چنین سفری منصرف بکنمشون. در هر صورت مطمئن نیستم الان که دارم سفرنامه مورمانسک رو می نویسم چند نفرشون هنوز ایران هستن یا بلاخره تونستن زنده از یکی از مرزها وارد اروپا بشن.

تا قبل از این به من ثابت شده بود که نیکولای و واخدانگ تو پیدا کردن شفق قطبی کاملا حرفه ای هستن. انگار که مسیر شفق قطبی رو بو می کشن. بلاخره بعد از کمتر از یک ساعت تو اولین ایستگاه توقف کردیم. فضای بازی کنار جاده. ما از ماشین پیاده نشدیم. از داخل داشتیم نیکولای و واخدانگ رو می دیدیم که موبایلشون رو چک می کردن و خیلی زود به این نتیجه رسیدن که اینجا خبری از شفق قطبی نیست. پس دوباره حرکت کردیم به سمت محل توقف بعدی. فکر کنم بعد از سه مرتبه توقف به جایی که باید رسیدیم. نگاهمون به سمت شمال بود. تو اون عرض جغرافیایی که ما قرار داشتیم شفق قطبی اکثرا در جهت شمال دیده می شد.

باید یاداوری کنم که لنز دوربین گوشی ها حساسیت بیشتری نسبت به چشم ما دارن و احتمال دیدن شفق تو دیسپلی گوشی بیشتر از دیدن با چشم غیر مسلح هست. به همین خاطر مثل فیلم های ترسناک کلیشه ای با گوشی هامون دنبال شکار روح های سبز سرگردان تو آسمان بودیم. بلاخره تونستیم چندتا شفق ضعیف رو ببینیم. این شفق ها مخصوصا وقتی دوربین رو روی سه پایه گذاشته بودیم و تقریبا 15 ثانیه نوردهی داشتیم تو بهترین حالت ثبت می شد. ولی تماشای این شفق هم چندان جذاب نبود. ما دنبال شفق های سبز و شفاف و حتی رقصان تو آسمان بودیم. اتفاقی که تو اون شب مهتابی هم خیلی سخت بود.

کم کم داشتیم ناامید می شدیم. عکس ها در نظر ما بیشتر شبیه به این بود که با فیلتر نرم افزارهای رایگان گرفته شده. نه اینکه شفقی باشه که ما تجربه کرده باشیم. تنها کاری که می تونستیم اون موقع بکنیم صبر بود. امیدمون به شب های طولانی و قوانین احتمال بود. خوشبختانه تو اون فصل سال و اون عرض جغرافیایی تا ساعت 6 صبح هم در آسمان تاریکی مطلق داشتیم. ولی هوا سردتر می شد و امید ما کمتر. این بزرگترین دلگرمی ما دوستان مورمانسکی بودن. برخلاف بقیه تورلیدرهای محلی که اکثرا سعی می کنن به بهانه های مختلف از زیر مسئولیت در برن، این ها به ما امید می دادن که چشممون به آسمون باشه.

ساعت 3:30 صبح شده بود و خبری از شفق نبود. تصمیم گرفتیم به سمت مورمانسک برگردیم. این خبر شاید تلخ ترین قسمت از سفرنامه مورمانسک باشه. یعنی امشب خبری از تماشای شفق قطبی نیست. گرچه من از واخدانگ قول گرفتم که دوباره تو ایستگاه های قبلی توقف بکنیم. بلکه آخرین احتمال ها رو از دست ندیم. همین اتفاق هم افتاد و دوباره تو تک تک محل های قبلی ایستادیم. ولی خبری از شفق قطبی نبود.

تا اینکه رسیدیم به آخرین ایستگاه. یا همون اولین اینستگاهی که تو مسیر رفت توقف داشتیم. تقاطع جاده اصلی و فرعی که یه زمین باز و مسطح بود. من ناامید تو صندلی جلوی ماشین نیکولای نشسته بودم. بقیه هم تو ماشین بودن که یک مرتبه ارواح سرگردان پیدا شدن. آدم ها دو دسته هستن: یک دسته اونایی که نگاهشون به آسمون هست و اول از همه متوجه شفق قطبی میشن. دسته دوم کسایی که قبل از دیدن شفق، صدای ذوق کردن گروه اول رو می شنون. من تو ماشین مشغول چک کردن برنامه فردا بودم که با صدای ذوق بقیه متوجه شدم یه گروه دومی هستم. بله شفق قطبی شروع به تابش کرد. نه یک مرتبه، نه دو مرتبه، بلکه تعداد زیادی شفق رو در جهات مختلف آسمان می دیدیم. بعضی ها به قدری فعال بودن که رقصیدنشون تو آسمون رو به سادگی می شد دید.

من که علاوه بر خستگی فیزیکی، استرس ناکامی همسفرها از تماشای شفق قطبی رو داشتم انرژی بیرون اومدن از ماشین رو نداشتم. فقط گاهی از شیشه جلو، شیشه کناری و عقبی دنبال شفق می گشتم. نیکولای که فهمید من نای حرکت کردن ندارم سنگ تموم گذاشت. ماشینش رو روشن کرد و شروع کرد به دنبال کردن شفق ها. هر طرفی که یک شفق قوی می دیدیم سریع به اون سمت حرکت می کرد. لاستیک های ماشین یخ شکن بودن و به سادگی روی برف حرکت می کردن. ولی انقدر شتاب می گرفت که ماشینش کمی روی یخ سر بخره و هیجان دیدن شفق رو برای من چندین برابر بکنه. و ما برای مدتی طولانی مشغول عشق بازی با نورهای سبز و سرخ در آسمان شمالگان شدیم.

سفر به مورمانسک و سفرنامه مورمانسک رو میشد همینجا تموم کرد. ولی همون طوری که تو اسم مقاله خوندید، تماشای شفق قطبی مساله اصلی نبود. این سفر و این سفرنامه مورمانسک داستان های دیگه ای داره که به تجربه کردن و شنیدنش میرزه.

سفر به دهکده تریبرکا

جاده مورمانسک به تریبرکا چیزی شبیه به جاده دیزین شمشک خودمون هست. احتمال بسته بودنش خیلی بیشتر از احتمال باز بودنش هست. خیلی از همسفرها قبل از ثبت نام تور مورمانسک تقاضا دارن که حتی شده برای یک شب تو تریبرکا اقامت داشته باشیم. ولی اون قسمت بی رحم شخصیت تورلیدر من قاطعانه جواب رد بهشون میده. تجربیات زیادی از سایر تورها دارم که تونستن خودشون رو به تریبرکا برسونن، ولی برگشت از تریبرکا و تو رسیدن به موقع به فرودگاه مورمانسک برای پرواز برگشت به مسکو یا موفق نشدن یا با استرس و هزینه بسیار زیاد انجام دادن. به همین خاطر سفر به تریبرکا رو دوباره به شانس و داشتن یک روز آفتابی و جاده باز موکول میکنم.

همون طوری که تو بخش های قبلی سفرنامه مورمانسک بهتون گفتم این بهترین سفر چند سال اخیر من به مورمانسک بود. درست تا قبل از فرود هواپیمای ما در مورمانسک، جاده تریبرکا با طوفانی شدید بسته شده بود. ولی بعد از دو روز صبر کردن، یک هوای صاف، روزی گرم، جاده ای صاف و درختانی برف گرفته که زیر تابش خورشید می درخشیدن نصیبمون شد. حتی نیکولای هم تعجب کرده بود و می گفت شما خیلی خوش شانس یا به قولی سوپرلاکی هستید که چنین هوای صاف و گرمی رو تجربه می کنید. محض اطلاع دمای منفی 5 درجه در زمستان تریبرکا گرم به حساب میاد.

خوشحالی ما تو روز بعد از تماشای اون شفق قطبی و تجربه این مسیر زیبا به سمت تریبرکا غیرقابل توصیف بود. اگه من رو بشناسید می دونید که با برگزاری تورهای شاد میونه خوبی ندارم. قرار نیست تو سفر خودمون رو با آهنگ های شاد و قری مشغول بکنیم. ولی اگه بخواهیم جایی خوشحالیمون رو تکمیل کنیم هم از موسیقی مناسبی برای این کار استفاده می کنم. به همین خاطر رفتیم سراغ گوش دادن به یکی از پرطرفدارترین گروه های پانک راک روسی به نام لنینگراد. و آهنگ سوپرگود که کاملا با حال و هوای اون لحظه ما سازگار بود.

ماشینمون تو جاده های برفی می تاخت ما هم با آهنگی که خواننده روس به طور عمدی لهجه انگلیسیش رو کج و کوله می کرد می رقصیدیم و لذت می بردیم. اگه دوست دارید با حال و هوای اون لحظه ما بیشتر آشنا بشید این آهنگ رو می تونید از اینجا ببینید.

گورستان کشتی ها تریبرکا

ساعت 3 عصر و قبل از غروب آفتاب رسیدیم به اولین مقصدمون تو تریبرکای قدیم یعنی گورستان کشتی ها. اسکله قدیمی که بقایای تعدادی کشتی کوچک ماهیگیری برای سال ها اونجا موندن و در حال پوسیدن هستن. دوباره باید درباره شانس باهاتون صحبت بکنم. موقع بازدید از گورستان کشتی ها باید خوش شانس باشید تا مقدار متناسبی برف وجود داشته باشه. مثلا در سفر اول که قبل از کرونا داشتیم انقدر برف باریده بود که فقط نوک کشتی ها از برف بیرون زده بود. ولی این دفعه همه چیز عالی بود. تو عکس های ما غروب آفتاب و آسمان سرخ، بقایای کشتی ها و برف به میزان کاملا مناسبی وجود داشتن. هیچکدام از این عناصر به بقیه غلبه نداشتن و ما یه تجربه بصری عالی داشتیم.

