ما تو گروه گردشگری قطار سیبری، بعد از چندین سال تجربه در تهیه ویزای کشورهای مختلف (از ویزای روسیه و ژاپن گرفته تا ویزای شنگن کشورهای اروپایی)، حالا با افتخار خدمات «تهیه ویزای توریستی کره جنوبی» رو هم به مجموعه‌مون اضافه کردیم. می‌دونیم که دریافت ویزای کره جنوبی این روزها برای ایرانی‌ها کمی چالش‌برانگیز شده و به همین دلیل تصمیم گرفتیم با شفافیت کامل، هم شرایط دریافت ویزای کره جنوبی رو توضیح بدیم و هم بگیم چه کاری می‌تونیم (و چه کاری رو به‌هیچ‌وجه) براتون انجام بدیم.

شرایط دریافت ویزای کره جنوبی

برخلاف ویزای بعضی کشورها که صرفاً با مدارک مالی یا دعوتنامه جور می‌شه، برای دریافت ویزای کره جنوبی لازمه که متقاضی از نظر سابقه سفر، وضعیت شغلی و تمکن مالی در شرایط خوبی باشه. این قوانین رو ما وضع نکردیم! سیاست‌های سفارت کره جنوبی اینطوریه و ما فقط صادقانه و دقیق بهتون می‌گیم که چی لازمه:

1. داشتن سابقه سفر خوب

شاید مهم‌ترین نکته برای گرفتن ویزای کره جنوبی این باشه که توی پاسپورتتون چند تا مهر ویزا یا ورود به کشورهای معتبر غیرهمسایه دیده بشه. مثلاً سفر به روسیه، کشورهای حوزه شنگن، ژاپن، مالزی، تایلند یا مالدوی می‌تونه امتیاز خوبی باشه. البته هرچی این سابقه سفر بیشتر و متنوع‌تر باشه، شانس دریافت ویزاتون هم بالاتر می‌ره.

2. داشتن شغل رسمی و مستند

برای دریافت ویزای توریستی کره جنوبی، باید بتونین شغل رسمی خودتون رو با مدارک معتبری مثل فیش حقوقی، لیست بیمه، یا جواز کسب ثابت کنین. کره جنوبی نسبت به وضعیت اشتغال متقاضی خیلی حساسه، چون از نظرشون این موضوع نشون‌دهنده‌ی بازگشت حتمی مسافر به کشور خودش هست.

3. گردش حساب متناسب با شغل و سفر

تمکن مالی فقط داشتن موجودی بالا نیست. مهم‌تر از اون، گردش حساب ماهانه شماست. یعنی نشون بدین که حسابتون همیشه در حال جریان و فعاله. این گردش باید با شغل و درآمدتون بخونه. مثلاً اگر کارمند با حقوق ۳۰ میلیون هستین، منطقی نیست که گردش ۵۰۰ میلیونی داشته باشین. یا برعکس، اگر گردش حساب پایین باشه، سفارت ممکنه به توانایی مالی شما برای سفر و بازگشت مشکوک بشه.

ما وقت و رویای شما رو فدای درآمد خودمون نمی‌کنیم

شاید این رو تو خیلی جاها نشنیده باشین، اما ما تو گروه قطار سیبری به‌شدت به شفافیت و صداقت پایبندیم. برای همین با افتخار می‌گیم که اگر کسی شرایط لازم برای دریافت ویزای کره جنوبی رو نداشته باشه، ما به‌هیچ‌وجه براش اقدام نمی‌کنیم.

چرا؟ چون:

• دوست نداریم وقت گرانبهای شما صرف جمع کردن مدارکی بشه که در نهایت به ریجکتی ختم می‌شه.
• سرمایه‌ای که می‌تونست برای سفر دیگه‌ای ذخیره بشه، اینجا بی‌نتیجه از دست بره.
• مهم‌تر از همه، ما می‌دونیم که سفر فقط پول و زمان نیست؛ یه عالمه رویا و شوق پشتشه. ما حاضر نیستیم این‌ها رو بخاطر چند تومان حق‌الزحمه خراب کنیم.

چطوری بفهمیم می‌تونیم برای ویزای کره جنوبی اقدام کنیم یا نه؟

خیلی ساده! شما می‌تونین از طریق واتساپ یا فرم مشاوره سایت قطار سیبری، یه پیام بدین و مشخصات کلی‌تون (عکس صفحه اول پاسپورت، مهرهای ویزاهای قبلی، شغل و وضعیت حساب) رو ارسال کنین. ما رایگان براتون بررسی می‌کنیم و شفاف می‌گیم که شانس دریافت ویزای توریستی کره جنوبی چقدره و ارزش اقدام کردن داره یا نه.

