مقدمه

شینتو به عنوان یک دین، نه بنیانگذار داره، نه متون مذهبی و کتاب مقدس داره. تبلیغ و موعظه در این دین رایج نیست. چرا که این دین ریشه عمیقی در مردم ژاپن و سنت های اونها داره.

کامی به خدایان شینتو گفته میشه. کامی ها ارواح مقدسی هستن که به شکل مفاهیم مهم زندگی مانند باد، باران، کوه ها، درختان و باروری وجود دارن. در باور طرفداران شینتو انسان ها بعد از مرگ به کامی تبدیل میشن و مورد ستایش خانواده و بازماندگانشون قرار می گیرن. برخی از این کامی ها افراد خارق العاده ای هست که در بعضی از زیارتگاه ها ثبت شدن. الهه خورشید، آماتراسو مهم ترین کامی شینتو به حساب میاد.

بر خلاف بسیاری از ادیان توحیدی، در این هیچ امر مطلقی وجود نداره. حق و باطل مطلق نیست و هیچ شخص و ایده ای کامل به حساب نمیاد. در واقع ما با یک ایمان خوش بینانه روبرو هستیم. چرا که در این مذهب تصور میشه که به طور پیش فرض انسان ها خوب هستن و شر توسط ارواح شیطانی ایجاد میشه. در نتیجه هدف اصلی آئین های مذهبی شینتو دور نگه داشتن ارواح شیطانی با تطهیر، دعا و تقدیم کردن به مام هست.

زیارتگاه های شینتو محل عبادت و خانه کامی ها به حساب میان. بیشتر این زیارتگاه ها به طور منظم فستیوال های ماتسوری رو جشن میگیرن تا به کامی ها دنیای بیرون رو نشون بدن. کشیش های شینتو که این مراسم رو انجام میدن اغلب در محوطه زیارتگاه ها زندگی می کنن. در این مذهب زن و مرد هردو اجازه کشیش شدن، ازدواج کردن و بچه دار شدن رو دارن. در ماتسوری ها زنان جوان یا همون میکوها با کیمونوی سفید در انجام امور به کشیش کمک می کنن. یکی از معدود محدودیت ها هم این هست که میکوها حتما باید دخترهای مجرد باشن.

ویژگی های مهم هنر شینتو، معماری زیارتگاه و پرورش و حفظ اشکال هنری باستانی مانند تئاتر نو، خوشنویسی، موسیقی درباری گاگاکو (یک موسیقی رقص که از دربار تانگ چین (618-907) سرچشمه گرفته) است.

تاریخ شینتو

در اولین سال های معرفی بودیسم در قرن ششم چند تضاد اولیه ایجاد شد. با این حال، این دو دین به زودی تونستن در کنار هم قرار بگیرن و حتی در مواردی منجر به تکمیل هم بشن. جالب ترین این موارد میتونه تبدیل شدن کامی به یکی از مظاهر بودیسم در ژاپن باشه.

در دوره امپراطور میجی، شینتو دین دولتی ژاپن شد و کشیشان این مذهب به مقامات دولتی تبدیل شدن، زیارتگاه های مهم بودجه دولتی دریافت کردن و از افسانه های خلقت ژاپن برای تقویت هویت ملی با محوریت امپراتور استفاده شد. همین طور تلاش هایی برای جداسازی و رهایی شینتو از بودیسم انجام شد. در نهایت پس از جنگ جهانی دوم، شینتو به طور کامل از حکومت جدا شد.

شینتو در زندگی امروز ژاپنی ها

امروزه  مردم ژاپن با دعا در محراب خانه یا بازدید از زیارتگاه ها از شینتو حمایت می کنن. کماکان طیف وسیعی از طلسم ها برای ایمنی ترافیک، سلامتی خوب، موفقیت در تجارت، زایمان ایمن، عملکرد خوب امتحان و موارد دیگر در زیارتگاه ها وجود داره.

بسیاری از مراسم عروسی به سبک شینتو برگزار می شه. اما جالب اینجاست که مرگ منبع ناپاکی تلقی میشه و رسیدگی به اون به بودیسم واگذار شده. در نتیجه، عملاً تو ژاپن ما هیچ گورستان شینتو نمیبینیم و بیشتر مراسم تشییع جنازه به سبک بودایی برگزار می شود.