لبه دنیا در تریبرکا

تا قبل از تاریک شدن هوا به سمت لبه دنیا رفتیم. آخرین و شمالی ترین خشکی روسیه. احتمالا این منطقه رو با تاب چوبی بزرگی که داره تو عکس های سفرنامه مورمانسک که توسط بقیه جهانگردها نوشته شده دیده باشید. عجیب ترین قسمت این منظره از نظر من سطح آب دریا بود. دمای هوا تقریبا منفی 15 درجه بود. طبق قوانین فیزیک هم باید دمای آب مثبت 4 درجه می بود. اختلاف دمای زیاد بین آب و هوای بیرون باعث می شد که آب دریا به راحتی بخار بکنه. طوری که یه مه نسبتا غلیظ روی سطح آب رو گرفته بود. همین کافی بود که منظره ای سرد و مرموز و منحصر به مناطق شمالی رو تجربه بکنیم.

هوا انقدر خوب بود که کمی کنار ساحل قدم بزنیم. طبق عادت از همسفرها جدا شدم که هرکدوم تو حال و هوای شخصی خودشون از طبیعت لذت ببرن. مثل همه دریاها موج ها خودشون رو به شن های ساحل می کوبیدن. ولی تفاوت اصلی اینجا بود که به راحتی نمی تونستن به دریا برگردن و بخشی از اون روی سطح ساحل یخ می زد. در واقع ما داشتیم روی یک ساحل شیشه ای قدم می زدیم. به قدری ساحل سر بود که یک هوس سرسره بازی به سرش میزد. یکی دیگه هوس رقص به سبک مایکل جکسون.

نکته مشترک تقریبا همه همسفرها هم این بود که هر چند دقیقه یکیشون روی یخ ها سر می خوردن و باعث شادی جمع می شدن! یکی از یادگاری های همین سر خوردن ها هم تا روزی آخر و موقع برگشت به صورت خراش نسبتا عمیق رو صورت علیرضا، یکی از همسفرهامون باقی موند. اگه علیرضا اجازه داد فیلم یکی از زمین خوردن هاش رو براتون آپلود می کنم که این بخش از سفرنامه مورمانسک کمی شادتر و لذت بخش تر بشه 😛

در تریبرکا نهنگ ببینید!

دوباره قرار هست تو سفرنامه مورمانسک درباره شانس با شما صحبت کنم. ولی قبلش خیالتون رو راحت بکنم. همه شما تو سفر به تریبرکا می تونید نهنگ ببینید. نهنگ یک گونه جانوری بومی در دریای برنت هست. احتمال دیدن نهنگ زنده تو فصل زمستان خیلی کم هست. منتها به لطف تغییرات اقلیمی و گرمایش جهانی، دقیقا دو روز قبل از سفر ما به تریبرکا واخدانگ یه نهنگ زیبا رو شناکنان تو ساحل تریبرکا دید. خوب تا اینجای داستان واختانگ شخصیت خوش شانس داستان بود و ما شخصیت بد شانس. به همین خاطر ما فقط تونستیم اسکلت نهنگی که سال 2019 تو تریبرکا دیده شده بود رو ببینیم. یه مهره ستون  فقرات نهنگ که به عنوان میز ازش استفاده می شد و یه المان محیطی طراحی شده تو ساحل تریبرکای جدید با پس زمینه دریای برنت. در واقع میشه گفت نهنگ این چند ساله تبدیل به نماد شهر تریبرکا شده.

سرویس بهداشتی در تریبرکا

خاطرم هست اولین بار که قصد سفر به تریبرکا داشتم ویدئوهای یه یوتیوب بلاگر تو تریبرکا رو دنبال می کردم. دوست ما چندین مرتبه تاکید می کرد که توی تریبرکا فقط یک سرویس بهداشتی وجود داره و حداقل برای موارد شماره 2 دچار مشکل خواهید شد. از اون سال تا الان ورود سیل گردشگر به تریبرکا شرایط رو تاحدودی تغییر داده. تعداد نسبتا زیادی هتل و رستوران تو تریبرکای جدید و قدیم وجود داره. ولی گویا هنوز مشکل سرویس بهداشتی کاملا حل نشده.

تو مسیر برگشت از تریبرکای جدید به نیکولا (که دیگه اونقدر صمیمی شده بودیم که کولا صدا کنمش) گفتم سرویس بهداشتی لازم داریم. کمی فکر کرد و برای اینکه خیالش رو راحت کنم گفتم مورد شماره یک هست. ولی کولا که نمی خواست ما رو تو سرما و تاریکی ول کنه گفت کمی صبر کنید. بعد از چند دقیقه رسیدیم جلوی یه هتل و رستوران خیلی شیک. کولا گفت داخل نمیاد. ولی کروکی کامل رستوران رو برای ما کشید و گفت با خونسردی برید داخل و از سرویس بهداشتی استفاده کنید. من هم به عنوان یه لیدر (به معنای واقعی کلمه) جلو افتادم و با نقشه ذهنی به رستوران نفوذ کردم. بقیه دوستان هم به ترتیب ضرورت مشکلشون دنبالم افتادن.

سریع دستشویی رو پیدا کردم و بچه ها داخل رفتن. خودم هم گوشه ای منتظرشون موندم. هوای داخل و خارج خیلی اختلاف دما داشت و برای عرق نکردن کاپشن پر نسبتا پرحجمم رو از تنم در آوردم. همون لحظه خانم محترمی جلو اومد و به من اشاره کرد که کاپشنم رو اتاق کناری آویزون کنم تا راحت باشم. این فضاهای رختکن تو همه کاربری های عمومی روسیه رایج هست. از تئاتر و اپرا گرفته تا رستوران و مرکز خرید. در هر صورت من که قصد موندن داخل رستوران نداشتم کاپشنم رو دستم گرفتم و تو رختکن منتظر بقیه موندم.

متاسفانه خانم مهماندار که بیش از حد مهربان بود و چهره من بیش از حد خجالتی به نظر می رسید به سمتم اومد: راحت باشید. کاپشنتون رو آویزون کنید و تشریف بیارید داخل. خیلی شرمنده شدم و مجبور شدم بهش بگم که از این رستوران زیبا تو دل برف، ما فقط می خواهیم که از سرویس بهداشتیش استفاده کنیم. خانم بیش از حد مهربان خیلی سعی کرد مهربان بمونه و با اخمی اندک برگشت که به مشتری های واقعیش برسه. من هم با دوستانی که الان تازه می تونستن از زیبایی های تریبرکا لذت ببرن سوار ماشین شدیم و به سمت مورمانسک برگشتیم.

ساحل تخم اژدها در نزدیکی تریبرکا

خیلی ممنون دنیای پرقدرت رسانه ها. یه ساحلی هست تو شمال روسیه. خیلی مرموزه. سنگ هاش شبیه به تخم اژدها هست!!! چقدر عجیب. بله خیلی عجیب هست. ولی از اون عجیب تر این هست که تو این سفرنامه مورمانسک بخونید که ما از ساحل تخم اژدها بازدید نکردیم. به خاطر اینکه شما شوک زده نشید و ما هم حس حسرت بهمون دست نده که این همه راه رفتیم و این پدیده عجیب رو ندیدیم، رفتیم به سمت ساحل تخم اژدها.

آخرین جایی که ماشین میتونست بره پارک کردیم. تعدادی اسنوموبیل بودن که با 0100 روبل (حدود 15 دلار) ما رو تا ساحل تخم اژدها می بردن. هرجور حساب کردیم مبلغ زیادی بود. مخصوصا که کلا 10 دقیقه بیشتر راه نبود و اسنوموبیل هایی که تو تعطیلی آخر هفته مسیر رو زیاد رفته بودن راه رو برای ما صاف کرده بودن. کلی پیاده روی کردیم. بلاخره که طبیعت منطقه سرد و زیبا بود و ما داشتیم لذت می بردیم. آخرش رسیدیم به اونجایی که باید. یه ساحل استاندارد با تعدادی سنگ که موج دریا گوشه هاشون رو تراش داده بود و گرد شده بودن. همین. شاید شما تابحال ساحل تخم اژدها رو ندیده باشید. ولی حتما یه ساحل سنگی دیدید. تنها فرق اینجا این بود که سنگ هاش کمی بزرگ تر بود. و البته صاحبان اسنومبیل های 1000 روبلی هم روی تبلیغات اینجا خیلی بیش از حد موفق بودن.

بازدید از دهکده سامی ها

من قبلا تو یه مقاله دیگه موضع خودم رو درباره دهکده سامی ها مشخص کرده بودم. تو این سفرنامه مورمانسک هم نمی خوام زیاده گویی بکنم. اگه دوست دارید میتونید این مقاله رو بخونید تا بدونید که چرا من علاقه ای به دهکده سامی ها ندارم. ولی به لطف تبلیغات گسترده ای که تو تبلیغ تور شفق قطبی سایر آژانس ها انجام شده، حذف دهکده سامی ها از برنامه سفر کار پر ریسکی هست. به همین خاطر مطمئن شدم که همه همسفرها متوجه عدم علاقه من به دهکده سامی ها شدن و بقیه ماجرا رو گذاشتم تا خودشون تجربه بکنن.