جمع‌بندی؛ با خیال راحت سفر کن

تهیه ویزای کره جنوبی شاید به‌ظاهر پیچیده باشه، اما اگر شرایطش رو داشته باشین، با راهنمایی ما می‌تونین با خیال راحت و بدون دغدغه کارها رو پیش ببرین. ما از روز اول همراهتون هستیم، مدارک رو دقیق چک می‌کنیم، وقت سفارت می‌گیریم و حتی برای مصاحبه‌ها و چک‌لیست‌های سفارت کمکتون می‌کنیم تا چیزی از قلم نیفته.

اگه مدت‌هاست سودای سفر به کره جنوبی تو سرتون هست، همین حالا با ما تماس بگیرین. قول می‌دیم مثل همیشه، با احترام، دقت و صداقت کنارتون باشیم.

نوشته ویزای کره جنوبی | خدمت جدید قطار سیبری اولین بار در گروه گردشگری قطار سیبری. پدیدار شد.

هزینه تور شفق قطبی شامل چه مواردی هست؟

اصلی ترین هزینه های تور شفق قطبی شامل این موارد میشه:

• هزینه پرواز تهران – مسکو
• هزینه پرواز مسکو – مورمانسک – مسکو
• هزینه ویزای روسیه
• هزینه هتل مسکو
• هزینه هتل مورمانسک
• هزینه گشت های بیرون شهری مورمانسک (اصلی ترین جاذبه های تور شفق قطبی)
• هزینه وعده های غذایی
• هزینه های متفرقه

تو بخش های بعدی هر کدوم از موارد رو با جزئیات بیشتر توضیح میدیم.

هزینه پرواز تهران – مسکو – تهران

فعلا و تا زمان نوشتن این مقاله برای رسیدن به مسکو ایرلاین های ماهان، معراج، ایرفلوت و نوردویند در دسترس هستن. منتها راحت ترین گزینه کماکان پرواز ماهان هست. قیمت پرواز ماهان رو میتونید به سادگی از وب سایت های فروش بلیط هواپیما پیدا کنید.

اگه بپرسید چطور میشه پرواز ارزونی به مسکو پیدا کرد، یعنی ارزون تر از وب سایت های فروش؛ میتونم بگم که اگه تعداد همسفرهاتون زیاد باشه شاید بتونید مستقیم با خود ایرلاین تماس بگیرید و نرخ گروهی بگیرید.

هزینه پرواز مسکو – مورمانسک – مسکو

ایرلاین خوش رنگ S7 روزانه 2 پرواز مستقیم به مورمانسک داره. رنگ سبز بدنه این هواپیماها از نظر من یه شروع خوب برای دیدن شفق سبز رنگ تو آسمان مورمانسک هست. درضمن هواپیمایی ایرفلوت هم روزانه یک یا دو پرواز از مسکو به مورمانسک داره که میتونه گزینه خوبی براتون باشه.

تا اینجای کار قیمت ها رو باید از سایت های فروش بلیط هواپیما چک بکنید. اعتراف کنم قطار سیبری اونقدر قدرت نداره که تو قیمت گذاری پرواز روسیه تاثیر بذاره. ولی قول میدم بخش های بعدی توصیه های مالی خوبی براتون داشته باشیم.

هزینه ویزای روسیه

خوب، قبل از هرچیزی مجددا بگم که ویزای روسیه هنوز برای ایرانی ها برداشته نشده. پس برای سفر به مورمانسک باید حتما ویزای روسیه رو تهیه کنید. برای این کار دو گزینه پیش رو دارید:

ویزای استیکر روسیه: این ویزا به صورت لیبل روی پاسپورتتون میچسبه و هزینه اش حدود 140 تا 150$ هست.

ویزای الکترونیک روسیه: این ویزا رو به صورت یه فایل پی دی اف دریافت میکنید. هزینه دریافتش هم ارزون تر و حدود 90$ هست. نکته دیگه اینکه ویزای الکترونیک خیلی سریع تر و با محدودیت های کمتری صادر میشه. پس من شخصا توصیه میکنم برای سفرتون ویزای الکترونیک روسیه تهیه کنید.