اگر قصد دارید این بخش از فرهنگ و هویت ژاپن را تجربه کنید، توصیه میکنیم در آخرین تور ژاپن قطار سیبری شرکت کنید. درضمن معبد فوشیمی ایناری به عنوان شناخته شده ترین معبد شینتو در بین توریست ها در همه برنامه های سفر به ژاپن قطار سیبری قرار گرفته است.

نوشته شینتو – مذهبی به قدمت تاریخ و فرهنگ ژاپن اولین بار در گروه گردشگری قطار سیبری. پدیدار شد.

فوشیمی ایناری مهمترین زیارتگاه از میان چندین هزار زیارتگاهی هست که به ایناری، خدای برنج شینتو اختصاص داده شده. ژاپنی ها معتقدن روباه ها پیام آوران ایاری هستن. به همین خاطر در محوطه این معبد مجسمه های زیادی از روباه ساخته شده. سابقه این معبد به سال های بسیار دور برمیگرده، به طور یقین قبل از انتقال پایتخت به کیوتو در سال 794.

با اینکه این روزها اکثر توریست هایی که قصد بازدید از فوشیمی ایناری دارن، به خاطر قدم زدن در مسیرهای کوهستانی با دروازه های فراوان این مقصد رو انتخاب می کنن. ولی نباید فراموش کنیم ساختمان اصلی زیارتگاه هم جذابیت های بسیار زیادی داره که نباید از برنامه سفر ژاپن حذف بشه.

در ورودی معبد معروف ترین دروازه یعنی دروازه رومون قرار گرفته که در سال 1589 توسط رهبر معروف تویوتومی هیدیوشی اهدا شده. درست پشت سر دروازه تالار اصلی معبد (هوندن) قرار داره که بازدید کننده ها با هدایایی کوچک وارد اون میشن.

در پشت محوطه اصلی معبد، ورودی مسیر پیاده‌روی پوشیده از دروازه توری قرار گرفته. جایی که همه منتظرش هستیم و با دو ردیف دروازه‌ای متراکم و موازی به نام Senbon Torii (“هزاران دروازه توری”) شروع می‌شه. تک تک دروازه‌های توری در امتداد کل مسیر، توسط افراد و شرکت های مختلف اهدا شده. درواقع به ازای هر کمک مالی به معبد یک دروازه ساخته میشه و اسم فرد خیر روی اون هک میشه. این کمک ها میتونن از حدود 400000 ین شروع و حتی به یک میلیون ین هم رسیدن.

پیاده روی به قله کوه و بازگشت از اون حدود 2-3 ساعت طول می کشه. با این حال هیچ الزامی نیست تمام مسیر رو طی کنید. در طول مسیر چند زیارتگاه دیگه با دروازه های مینیاتوری وجود داره. همین طور چند رستوران کوچک وجود داره که میتونید سوشی محلی Inari Sushi سفارش بدید.

پیشنهاد من پیاده روی حدودی 30 تا 45 دقیقه است. تا اینکه به تقاطعی به نام Yotsutsuji برسیم. جایی که منظره بسیار زیابیی به شهر و طبیعت اطراف داره. الزامی به بالا رفتن بیش از این نیست. حداقل تا زمانی که در بقیه مسیر هم دروازه هایی توسط افراد خیر ژاپنی ساخته بشه.

چطور به فوشیمی ایناری بریم؟

معبد فوشیمی ایناری درست بیرون ایستگاه قطار JR Inari قرار گرفته. ایستگاه دوم از ایستگاه کیوتو در امتداد خط JR Nara. این مسیر 5 دقیقه طول میکشه و 150 ین هزینه داره. بعد از پیاده شدن از قطار هم یه پیاده روی سبک و کوتاه منتظر شماس تا به جایی که دنبالش بودید برسید.

نوشته فوشیمی ایناری – زیارتگاهی با هزاران دروازه اولین بار در گروه گردشگری قطار سیبری. پدیدار شد.