این قسمت از سفرنامه مورمانسک شاید تنها بخشی باشه که شانس و اقبال چندان تاثیری رو کیفت سفر نداره. دهکده سامی ها یه مرکز گردشگری تو جنوب مورمانسک هست. جاده آسفالته تقریبا تا مقابل ورودی دهکده سامی ها میره. تو هر شرایط جوی هم تقریبا برنامه هاشون اجرا میشه. پس دهکده سامی ها رو تو الویت های آخر قرار دادیم و اون روزهایی که امکان بازدید از تریبرکا وجود نداشت برنامه رو اجرا کنیم.

الان که یادم میفته باید حرف قبلیم رو اصلاح بکنم. این قسمت از سفرنامه مورمانسک هم شانس تعیین کننده بود. چرا که از شانس بد ما اون روز یه گروه بزرگ که انگار کارمندان یه شرکت روسی با خانواده شون بودن برای تفریح دست جمعی به دهکده سامی ها اومده بودن. کارمندهای دهکده سامی ها هم گویا تو این روزهای بعد از جنگ و تحریم قید خدمات به اندک مسافرهای خارجی رو زده بودن و اقلیت توریست های خارجی ایرانی و چینی رو فراموش کرده بودن. حتی زحمت ترجمه انگلیسی توضیحات رو هم برای ما نکشیدن. واخدانگ تا جایی که تونست و من تا جایی که از سال های قبل خاطرم بود برای همسفرها توضیحاتی دادم. ولی راستش رو بخواهید این بی احترامی یا بهتر بگم رفتار غیر حرفه ای از نگاه همسفرهای حرفه ای و دنیا دیده ما دور نموند.

در نهایت ما تو دهکده سامی ها هاسکی دیدیم. به گوزن ها غذا دادیم و عکس گرفتیم. سورتمه سواری کردیم، سوپ ماهی بدمزه خوردیم و همه کارهای توی چک لیست رو انجام دادیم و بعد به سمت مورمانسک برگشتیم.

فستیوال مجسمه های یخی و سایر جاذبه های گردشگری کیروفسک

این قسمت از سفرنامه مورمانسک از نظر شخصی من، و بعد از تماشای شفق قطبی، جذاب ترین قسمت سفر به مورمانسک بود. برای رسیدن به شهر کیروفسک ما مسیر نسبتا طولانی رو رانندگی کردیم. این برای ما یعنی تجربه کردن مناظر بیشتر. به یکی از بزرگترین و البته زیباترین پیست اسکی های روسیه رفتیم. در یک رستوران رویایی نهار خوردیم و بعد از چندین سال سفر به مورمانسک، برای اولین بار از جنگل اسرارآمیز کیروفسک بازدید کردیم که به ادعای اکثر همسفرها تجربه ای حتی بهتر از دهکده سامی ها بود.

پیست اسکی کیروفسک و بهترین منظره در سفرنامه مورمانسک

برنامه زمانی ما طوری بود که اولین مقصد این روز از سفر بازدید از فستیوال مجسمه های یخی باشه. بعد به سمت پیست اسکی کیروفسک حرکت کنیم و غروب آفتاب بی نظیری رو در ارتفاعات تجربه کنیم. ولی شرایط جوی برنامه ما رو تغییر داد. هوای نسبتا ابری احتمال این رو پیش میاورد که غروب رو از دست بدیم. پس اول از همه به سمت پیست اسکی کیروفسک حرکت کردیم تا سر ظهر اونجا باشیم. البته که تو زمستان شمالگان، سر ظهر هم خورشید جایی شبیه به غروب در ایران هست. پس خیالمون راحت بود به اندازه کافی منظره جالبی می بینیم.

سوار تله کابین شدیم و حدود 500 متر ارتفاع گرفتیم. تقریبا تو مرتفع ترین نقطه منطقه پیاده شدیم که ترکیب طبیعت زیبا و ساختمان بتنی غول آسایی ما رو شوک زده کرد. کلا روسیه و اتحاد جماهیر شوروی در ساخت بناهای بتنی غول آسا متخصص هستن. این رستوران پانوراما هم با اینکه تازه ساخته شده بود، ولی کاملا حال و هوای کمونیستی داشت. ترجیح میدم تو این بخش از سفرنامه مورمانسک درباره مناظری که تجربه کردیم چیزی نگم. فقط شما رو با چند عکس زیبا از پیست اسکی شهر کیروفسک تنها می ذارم. درضمن اگه به معماری مدرن دوره کمونیست در اتحاد جماهیر شوروی علاقه دارید، برای نوروز 1402 برنامه خاصی براتون تدارک دیدیم.

فرصت کافی برای اسکی کردن نداشتیم. علاقه چندانی هم بین همسفرها نبود. پس تصمیم گرفتیم زودتر سراغ نهار بریم. رستوران سلف سرویس تو یکی از شیک ترین پیست اسکی های روسیه احتمالا گزینه خیلی گرونی به حساب میومد. ولی در کمال تعجب فقط با پرداخت 850 روبل (حدود 12 دلار) و ارزون تر از رستوران های که تو خود مورمانسک رفته بودیم تونستیم یه نهار مفصل بخوریم.

فستیوال مجسمه های یخی کیروفسک

میشه با اطمینان گفت روس ها از زمان پتر کبیر تا به امروز سعی کردن در هنر خودشون رو به اروپایی ها برسونن. تو زمینه های مختلفی هم موفق شدن. مجسمه های غول آسای شهری نمادی از اتحاد جماهیر شوروی به حساب میاد. ولی تو فستیوال مجسمه های یخی کیروفسک این هنر رو تونستن بومی بکنن. یخ و برف متریال بومی هست که جای سنگ مرمر یونانی ها و رومی ها رو گرفته. هر سال تعداد زیادی هنرمند به این شهر میان و با بلوک های یخی بزرگ مجسمه های جذابی رو درست می کنن. کل این فستیوال داخل یک سوله بزرگ برگزار میشه. خوشبختانه حجم برف و سلیقه طراحی روس ها طوری هست که کمتر کسی متوجه ورود به یک سوله صنعتی میشه.

پارک هنر یا جنگل اسرارآمیز

تو مسیر کیروفسک یه جایی کنار یه دریاچه یخ زده پارک کرده بودیم تا عکس بگیریم. واخدانگ اومد پیشم و یه سری عکس نشونم داد. گفت اگه برنامه امروزتون رو تا تاریکی هوا لفت بدید میتونیم اینجا رو هم ببینیم. البته که تو زمستان شمالگان تاریکی شب از رگ گردن به ما نزدیک تر بود. ولی خیلی برام جالب بود که راهنمای محلی ما به جای اینکه زودتر برنامه رو تموم بکنه، هی مسیرهای جدید بهمون معرفی می کرد. اون هم بدون دریافت حتی یک روبل هزینه اضافه.

عکس ها جنگلی رو توی شب نشون می داد که پر بود از مجسمه های برفی و چوبی. مسیرهای پیاده باریک این مجسمه ها رو تو دل جنگل به هم وصل کرده بود. کل جنگل هم توسط لامپ های رنگی و شاید نه چندان خوش سلیقه نورپردازی شده بود. وقتی که به جنگل اسرار آمیز رسیدیم فهمیدیم جذاب ترین قسمت داستان موسیقی وهم برانگیزی بود که تو فضاهای مختلف و متناسب با تم مجسمه های برفی تو محیط پخش میشد.

یه گوشه ای از جنگل اسرار آمیز هم یه مسیر سرسره بازی نسبتا بزرگ ساخته بودن که با تیوپ میتونستید کلی آدرنالین ترشح کنید. تقریبا دو ساعت تو شب زمستانی مورمانسک تو این جنگل مشغول بودیم و آخرین گشت خودمون تو استان مورمانسک رو انجام دادیم.

بازدید از جاذبه های گردشگری شهر مورمانسک

تا اینجای کار همه برنامه ها داشت خوب پیش می رفت و مسایل جوی هیچ برنامه ای رو کنسل نکرده بود. به همین خاطر ترجیح دادیم برنام گشت شهری که هر سال تو روزهای کنسل شدن احتمالی یکی از برنامه ها انجام می دادیم رو آخر شب و هنگام برگشتن به شهر انجام بدیم. تو مسیر برگشت از دهکده سامی ها سری به مجسمه آلیوشا زدیم. یک روز دیگه تو مسیر برگشت از نمای بیرونی یخ شکن لنین دیدن کردیم و باز ترجیح دایدیم بنا به دلایلی از داخل یخ شکن لنین دیدن نکنیم.

سفرنامه مورمانسک و تجربه شکمگردی ما

اکثر کسانی که به روسیه سفر کردن می دونن که روسیه تجربه شکمگردی و خوراک جذابی رو نمی تونه برای شما فراهم کنه. مخصوصا اگه شما از ایران و فرهنگ غذایی نسبتا غنی اون اومده باشید. این قضیه تو سفر ما زمانی مشخص تر شد که آرمینا و هایبرت، مادر و پسر ارمنی ساکن تهران هم با ما همسفر شده بودن. تو همون روز اول سفر هایبرت از من پرسید که کباب خوب کجا پیدا میشه؟ قبول کنید پیدا کردن جواب مناسب کار سختی بود. همین طوری هم معرفی غذای خوب به ایرانی ها تو روسیه کار سختی هست. چه برسه به اینکه این سوال رو یه ارمنی که کباب خوری تو خون و دی ان ای اون هست ازت بپرسه.

دوباره تو سفرنامه مورمانسک ما صحبت از شانس میشه. چرا که دقیقا کنار هتل ما یه رستوران معروف بود که من این همه سال متوجه اون نشده بودم. نکته جالب رستوران هم اسم اون بود که انگار طوری انتخاب شده بود که هایبرت و مادرش رو جذب خودش بکنه: رستوران شیشلیکوف . همین اسم خیالمون رو راحت کرد که کباب های خوبی رو میشد تو این رستوران پیدا کرد. مخصوصا برای هایبرت که اکثر جاها با شیطنت می گفت ما ارمنی هستیم و نمی خواد برای ما غذای حلال پیدا بکنی.