هزینه هتل مسکو

برای این بخش شما تقریبا شبی 100 دلار برای یک اتاق دوتخته در هتل 4 ستاره با صبحانه در نظر بگیرید. این هزینه تو هتل های 3 ستاره با اختلاف نه چندان زیادی کمتر هست. البته میتونید هتل های ارزون تری هم پیدا کنید. ولی مطمئن باشید موقعیت و کیفیت هتل حتما مناسب باشه. متاسفانه سایت های معتبر رزرو هتل مثل Booking.com تو روسیه فعالیت نمی کنن و برای رزرو هتل مسکو و حتی دیدن نظرات مهمان های قبلی به شدت دچار محدودیت هستید.

البته اخیرا سایت های رزرواسیون هتل روسیه پیشرفت کردن و میتونید از سایت هایی مثل ostrovok.ru هتلتون رو رزرو کنید.

هزینه هتل مورمانسک

در مقایسه با مسکو، هتل های مورمانسک هزینه کمتری از شما می گیرن. ولی دقت کنید که ظرفیت هتل های مورمانسک محدود هست و تو ایام پیک و وقت سفر به شمالگان خیلی زود این هتل ها پر میشن.

هزینه گشت های بیرون شهری مورمانسک

بعد از 5 سال برگزاری تور شفق قطبی و صحبت با تعداد زیادی از تورلیدرهای مورمانسک میتونم بگم که همه گشت های ممکن تو شهر مورمانسک و اطراف اون شامل موارد زیر میشه:

هزینه وعده های غذایی تور شفق قطبی

به طور کلی میشه گفت هزینه وعده های غذایی از تهران حدود 20% گران تر هست. البته که از نظر کیفیت مواد اولیه به شدت در سطح استاندارد بالاتری از ایران هستن. چندتا مثال میتونم بزنم که بهتر بتونید درک کنید. هزینه صبحانه در اکثر هتل های 4 ستاره مسکو حدود 10 دلار هست. یا میشه گفت زیباترین رستورانی که ما تو هر تور شفق قطبی میریم، رستوران بتنی مدوری هست که بالای پیست اسکی بیگوود قرار گرفته. جایی که اگه زرنگ باید و به موقع برای نهار وارد بشید صتدلی رو به غروب ظهرگاهی پیدا میکنید و از منظره لذت میبرید. استفاده نامحدود از این رستوران معادل 12 دلار برای شما تموم میشه که با توجه به موقعیت بی نظیر این رستوران کاملا منطقی هست.

با تمام همه این نکات، اگه دوست دارید بدونید ارزان ترین تور شفق قطبی چه قیمتی داره، ما آخرین برنامه سفر به مورمانسک خودمون رو بهتون پیشنهاد میدیم.

نوشته هزینه تور شفق قطبی چقدر هست؟ اولین بار در گروه گردشگری قطار سیبری. پدیدار شد.

سفر هوایی به روسیه ولاغیر

تا چند وقت پیش، حداقل برای ما ایرانی ها، تنها راه سفر به روسیه پرواز به یکی از فرودگاه های مسکو، سنت پترزبورپ، سوچی، کازان و چند شهر توریستی دیگه بود. یعنی با توجه به داشتن مرز دریایی با روسیه، و همین طور مرز زمینی با واسطه کشورهای گرجستان و آذربایجان، کماکان سفر زمینی به روسیه برای ایرانی ها تقریبا غیرممکن بود. البته که تا قبل از این چند گردشگر ایرانی موفق شده بودن که از مرز زمینی وارد روسیه بشن، ولی شرایط متفاوت اونها باعث شد که نتونیم این نسخه رو برای همه گردشگران ایرانی تجویز کنیم.

سفر زمینی به روسیه در زمان جام جهانی فوتبال

احتمالا داستان خانواده خوزستانی عشق فوتبالی که زمان جام جهانی روسیه با پژو پارس به این کشور سفر کردن رو شنیده باشید. نه تنها عشق فوتبال و سفر و سخت کوشی این افراد رو باید ستود، بلکه فرصت طلبی شون هم از نظر من بسیار باارزش بود. چرا که این دوستان خوزستانی به خوبی فهمیدن که در زمان جام جهانی در مدت محدودی درهای کشور روسیه به سمت تمام مردم دنیا باز (تر) شد و سخت گیری ها مرز روسیه به حداقل رسید. به همین خاطر این پژو پارس سفید رنگ خودش رو از خوزستان به روسیه رسوند. اتفاق و فرصتی که تقریبا بعد از این تقریبا برای کمتر ایرانی موجهی رخ داد.