این بخش از سفرنامه مورمانسک شاید به درد خیلی کسانی که قصد سفر به مورمانسک دارن بخوره. پس بهتره چند تا رستوران دیگه رو بهتون معرفی بکنم. دقیقا روبروی رستوران شیشلیکف، رستوران دیگه ای به نام غاز طوسی وجود داره. اسم انگلیسیش هم میشه Gray Goose. ما تو چندین سفر این رستوران رو تجربه کردیم و تقریبا همه همسفرها از کیفیت غذا راضی بودن. فقط یادتون باشه اگه شما دنبال رستوران در مورمانسک می گردید و یکی از این رستوران ها رو انتخاب کردید، حتما از روز قبل رزرو بکنید. مخصوصا شب های آخر هفته که حسابی شلوغ میشه.

غیر از رستوران های نسبتا لوکس و شیک که تو دو پاراگراف قبلی گفتم، فکر کنم لازم هست تو سفرنامه مورمانسک درباره رستوران های ارزان و دم دستی هم اطلاعاتی بدم. راستش ما یه عادت عجیب تو سفر داشتیم که حسابی ما رو به سختی مینداخت ولی خودمون خوشحال بودیم. اینکه وقتی به هتل یا هاستل برمیگشتیم شروع میکردیم به گپ زدن و صحبت و یه هو وقتی که همه رستوران ها و فروشگاه ها تعطیل شده یادمون میفته که گرسنه مونیدم و شام می خواهیم. به همین خاطر چند سری حوالی نیمه شب عملیات اکتشافی برای پیدا کردن رستوران در مورمانسک انجام دادیم که نتیجه هم چندان بد نشد.

دقیقا روبروی ایستگاه راه آهن مورمانسک یه رستوران 24 ساعته پیدا کردیم که یه سری ساندویچ و پیتزای دم دستی می فروخت. صاحب رستوران هم یه آقای آذری و اهل لنکران بود که ایران رو هم به خوبی میشناخت. جاتون خالی نباشه تا غذا آماده بشه گفتگوهای جذابی باهاش داشتیم. اون هم خوشحال بود تو دور افتاده ترین نقطه روسیه یه هم زبون پیدا کرده. باید یادآوری کنم که سفر ما به مورمانسک دقیقا چند روز بعد از حمله به سفارت آذربایجان بود.

دوست آذربایجانی هم که فکر می کرد ما از مسئولان رده بالای ج.ا هستیم که نصف شب اومدیم تو رستورانش پیتزای 100 روبلی بخوریم کلی به ما گلگی می کرد. آخرش هم ما رو تهدید کرد که کشورهای مسلمان منطقه یعنی آذربایجان، ترکیه و پاکستان (ایران رو کشور مسلمان حساب نمی کرد 😉 ) میتونن متحد بشن و به ایران حمله بکنن و حال ما رو بگیرن. ما هم برای اینکه بحث رو عوض کنیم از جاذبه های گردشگری منطقه 11 و 12 تهران باهاش صحبت کردیم.

کلیات برنامه سفر به مورمانسک و شفق قطبی

در پایان این سفرنامه توضیحاتی کلی درباره این سفر به شما می دهم:

• مدت سفر: 8 روز و 7 شب
• شهر های مقصد: مسکو، مورمانسک، تریبرکا، کیروفسک
• وسیله سفر: 4 پرواز در مسیرهای تهران به مسکو ، مسکو به مورمانسک ، مورمانسک به مسکو و مسکو به تهران.
• اقامت: هتل 4 ستاره در مسکو ، هتل 3 ستاره در مورمانسک (گزینه هاستل در مورمانسک هم روی میز بود که 3 نفر از دوستان استفاده کردن)
• نوع سفر: تور گروهی
• هزینه سفر: هزینه تور شفق قطبی 700 دلار امریکا ، پرواز تهران – مسکو – تهران حدود 9 میلیون تومان ، ویزای روسیه 150 دلار امریکا
• تعداد همسفران: 10 نفر مسافر از ایران، یک نفر راهنما از ایران، یک نفر راهنما در مسکو، 2 نفر راهنما در مورمانسک و در مجموع دوستی جدید بین 14 جهانگرد از ایران و روسیه.

امیدوارم سفرنامه مورمانسک تونسته باشه کمی حالتون رو خوب کرده باشه. اگه سال های بعد قصد سفر به مورمانسک داشته باشید خوشحال میشم این مقاله بتونه بهتون کمک بکنه. اگر سوال بیشتری درباره سفر به مورمانسک و تماشای شفق قطبی داشتید پایین همین مطلب مطرح کنید تا من در اولین فرصت بهتون پاسخ بدم.

نوشته سفرنامه مورمانسک – سفرنامه تور شفق قطبی 1401 اولین بار در گروه گردشگری قطار سیبری. پدیدار شد.

اطلاعات کلی درباره سفر ارزان روسیه

آیا روسیه امن هست؟

این شاید اولین و مهم ترین سوالی باشه که ذهن هر کسی رو که قصد سفر به روسیه داره مشغول کرده باشه. شاید برای خیلی از ما اسم کشور روسیه به طور ناخواسته با مفاهیم ناخوشایندی گره خورده باشه. ولی اگر واقع بینانه به مسائل نگاه کنیم این موضوعات چندان به سفر و گردشگری ربط نداره. پس بهتره فقط روی موضوع امنیت سفر به روسیه تاکید کنیم. شهرهای مسکو و سنت پترزبورگ مثل هر کلانشهر دیگه ای تو دنیا معضلات اجتماعی خودشون رو دارن. سرقت، جرم و جنایت های خیابانی و حتی تجاوز. ولی با تجربه های شخصی خودم میتونم بهتون این اطمینان رو بدم که با فعالیت های پلیس حداقل در مناطق توریستی این شهرها فضای امنی برای توریست ها فراهم شده. با این حال این نکته اساسی رو بهتون بگم که همه جا، تاکید میکنم همه جا مواظب خودتون باشید. به همون احتمالی که تو شهر خودتون موقع بیرون اومدن از خونه یک نفر میتونه موبایل یا کیفتون رو بزنه، همون احتمال هم تو میدان سرخ مسکو یا خیابان نوسکی سنت پترزبورگ وجود داره. محض اطمینان حتی فکر کنید این احتمال تو روسیه کمی بیشتر هست. پس تو تمام لحظات سفر مواظب وسایل شخصی، پول و پاسپورتتون باشید.

آب و هوای روسیه چطور هست؟

جواب این سوال رو همه با هم یک صدا بگیم: «روسیه کشور سردی هست». این رو همه میدونیم. ولی این جمله اصلا به معنای سخت بودن هوای این شهر برای سفر نیست. برای ما ایرانی هایی که به قدمت تاریخمون با گرما، خشکسالی و کم آبی دست و پنجه گرم کردیم، نفس سفر به یک کشور سردسیر خیلی هم جذاب هست. پس ترس از سرمای روسیه رو کنار بگذارید.حتی سفر تابستانی به روسیه اگه حتی به معنای یک هفته فرار از گرمای کلافه کننده تابستان ایران باشه هم باارزش هست.

واقعا روسیه خیلی سرده؟

بله. زمستان های روسیه خیلی سرد هست. این یعنی اگه عاشق سرما هستید حتما زمستان روسیه رو تجربه کنید. و البته با داشتن تجهیزات کافی. برای کسایی که هم از سرمای روسیه میترسن و هم دوست دارید زمستان این کشور رو تجربه بکنن بگم که حداقل تو شهرهای بزرگ به قدری زیرساخت های شهری مناسب هست که داخل هتل و خانه ها، مترو، اتوبوس و تاکسی به راحتی دمای مطبوع رو تجربه میکنید. سیستم حمل و نقل عمومی شهرهای بزرگ روسیه هم به قدری پیشرفته هست که همه جاذبه های گردشگری رو میتونید تو زمستان و با کمترین قدم زدن در فضای باز و سرد ببینید.

مردم روسیه به چه زبانی صحبت میکنند؟

زبان روسی زبان اصلی و رسمی کشور روسیه است. ولی تنوع فرهنگی بالای این کشور و مهاجرپذیری بالا تو شهرهای بزرگ باعث شده تنوع زبانی گسترده ای رو تو روسیه شاهد باشیم. غیر از زبان روسی، این زبان ها هم تو کشور روسیه رایج هست:

چه فصلی برای سفر به روسیه مناسب هست؟

اگر بخوام جواب این سوال رو به اکثریت افراد جامعه بدم، حتما و حتما نیمه اول سال رو توصیه میکنم. یعنی اواخر بهار و تابستان. فصل گرم تو روسیه دیر شروع میشه و زود هم تمام میشه. مردم روسیه بعد از تحمل کردن زمستان سرد و طولانی برای تجربه گرما لحظه شماری می کنن. با اولین تابش آفتاب تابستانی همه از این فرصت محدود استفاده میکنن و به بیرون از خانه ها سرازیر میشن. دیگه خبری از لباس های گرم و ضخیم نیست و مردم با کمترین لباس تابش آفتاب و نسیم خنک روی پوستشون رو تجربه میکنن. روزهای طولانی به ویژه در شهرهای شمالی مثل سنت پترزبورگ بسیار پر جنب و جوش هست و مردم معدود ساعات تاریکی شب های تابستانی رو هم به خواب نمیرن. پس اگه به شما گفتن یک هفته سفر تابستانی اندازه یک ماه سفر زمستانی تجربه و هیجان داره، چندان هم بیراه نگفتن. بهترین بهانه برای سفر ارزان روسیه در تابستان هم میتونه تماشای شب های سفید سنت پترزبورگ باشه.

ولی در این بین میدونم کسانی هستن که دنبال سفر متفاوت به روسیه هستن. زمستان روسیه همیشه مرموز، پرهیجان و سخت بوده که کنجکاوترین آدم ها رو به سمت خودش جلب میکرده. تماشای شفق قطبی اصلی ترین جاذبه زمستانی روسیه هست که تو چند مقاله جدا درباره اش توضیح دادم و تور شفق قطبی هم یکی از برنامه های ثابت زمستانی من هست که میتونید تو لینک هایی که براتون گذاشتم درباره اش بیشتر بخونید.

تور یا سفر شخصی؟ کدومیک برای سفر ارزان روسیه مناسب تره؟

جواب این سوال کاملا به سبک سفر شما بستگی داره. خیلی ساده بهتون بگم، اگه دوست دارید یه نفر یا یک گروه قبل از شما خیلی از برنامه ریزی های سفر رو انجام داده باشه. پرواز، ویزا، هتل، مسیرهای سفر رو براتون رزرو کرده باشه و شما رو برای کشف نادیده ها و ناشنیده های روسیه هدایت بکنه سراغ یک تور مناسب رو بگیرید. طبیعتا نیازی نیست بگم که هزینه یک تور همیشه بیشتر از جمع جبری هزینه های هتل، ویزا، اقامت هست و شما قراره هزینه همراهی با یک تیم حرفه ای رو بپردازید. حتی اگه کماکان دنبال سفر ارزان روسیه هستید بهتون یاداوری کنم که با شرکت در یک تور مناسب شما از تک تک دقایق سفرتون (که برای هر کدوم هزینه نسبتا زیادی پرداختید) استفاده بهینه میکنید. درنتیجه با داشتن تجربه های بیشتر در زمان مشخص، سفر به نسبت ارزان تری رو تجربه خواهید کرد.

سفر شخصی هم میتونه برای یه سری از دوستان مناسب باشه. اگر در کل بودجه کمتری برای سفر به روسیه دارید مجبورید به طور شخصی به روسیه سفر کنید. باید هتل، پرواز، ویزا و برنامه های گشت و گذار رو خودتون هماهنگ بکنید. در واقع برای یک سفر یک هفته ای شاید مجبور باشید یک ماه زمان برای برنامه ریزی، جستجو و هماهنگی صرف بکنید که البته به نظر من این بخش از هماهنگی های قبل از سفر لذتی کمتر از خود سفر نداره. با این حال توصیه من این هست که ببینید شما تو کدوم یکی از این دو گروه که اشاره کردم قرار میگیرید و مطمئن هستم برای هر دو گروه هم امکان سفر ارزان روسیه وجود داره.

آیا روسیه مقصد مناسبی برای سفر خانوادگی هست؟

اگه قصد سفر به مسکو و سنت پترزبورگ رو داشته باشید باید بهتون بگم این شهرها کاملا برای سفر خانوادگی مناسب هستن. سفر خانوادگی از نظر من یعنی سفر یک زوج به همراه فرزند احتمالی که قراره خوش گذشتن به بچه تو اولویت قرار بگیره. به همین خاطر مطمئن هستم کلانشهرهای مسکو و سنت پترزبورگ به اندازه کافی امکانات و فرصت های خوش گذشتن به بچه های شما رو داره. شاید هم این زوج به همراه پدر و مادر سالمندشون سفر می کنن که در این صورت هم تورهای شهری و فرهنگی روسیه میتونه گزینه مناسبی براشون باشه.

گرچه من تو سفرهای پرهیجان تر مثل سفر مورمانسک و تور شفق قطبی هم خانواده هایی رو همراه خودم بردم که قصد داشتن شفق قطبی و سرمای زمستان رو به فرزند خردسالشون نشون بدن و من شخصا چنین روش تربیتی رو خیلی تحسین میکنم. پس اگه خانواده تون جویای هیجان بیشتر هست، کلی مقاصد جذاب میتونید تو روسیه پیدا کنید.

در سفر روسیه از کدام شهرها بازدید کنیم؟

به ترتیب شناخته شدن و معروف بودن میتونم این شهرها رو بهتون معرفی کنم:

• مسکو
• سنت پترزبورگ
• کازان
• یکاترینبرگ
• ولادی وستوک
• سوچی
• ایرکوتسک
• نیژنی نوگراد
• ولگوگراد
• شهرهای رینگ طلایی مسکو
• مورمانسک

فعلا این لیست از شهرها رو داشته باشید. سر فرصت سعی میکنم هرکدومشون رو تو یه مطلب جداگانه توضیح بدم. مخصوصا شهرهای رینگ طلایی مسکو که دو مرتبه سفرهای جذابی بهش داشتیم.

حمل و نقل عمومی در روسیه

کدوم شرکت های هواپیمایی از تهران به روسیه پرواز مستقیم دارن؟

همین الان که دارم این مطلب رو مینویسم شرکت های هواپیمایی ماهان و نوردویند پرواز مستقیم از تهران به مسکو پرواز مستقیم دارن. تو فصل تابستان و ایام پیک هم پرواز مستقیم از تهران به سنت پترزبورگ هم میتونید پیدا کنید. تو روزهای قبل کرونا هم پرواز مستقیم از تهران به کازان و سوچی رو هم میتونستیم پیدا کنیم. همین طور ایرلاین ایروفلوت روسیه هم پرواز مستقیم به تهران داشت که متاسفانه فعلا این گزینه ها در دسترس نیستن.

مدت زمان پرواز تهران به شهرهای اصلی روسیه چقدر هست؟

پرواز تهران – مسکو به طور میانگین کمی بیشتر از 4 ساعت زمان میبره که به نسبت سایر مقاصد بین المللی مسیر پروازی کوتاهی به حساب میاد. به همین خاطر میتونیم بلیط ارزان روسیه رو تو این مسیر پیدا کنیم. برای تابستان 1401 بلیط رفت و برگشت این مسیر رو حتی به قیمت زیر 9 میلیون تومان هم میتونیم پیدا کنیم.

پرواز مستقیم تهران – سنت پترزبورگ هم توسط ایرلاین ماهان انجام میشه که مدت زمانش کمی بیشتر از 4 ساعت و نیم هست.

پراوز های ایران تو کدوم فرودگاه های روسیه فرود میان؟

این سوال رو احتمالا کسانی میپرسن که قراره از طریق مسکو وارد روسیه بشن. از بین شهرهایی که ما ایرانی ها میتونیم ازشون وارد روسیه بشیم؛ یعنی مسکو، سنت پترزبورگ، کازان و سوچی فقط شهر مسکو دارای چندین فرودگاه بزرگ و بین المللی هست و موقع خریدن بلیط پرواز باید حواسمون به فرودگاه ورودی باشه.

از بین فرودگاه های مسکو، سه فرودگاه اصلی یعنی یعنی فرودگاه ونوکوو و فرودگاه شرمتیوو و فرودگاه دوموددوو محل فرود پروازهای ایرانی هستن. شاید اگه مقصد اول شما شهر مسکو باشه تفاوت زیادی بین این دو فرودگاه براتون وجود نداشته باشه. ولی اگه موقع ورود به فرودگاه مسکو قصد دارید با اولین پرواز یا قطار خودتون رو به یه شهر دیگه برسونید حتما دقت بکنید پرواز داخلی تون از همون فرودگاهی بلند بشه که پرواز ایرانتون در اون نشسته باشه. وگرنه اگه مجبور شدید تو دو فرودگاه متفاوت بشینید و پرواز کنید حتما زمان طولانی و قابل اعتمادی برای جابجایی بین دو فرودگاهی که در دو سمت مختلف کلانشهر مسکو هستن در نظر بگیرید. نقشه بعدی موقعیت فرودگاه های مسکو رو به خوبی بهتون نشون میده.

از فرودگاه تا هتل رو چطور بریم؟

مثل همه فرودگاه های دنیا، شما گزینه های مختلفی برای طی کردن مسیر فرودگاه تا هتل دارید. ولی از اونجایی که قرار هست من درباره سفر ارزان روسیه بهتون توضیح بدم، پس چندان روی گزینه های تاکسی فرودگاهی مانور نمیدم. فقط این رو درباره تاکسی بهتون بگم که کماکان تاکسی های اینترنتی مثل اوبر و یاندکس تو فرودگاه مسکو هم فعال هست که با هزینه خیلی کمتری نسبت به تاکسی فرودگاه شما رو به هتلتون میرسونن.

قطار اکسپرس فرودگاه روسیه

تقریبا از همه فرودگاه های اصلی شهرهای بزرگ روسیه به نزدیکی مرکز شهر، قطار اکسپرس تندرو برای حمل و نقل مسافرهای فرودگاهی وجود داره که میشه گفت بهترین و راحت ترین گزینه برای رسیدن به مرکز شهر هست. بلیط های قطار اکسپرس فرودگاهی تو گزینه های مختلفی مثل تک سفره، دو سفره، بیزنس، خانوادگی و … قابل تهیه هست. منتها برای تهیه بلیط قطار اکسپرس فرودگاهی تو روسیه باید چند نکته رو در نظر بگیرید:

• بلیط قطار به صورت آنلاین فروخته میشه. پس قبل از ورود به روسیه باید از یه آژانس مسافرتی یا کسی که امکان خرید اینترنتی داره بخواهید که بلیط رو براتون تهیه بکنه.
• این قطار بخشی از شبکه متروی مسکو (و البته سایر شهرها) هست. درنتیجه بعد از رسیدن به مرکز شهر، مجبور هستید دوباره سوار مترو بشید تا به هتلتون برسید. مگر اینکه خیلی خوش شانس باشید یا از قبل برنامه ریزی کرده باشید که هتلون کنار ایستگاه پایانی قطار اکسپرس باشه.
• با اینکه قطار اکسپرس از قطار متروی شهری بزرگتر و راحت تر هست. ولی جابجا کردن بارهای سنگین در هنگام تعویض قطار و جابجا شدن روی پله های ایستگاه های متروی قدیمی روسیه کمی سخت خواهد بود. مخصوصا که احتمالا روز قبل از پرواز رو با خستگی و بیخوابی فرودگاهی گذرونده باشید. درنتیجه خودتون رو برای کمی سختی کشیدن تا قبل از رسیدن به هتل یا هاستل آماده کنید.