فرصت دوباره برای سفر زمینی به روسیه

دولت روسیه اخیرا شرایط ورود به این کشور رو برای شهروندان اکثر کشورهای دنیا (به غیر از کشورهای امپریالیسم جهان خوار) تسهیل کرده. شهروندان تعداد زیادی از کشورها میتونن سفر بدون ویزا به روسیه داشته باشن. البته که اسم ایران در بین این لیست بلندبالا نیست. دلیلش رو هم نیازی نیست بگیم. ولی خوشبختانه، با راه اندازی ویزای الکترونیک روسیه، شما به عنوان یک ایرانی راحت تر میتونید از مرز زمینی وارد روسیه بشید. درواقع برعکس ویزاهای قدیمی که شما فقط حق ورود از یک مرز هوایی مشخص رو داشتید، با دریافت ویزای الکترونیک روسیه، کلیه مرزهای رسمی این کشور به روی شما باز هست.

کدوم مرز زمینی روسیه برای ایرانی ها راحت تر هست؟

دولت روسیه لیست بلندبالایی از مرزهای این کشور رو برای ورود توریست معرفی کرده. منتها بنا به محدودیت های جغرافیایی و سیاسی، شاید فقط یک مرز برای ایرانی هایی که از ایران قصد سفر زمینی به روسیه دارن مناسب باشه. من دارم درباره مرز زمینی کشور گرجستان و روسیه صحبت میکنم. جایی بین شهر استپانسمیندا ی گرجستان که اکثر ما ایرانی ها به کازبگی میشناسیم و شهر ولادیکاوکاز یا همون ولادی قفقاز در کشور روسیه.

با اینکه در فضای مجازی فارسی زبان صحبت از مرزهای دیگه ای بین این دو کشور شده، از جمله مرز باتومی و سوچی که به شهرهای توریستی این دو کشور هم نزدیک هست، ولی در هیچکدوم از اسناد دولتی روسیه اسمی از این مرز برده نشده و تضمینی نیست که شما به عنوان یه توریست ایرانی بتونید از این مرز وارد روسیه بشید.

چطور به مرز روسیه برسیم؟

برای این کار چند گزینه دارید. میتونید با خودروی شخصی از کشور ایران وارد ترکیه و بعد گرجستان بشید. سفر با خودروی شخصی به خارج از کشور شرایط خاصی داره که با یه سرچ ساده میتونید اطلاعات خوبی پیدا کنید. گزینه دیگه شما پرواز مستقیم تهران – تفلیس هست. در هر دو گزینه بعد از رسیدن به شهر تفلیس، باید مسیر 4 ساعته بسیار زیبایی رو به سمت ارتفاعات شمالی گرجستان طی کنید. چند کیلومتر بعد از شهر استپانسمیندا شما با مرز روسیه روبرو میشید و در صورت داشتن مدارک سفر و کمی هم شانس البته میتونید وارد کشور روسیه بشید.

نکته مهم:

این مرز شاید شلوغ ترین مرز زمینی روسیه با کشورهای اطرافش باشه. برای ورود از این مرز شاید شما چندین ساعت معطلی داشته باشید. توصیه می کنم حتما و حتما با کوله سبک سفر کنید و اصلا چمدان همراه نداشته باشید. کمی مواد غذایی و خوراکی سبک با خودتون بیارید. تعداد زیادی از مردم گرجستان و روسیه از سرزمین قفقاز بازدید میکنن، پس آماده معطلی داخل مرز باشید.

نوشته سفر زمینی به روسیه اولین بار در گروه گردشگری قطار سیبری. پدیدار شد.

جذاب ترین تجربه سفر به مورمانسک برای من. چرا؟

قبل از اینکه داستان سفرنامه مورمانسک رو به تفصیل تعریف بکنم، باید خوشحالی خودم رو نشون بدم. چرا که این جذاب ترین و بهترن سفری بود که من تابحال به مورمانسک و حتی روسیه داشتم. برای این حسم هم چند دلیل واضح و مشخص دارم:

• این دفعه با همسفرهای خیلی پخته و باتجربه ای همراه شده بودم. کسانی که بلد بودن تو سخت ترین شرایط هم از سفر لذت ببرن. تو ادامه سفرنامه مورمانسک چند نمونه رو مثال می زنم.
• در این سفر مورمانسک ما کمی هم خوش شانس بودیم. هوا بسیار عالی بود. در مدت 5 روز اقامت در مورمانسک فقط چند ساعت هوای ابری داشتیم. بقیه موارد از تابش آفتاب تنبل زمستانی لذت میبردیم. به غیر از یک نقطه، هیچ جای دیگری از سفر وزش باد رو تجربه نکردیم. چیزی که میتونه تحمل سرمای هوای مورمانسک رو برای هر کسی با هر تجهیزاتی غیرممکن بکنه.
• از همه مهم تر اینکه برای اولین بار بعد از یک تور مورمانسک که برگزار می کردم، نه جنگ شد و نه بیماری همه گیر و قرنیطینه!!!