اتوبوس و مترو

تقریبا هیچ کدوم از فرودگاه های مسکو به شبکه مترو مسکو متصل نیست. پس اگه بخواهید با حمل و نقل عمومی خودتون رو از فرودگاه به شهر برسونید باید اول سوار اتوبوس بشید، بعد اولین ایستگاه مترو پیاده شید و سوار مترو بشید و بعد تو شبکه پیشرفته مترو مسکو خودتون رو به نزدیک ترین ایستگاه مترو به هتل یا هاستلتون برسونید.

• تو این گزینه نیازی نیست بلیط به صورت آنلاین بگیرید. میتونید کارت مترو تهیه کنید یا حتی با پرداخت پول نقد، از یکی از مسافرها بخواهید براتون کارت بزنن. بر خلاف تصور اکثر روس ها بدون مکث این کار رو براتون انجام میدن.
• استفاده از اتوبوس و مترو در مجموع هزینه کمتری نسبت به قطار اکسپرس فرودگاهی داره. پس اگه واقعا به دنبال سفر ارزان روسیه هستید این گزینه براتون کاملا مناسب هست.
• اگه اشتباه نکنم برای رسیدن از فرودگاه ونوکوو به ایستگاه مترو باید سوار اتوبوس خط 911 بشید. از فرودگاه دموددوو سوار اتوبوس 308 و از فرودگاه شریموتوو سوار اتوبوس خط 944 یا 948 بشید تا به اولین ایستگاه مترو برسید.

حمل و نقل عمومی روسیه چطور هست؟

روسیه دارای یکی از بزرگترین و منظم ترین شبکه های حمل و نقل عمومی در کل اروپا و حتی دنیا هست. سیستم حکمرانی در این کشور و برنامه ریزی مرکزی که سال ها در این سرزمین حکمرانی میکرده باعث شده در مواردی خدمات عمومی بسیار خوبی به مردم این کشور ارائه بشه که حمل و نقل عمومی بهترین مثال هست. به طور مثال من دو سفر دقیقا در آخرین روزهای قبل از کرونا و اولین روزهای بعد از کرونا به مسکو داشتم که تو این مدت نقشه متروی مسکو به ویژه در قسمت های جنوبی تغییرات اساسی کرده بود و چیزی حدود 30 ایستگاه جدید به شبکه مترو اضافه شده بود. پیشرفتی که برای ایرانی ها چیزی شبیه به خواب و خیال هست. در هر صورت شما به حمل و نقل ریلی شهرهای روسیه و برنامه زمان بندی اون میتونید مثل چشمتون اعتماد کنید.

البته این نکته رو هم فراموش نکنید که حمل و نقل ریلی بسیار منظم قطارهای بین شهری و متروی شهری میتونه بعضی وقت ها برامون مشکل هم ایجاد بکنه. یعنی هر تاخیر هرچقدر کوتاه برای رسیدن به ایستگاه قطار به معنی از دست دادن قطار و به هم ریختن برنامه زمانی و مالی سفر هست. پس اگه حتما به دنبال یه سفر ارزان به روسیه هستید، به شدت به برنامه زمانی تون پایبند باشید تا مجبور نشید دوباره بلیط قطار تهیه کنید.

بهترین گزینه برای حمل و نقل بین شهری در روسیه چیه؟

روسیه سرزمین بسیار پهناوری هست. در دوردست ترین مناطق شرقی روسیه هم شهرها و سکونتگاه هایی هست که باید به نحوی به پایتخت و شهرهای بزرگ غرب روسیه متصل باشند. از آخرین سال های حکمومت تزارها و همین طور حکومت کمونیست ها، شبکه حمل و نقل ریلی در این کشور توسعه پیدا کرد. امروز میتونیم بگیم که همه شهرهای بزرگ و متوسط روسیه با یک شبکه پیشرفته حمل و نقل ریلی به مسکو متصل هستن و استفاده از قطار بهترین گزینه برای حمل و نقل بین شهری در روسیه هست. بخصوص برای کسانی که به دنبال سفر ارزان روسیه هستند.

منتها نکته ای که قبل از خرید بلیط قطار باید در نظر بگیرید، پهناور بودن این کشور هست. برخی از مسیرها بیش از چند روز طول میکشه تا با قطار طی بشه. به طور مثال قطار سراسری سیبری غرب به شرق روسیه رو تو مدت یک هفته طی میکنه.. پس اگه زمان محدودی برای سفر به روسیه دارید، شاید قطار براتون چندان گزینه مناسبی نباشه و مجبور باشید سراغ گزینه نسبتا گران تر یعنی حمل و نقل هوایی برید.

چطور تو روسیه تاکسی بگیرم؟

بهترین گزینه برای تاکسی گرفتن در روسیه استفاده از اپ یاندکس گو YandexGo هست. برای استفاده از این اپ طبق انتظار به یه گوشی هوشمند نیاز دارید. همین طور یک سیم کارت روسیه که بتونید شماره تماستون رو وارد بکنید و از اینترنتش استفاده کنید. بقیه مراحل خیلی شبیه به نرم افزار های تاکسی اینترنتی خودمون هست با کمی گزینه های اضافی. مثلا اگر سفر گروهی به روسیه دارید میتونید تو شهرهای بزرگ روسیه به جای تاکسی، ون اجاره کنید و همه گروه با هم سوار یک ماشین بشید که ریسک گم شدن و جدا شدن افراد گروه رو کم بکنه. تو عکس بعدی به عنوان مثال مسیر از نزدیکی میدان سرخ تا کرمیلین ایزمایلوف رو میبینید که با اپ یاندکس تاکسی به راحتی و با هزینه معقولی میشه طی کرد.

ویزای روسیه

برای سفر به روسیه ویزا لازم هست؟

اگه قصد سفر ارزان روسیه اون هم با پاسپورت ایرانی دارید باید خدمتتون عرض کنم که برای این نیازمند ویزا هستید. خوب لطفا از این حرفم نترسید و نگران نشید. چون گرفتن ویزای روسیه برای ایرانی ها خیلی ساده هست و تقریبا هیچ احتمالی ریجکتی تو این کار وجود نداره. البته به شرطی که مشکلی تو مدارک و روند اقدام برای ویزا نداشته باشید که اون رو مفصل توضیح میدم.

چطور ویزای روسیه را تهیه کنیم؟

روند صدور ویزای روسیه تقریبا کار ساده ای هست. باید یه پاسپورت با حداقل 6 ماه اعتبار، 2 قطعه عکس جدید ، رزرو قطعی هتل، پرواز رفت و برگشت و بیمه مسافرتی تشریف ببرید پیش یه کارگزار ویزای روسیه و با پرداخت هزینه دلاری کمی بیشتر از یک هفته منتظر بشید تا ویزاتون دستتون برسه. دیگه خبری از مراجعه یه سفارت روسیه ، ترجمه مدارک، ضمانت و تمکن مالی وجود نداره. به همین خاطر گفتم که ویزای روسیه تقریبا ویزای راحتی هست. ولی یه خبر بد برای کسانی دارم که دنبال سفر ارزان روسیه هستن دارم چون تقریبا باید مبلغ 150 دلار و حتی شاید بیشتر رو برای ویزای روسیه بپردازید و شاید معادل ریالی این مبلغ کمی زیاد به حساب بیاد.

میتونم مدت سفرم به روسیه رو بیشتر بکنم؟

نه. خیلی قاطعانه بهتون میگم که دنبال تغییر مدت زمان سفرتون به روسیه نباشید. ویزای شما دقیقا منطبق با زمان بلیط رفت و برگشت شما صادر میشه. بعد از صدور ویزا به هیچ دلیلی نمی تونید زمان سفرتون رو تغییر بدید. اگه این حرف من رو گوش کردید که عالی، وگرنه حساب شما با دوستان کا گ ب 😛

هزینه های یک سفر ارزان روسیه

واحد پول روسیه چیه؟

واحد پول روسیه روبل هست. از قرن چهاردهم میلادی تا به الان هم همین واحد بوده. به همین خاطر روبل دومین واحد پول قدیمی دنیا به حساب میاد. (کسی قدیمی ترین واحد پولی دنیا رو میدونه؟) هر یک روبل هم معادل 100 قپیک هست. البته نرخ رشد تورم تو روسیه به قدری بوده که سالهاست کسی از واحد قپیک استفاده نکرده. ولی اگه گذرتون به ادبیات کلاسیک روسیه افتاد واحد روبل و قپیک رو تو داستان های روسیه زیاد میخونید.

روبل روسیه به طور مختصر RUB نوشته میشه و با علامت ₽ نشان داده میشه. نرخ تبدیل روبل به دلار رو هم میتونید از این لیک چک کنید.

اسکناس های روسیه از اسکناس 5 و 10 روبلی شروع میشه (این دوتا اسکناس خیلی کمیاب هستن و اگه تو سفرتون این اسکناس ها به دستتون رسید حتما برای یادگاری نگه دارید) و باارزش ترین اسکناس های روسیه هم اسکناس 2 و 5 هزار روبلی هست. جدیدترین اسکناس روسی هم اسکناس های آبی و خوش رنگ 2 هزار روبلی هست که همین چند سال اخیر چاپ شد.

از چه واحد پولی در سفر به روسیه باید استفاده کنیم؟

روبل هنوز هم تو ایران واحد پول پرطرفداری نیست و خرید و فروش اون تو ایران و حتی خیابان فردوسی تهران هم چندان به صرفه نیست. توصیه می کنم برای سفر به روسیه با خودتون دلار امریکا یا یورو همراه داشته باشید. البته ارزهایی مثل درام ارمنستان، لاری گرجستان و منات آذربایجان هم قابل تبدیل هست. پس اگه از سفرهای قبلی تون این پول ها رو دارید و تا آینده نزدیک هم قصد سفر به کشورهای قفقاز رو ندارید، میتونید تو روسیه ازشون استفاده بکنید.

چطور پولم رو تو روسیه چنج بکنم؟

بهترین راه برای چنج کردن پول تو روسیه مراجعه به بانک ها هست. ساعت کاری بانک ها بر خلاف ایران تا حدود 19 عصر هست (این ساعت بین بانک های مختلف متفاوته). من تابحال هیچ تجربه ای از گرفتن کمسیون بابت تبدیل پول تو بانک های روسیه نداشتم. ولی شما قبل از تبدیل کردن و محض اطمینان این سوال رو بپرسید. اکثر بانک ها قبل از دریافت پول همه اطلاعات شما رو ثبت می کنن. از اسم و فامیل گرفته تا آدرس محل سکونت در ایران. شاید کمی عجیب باشه، ولی بلاخره بخشی از روند بروکراتیکشون هست. فقط اگه شما از اون ایرانی هایی هستید که اسم و فامیلتون کلی پسوند و پیشوند داره باید آماده شنیدن نق زدن های کارمندهای بی اعصاب بانک باشید. البته که این نق زدن چیز مهمی نیست. ولی اگه دوست دارید به این مشکل بر نخورید، تو سفرهای گروهی اون کسی که اسم و فامیل ساده تری داره مسئولیت چنج کردن پول رو به عهده بگیره.

درضمن فراموش نکنید که همراه داشتن پاسپورت برای چنج پول تو بانک ضروری هست. همین طور توصیه می کنم رسیدی که بابت تبدیل پول گرفتید تا آخر سفر نگه دارید و موقعی که به ایران برگشتید به سطل زباله بندازید.

تفاوت زمانی روسیه و ایران چقدر هست؟

در جواب سوالتون باید ازتون بپرسم که منظورتون از روسیه کدوم شهر هست؟ محض یادآوری باید بگم کشور وسیع روسیه تو 11 زون زمانی قرار گرفته. و هر زون اختلاف زمانی متفاوتی با ایران داره. می تونید تفاوت زون های زمانی روسیه با ایران رو از نقشه زیر چک کنید.

چه رویدادهای مهمی هست که برای دیدنش میشه به روسیه رفت؟

White Nights Festival-  May to July in St Petersburg

Victory Day– May

Scarlet Sails– June in St Petersburg

Wild Mint Folk Festival– June in Moscow

Christmas Markets – December to January

از روسیه چه سوغاتی بگیرم؟

سوغاتی های روسیه به نظر من خیلی جذاب و منحصر به فرد هستن. در واقع یک سری محصولات سنتی هستن که در همه جای دنیا تبدیل به نماد روسیه شدن.

ماتروشکا – Matryoshka

مهم ترین و اصیل ترین سوغاتی روسیه چیزی نیست جز ماتروشکا. عروسک های چوبی کوچک و ظریف که یکی یکی داخل همدیگه میرن و به شکل زن های روس نقاشی شدن. تعداد این عروسک ها از چهارعدد شروع میشه و من تا بیست عروسک رو هم از نزدیک دیدم. البته تو طرح های غیر سنتی نقاشی هایی غیر از زن های روسی رو روی ماتروشکا میشه دید. از فوتبالیست و خواننده گرفته تا طرح سیاستمداران کشورهای مختلف رو روی ماتروشکا کشیدن. گرچه من شخصا طرح های سنتیش رو بیشتر ترجیح میدم. ولی شاید یه طرح خاصی چشمتون رو گرفت و تو سفر به روسیه اون رو به عنوان یادگاری خردیدید. مثل ماتروشکای من که طرح گروه راک کوئین رو داره.

پالخ – Palekh

پالخ اسم جعبه های چوبی سیاه رنگی هستن که روشون با دست و به طور بسیار ظریفی نقاشی شده. این نقاشی ها برعکس ماتریوشکاها طرح هایی از طبیعت و منظره دارن. همین طور طرح شهر های قدیمی روسیه و با حضور شخصیت های معروف و تاریخی . اگر موقع خرید خوش شانس بودید و فروشنده حوصله داشت و زبان مشترک برای ارتباط برقرا کردن پیدا کردید، حتما داستان منظره های روی پالخ ها رو ازش بپرسید. چون به احتمال زیاد طرح هر کدوم از این جعبه ها یه داستان و روایتی پشتش دارن.

کلاه روسی

احتمالا به شوخی شنیده باشید که ودکای روسی مردم این سرزمین رو از سرما نجات داده. البته که این حرف شوخی هست و بیشتر هم ساخته رسانه های غربی. ولی باید بهتون بگم این وظیفه خطیر رو برای قرن ها کلاه های روسی بر عهده داشتن. این کلاه های زیبا که از پوست حیوانات بومی مثل خرگوش و روباه ساخته میشدن. البته خیالتون رو راحت کنم که اگر دوست ندارید برای خرید یه سوغاتی و یادگاری از روسیه جان یک حیوان بی گناه گرفته بشه، گزینه های ارزون تری رو دارید که از پوست مصنوعی ساخته شده و به همون میزان گرما تولید میکنه. پس با خیال راحت بهتون بگم که اگه روسیه رفتید یه کلاه پشمی روسی بخرید. اگه زمستان رفتد که حتما بخرید و اگه حجم موی روی سرتون کم هست که دیگه این کلاه براتون حیاتی هست 😛

از کجا سوغاتی روسیه بخریم

اگه میخواهید تو شهر مسکو سوغاتی بخرید، این فروشگاه ها رو بهتون معرفی میکنم. البته قبل از همه چیز بگم که با توجه به ارزش پایین پول ما به نسبت پول بقیه کشورها، برای ارزان ترین خریدها تو روسیه هم باید مبلغ قابل توجهی بپردازیم. پس اگه من جایی از اصطلاع ارزان استفاده کردم بدونید این صفت نسبی هست و در مقایسه با سایر فروشگاه ها به حساب میاد.

اولین و معروف ترین فروشگاه برای خرید سوغات تو مسکو مرکز خرید GUM هست. این فروشگاه دقیقا در میدان سرخ قرار گرفته و هم برای خرید و هم برای قدم زدن بهتون توصیه میکنم. مخصوصا اگر سفر زمستانی به روسیه داشتید بهترین محل برای فرار از سرمای میدان سرخ و گرم شدن برای چند دقیقه هست. برای کسانی که سفر خانوادگی به روسیه دارن و فرزند خردسال همراهشون دارن یا اینکه هنوز کودک درونشون سرحال هست هم، فروشگاه زنجیره ای دتسکی میر (دنیای کودکان) رو پیشنهاد میکنم. برید کلی دور بزنید و لذت ببرید. ولی از قبل هشدار بدم که قرار نیست بچه هاتون تفاوت ارزش ریال و دلار رو درک بکنن و احتمال داره حسابی تو این بازدید کوتاه به خرج بیفتید. ، مرکز خرید پاساژ در خیابان پتروفکا و مرکز خرید زیرزمینی مانژ که اخیراً در میدان مانژ افتتاح هم گزینه های خوبی برای خرید سوغاتی به حساب میان. حتما منتظر هستید به فروشگاه های خیابان آربات اشاره بکنم که اون رو هم مطمئن هستم هر کسی به مسکو سفر بکنه حتما به این خیابان سر میزنه. منتها آخرین گزینه میخوام مرکز خرید مورد علاقه خودم رو بهتون معرفی بکنم که در واقع یک تیر و چند نشان به حساب میاد. کرملین ایزمایلوف یکی از جذاب ترین مناطق مسکو به حساب میاد که اخیرا مرمت شده. روزهای شنبه و یکشنبه یه بازار مکاره بزرگی اونجا به پا میشه که میتونید کلی سوغاتی های عجیب و غریب و جنس های عتیقه پیدا بکنید. درضمن میشه گفت همه سوغاتی هایی که تو روسیه میبینید رو میتونید با قیمت ارزون تری اونجا پیدا کنید. و از همه مهم تر اینکه اونجا چونه زدن سر قیمت هم به شدت بهتون توصیه میشه.

آیا ایران در روسیه سفارت داره؟

بله. به واسطه روابط خوب! حکومت ایران و روسیه ، ج.ا.ایران در شهر روسیه سفارتخانه داره . همین طور در شهر های کازان و آستاراخان هم میتونید کنسولگری ج.ا.ایران رو پیدا بکنید. آدرس و شماره تماس سفارتخانه و کنسولگری ایران در شهرهای مختلف روسیه رو براتون این پایین گذاشتم و البته امیدوارم هیچ وقت نیاز نباشه به این مراکز مراجعه کنید. درضمن یادتون باشه که علیرغم رایزنی های فراوان هنوز کنسولگری ایران درسنت پترزبورگ راه نیفتاده.

لیست کنسولگری های ایران در روسیه

کنسولگری ایران در آستاراخان

آدرس: روسیه، شهر آستراخان، خیابان آدمیرالتیسکایا، پلاک 3

تلفن:

 007 (8512) 394601, 007 (8512) 395602, 007 (8512) 395603

https://astrakhan.mfa.ir/

General Consulate of Islamic Republic of Iran – Astrakhan

Address: No. 3, Admiralteyskaya Str, Astrakhan City, 414000, RUSSIA

Tel.: 007 (8512) 394601, 007 (8512) 395602, 007 (8512) 395603

Fax: 007 (8512) 395604

Email: Iranconsulate.asf@mfa.gov.ir

tweeter: @IRANInASTRAKHAN

Генеральное Консульство И.Р.Иран в городе Астрахани

Адрес: РОССИЯ, город Астрахань, улица Адмиралтейская, дом 3

Тел.: 007 (8512) 394601, 007 (8512) 395602, 007 (8512) 395603

факс: 007 (8512) 395604

Email: Iranconsulate.asf@mfa.gov.ir

tweeter: @IRANInASTRAKHAN

کنسولگری ایران در کازان

• https://kazan.mfa.ir
• آدرس: RUSSIAN FEDRATION, KAZAN,420107,SPARTAKOVSKAYA ST.,NO 6, 3TH FLOOR,SUVAR PLAZA
• تلفن نمایندگی :  0078435265849
• دورنگار : 5265856
• بخش کنسولی : 5265849
• ایمیل : iranconsulate.kzn@mfa.gov.ir

ممنون از اینکه تا اینجای این مقاله نسبتا طولانی همراه من بودید. این مقاله هنوز هم ناقص هست و بخش های دیگری هم به زودی به اون اضافه میشه. با این حال اگر هر سوالی درباره سفر ارزان روسیه داشتید که هنوز بهش پاسخ ندادم، خوشحال میشم کامنت بگذارید تا در اولین زمان پاسخ بدم. درضمن اگر فکر کردید مطالب این مقاله برای شما مفید بوده، لطف کنید و برای دوستانتون بفرستید. اگر هم به هر دلیلی فکر میکنید مطالب بی فایده و حتی اشتباه بود، ایرادی نداره. لطف کنید و برای دشمناتون بفرستید. در هر صورت به هر بهونه ای این مطلب رو باید به اشتراک بگذارید.

دوستدار شما

منصور از قطار سیبری

نوشته سفر ارزان روسیه – همه نکاتی که باید قبل از سفر روسیه بدانید اولین بار در گروه گردشگری قطار سیبری. پدیدار شد.

چرا مورمانسک شهر مهمی هست؟

مورمانسک در طول جنگ جهانی دوم به طور کامل ویران شد. اگه از نظر سرانه تعداد بمب هایی که ارتش آلمان در هر متر مربع انداختند هم در نظر بگیریم، این شهر بعد از استالینگراد در رتبه دوم قرار گرفته.

از نظر موقعیت مورمانسک در ساحل دریای بارنتس قرار گرفته . موقعیتی استراتژیک که باعث شده به این شهر لقب دروازه شمالی روسیه داده بشه. یکی از بزرگترین بنادر روسیه و حتی جهان در این منطقه قرار گرفته. اتصال مورمانسک به شبکه ریلی روسیه باعث شده تجارت منظمی از این بندر به سراسر دنیا انجام بشه.

بر اساس آخرین آمار جمعیت مورمانسک بیش از 282 هزار نفر بوده که برای چنین منطقه ای با طبیعتی سرد و خشن رقم بسیار بالایی هست. در واقع مورمانسک بزرگ ترین و پر جمعیت ترین شهر دنیا در بالای مدار قطبی به حساب میاد.

تاریخ مورمانسک

شکل گیری بندر مورمانسک

قبل از اینکه این بندر در اوایل قرن بیستم روی نقشه روسیه ظاهر بشه، آرخانگلسک بزرگترین شهر منطقه بود. شهری که در قرن شانزدهم تاسیس شده بود برای چندین قرن نقش دروازه شمالی روسیه رو بازی می کرد. با این حال بعد از تاسیس مورمانسک این شهر قافیه رو به رقیب باخت. چرا که بزرگترین مزیت مورمانسک این بود که دریا در این شهر در سردترین روزهای زمستانی هم یخ نمی زد. نیازی به توضیح نیست که این مزیت چقدر میتونه برای یک بندر شمالی مهم باشه.

در واقع نیاز به یک بندر بدون یخبندان در طول جنگ جهانی اول برای روسیه ظاهر شد. در این زمان ارتباط روسیه با کشورهای غربی قطع شد و امکان دریافت اسلحه و ارسال مواد خام برای روسیه از بین رفت. به همین خاطر نگاه امپراطوری روسیه به شمال این کشور معطوف شد. در سال 1915 یک سکونتگاه ساحلی جدید در این منطقه ساخته شد. جایی که از قدیم به نام مورمان شناخته می شد. 4 اکتبر سال بعد مراسم رسمی گذاشتن سنگ بنای کلیسا به افتخار قدیس حامی ملوانان در این شهر برگزار شد. شهری که از اون تاریخ به بعد به افتخار نیکولای دوم به نام رومانوف آن مورمن نامگذاری شد. ولی یک سال بعد و با انقلاب 1917 ردپای رومانوف ها از سراسر کشور پاک شد و شهر جدید به نام مورمانسک نامگذاری شد.

آخرین شهری که در دوران امپراطوری روسیه تاسیس شد شاهد روزهای پرطلاطم زیادی بود. بعد از فرو رفتن کشور در هرج و مرج سال های بعد از انقلاب و جنگ داخلی، مورمانسک تبدیل به یکی از مراکز اصلی جنبش سفید شده بود. برای مدتی هم نیروهای بریتانیایی، کانادایی، استرالیای، فرانسوی، ایتالیایی، لهستانی و حتی چینی در این منطقه مستقر بودن.

جنگ جهانی دوم

تا سال1941 این شهر به طور قابل ملاحظه ای رشد کرده بود. به همین خاطر دوباره مورد توجه دشمنان قرار گرفت. سربازان آلمانی و فنلاندی سعی کردن در عملیاتی ناموفق که به نام عملیات روباه نقره ای معروف شد این منطقه رو از روسیه پس بگیرن. درست زمانی که ارتش دشمن به چند ده کیلومتری شهر رسیده بود، کاروان هایی با سلاح های انگلیسی و امریکایی به کمک ارتش سرخ رسیدن و این شهر رو نجات دادن.

تا نوامبر 1941، مهم ترین شهر شمالی شوروی توسط خلبانان این کشور و همین طور نیروهای هوایی که تحت پیمان عملیات بندیکت به شوروی فرستاده شده بودن محافظت می شد. دفاع و همکاری منظمی بین انگلیس و شوروی که یکی از موفق ترین عملیات های نظامی متفقین در تاریخ جنگ جهانی دوم بود.

آلمانی ها بعد از اینکه از تصرف این بندر منصرف شدن، تصمیم به بمباران این شهر گرفتن. شدیدترین حمله در 18 ژوئن 1942 تحت عنوان عملیات لوفت وافه انجام شد. حدود 12 هزار بمب به سمت این شهر شلیک شد. باید در نظر گرفت این حمله برای شهری که کاملا از چوب ساخته شده بود چقدر ویرانگر به حساب میومد. تمامی پایگاه های نظامی شهر تخریب شد. آلمانی ها در یک روز تونستن حدود 800 واحد مسکونی و ده ها ساختمان عمومی شهر رو نابود بکنن. با این حال شجاعت و فداکاری سربازان شوروی بود که همه این آتش رو تا قبل از غروب خاموش کردن. این حمله تقریبا سه چهارم ساختمان های شهر رو نابود کرد.

حجم تخریب های ناشی از جنگ در این شهر بسیار بالا بود. طوری که بعد از پایان جنگ جهانی یک لیست شامل 15 شهر اولویت اول بازسازی توسط شوروی منتشر شد که مورمانسک هم در این لیست قرار گرفته بود.

مورمانسک بعد از جنگ

در زمان جنگ، مورمانسک به عنوان گذرگاه تسلیحات و سایر تجهیزاتی بود که از دیگر کشورهای متفقین وارد اتحاد جماهیر شوروی می شد. این مقاومت در چهلمین سالگرد پیروزی بر آلمان ها در تعیین رسمی مورمانسک به عنوان شهر قهرمان در 6 می 1985 گرامی داشته شد. در طول جنگ سرد هم مورمانسک مرکز فعالیت زیردریایی ها و یخ شکن های شوروی بود. حتی پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی، شهر نزدیک و پایگاه دریایی  سورومورک مقر ناوگان شمالی روسیه باقی ماند.

در سال 1974، یک مجسمه عظیم 35.5 متری به نام آلیوشا، که یک سرباز جنگ جهانی دوم شوروی رو به تصویر می کشد، بر روی پایه ای به ارتفاع 7 متر نصب شد. هتل قطب شمال در سال 1984 افتتاح شد و به بلندترین ساختمان بر فراز دایره قطب شمال تبدیل شد. ساختمانی که امروزه به نام هتل آزیموت مورمانسک شناخته میشه.

نوشته مورمانسک کجاست؟ تاریخ بزرگترین شهر جهان در بالاتر از مدار شمالگان اولین بار در گروه گردشگری قطار سیبری. پدیدار شد.