پرواز به روسیه و رسیدن به مسکو

پرواز تهران – مسکو حدود 4 ساعت زمان می بره. ولی بر اساس تجربه همین پرواز نسبتا کوتاه هم در زمستان چندان راحت نیست. حرکت ما از تهران حدود ساعت 5 صبح بود و باید کمی بعد از نیمه شب به سمت فرودگاه حرکت میکردیم. این یعنی خبری از خواب در شب قبل سفر نبود. اون هم زمانی که اکثر ما روز کاری آخر رو با فشردگی و استرس زیاد سپری کردیم. 4 ساعت پرواز با هواپیماهای نه چندان راحت ماهان ، پیاده روی های طولانی در فرودگاه مسکو، و اختلاف دمای بسیار زیاد فضاهای باز و بسته روسیه در ساعات اول بسیار انرژی بر و حتی شوک برانگیز بود.

به همین خاطر من در برنامه تور ترجیح دادم که قبل از پرواز به مورمانسک یک شب رو در هتل مسکو اقامت داشته باشیم. چرا که باید با بیشترین انرژی به مورمانسک می رسیدیم. درنتیجه بی خوابی شب قبل در فرودگاه رو در هتل 4 ستاره مسکو جبران کردیم.

اقامت در مسکو

اقامت شب اول سفر و همین طور دو شب آخر ما در مسکو در هتل آلفا بود. هتلی 4 ستاره که حدود 40 سال پیش و به مناسبت المپیک مسکو ساخته شده بود. از تجربه های قبلی می دونستم که دولت روسیه کندترین کارمندهای این سرزمین رو مسئول پذیرش هتل ما کرده بود و چک این کردن حدود 10 نفر مسافر خارجی در یک روز خلوت بیش از یک ساعت طول کشید. اگه شما هم قصد اقامت در هتل آلفا (یا سایر هتل های این مجموعه) رو دارید انتظار چنین مشکلی رو داشته باشید. هتلی با 28 طبقه و 40 اتاق در هر طبقه با این سیستم پذیرش کند برای من کماکان خیلی عجیب هست.

هتل ما کنار کرملین تاریخی ایزمایلوف قرار گرفته. (نمی دونم خبر دارید که شهر مسکو برخلاف بقیه شهرهای روسیه 2 تا کرملین داره). کرملین ایزمایلوف روزهای شنبه و یکشنبه پر هست از دستفروش هایی که هر جور جنس عتیقه و قدیمی رو می فروشن. ولی بقیه روزها خیلی سوت و کور هست. ما هم روز پنج شنبه وارد کرملین شدیم و با این حال یه تعداد غرفه فروش صنایع دستی وجود داشت. از طرفی انقدر فضا خلوت بود که تو آرامش بتونیم یه گشت سبک داشته باشیم و از همه مهم تر چندان هم انرژی برای گشت و گذار صرف نکنیم.

پیش به سوی مورمانسک برای دیدن شفق قطبی و کلی جاهای دیگه!

برنامه روز دوم سفر زمستانی روسیه ما سفر به مورمانسک بود. ساعت پرواز ما چند دقیقه قبل از ظهر بود. زمان بهینه که همسفرهای سحرخیز بتونن صبحانه شون رو با خیال راحت صرف بکنن و بعد به سمت فرودگاه حرکت کنیم. توفیق اجباری داشتیم که پرواز بدون بار به مقصد مورمانسک تهیه کنیم. به همین خاطر همه همسفرها با کمترین بار و سبک ترین حالت سفر رو ادامه دادن. به این صورت که هرکس لوازم ضروری رو در یک چمدان کابین سایز کوچک قرار داد و همراه آورد. سایر لوازم غیر ضروری هم با هزینه نه چندان زیادی در اتاق امانات هتل باقی ماند.

پرواز ما به مقصد مورمانسک از فرودگاه دوموده دوو مسکو انجام میشد. فرودگاهی متفاوت از جایی که روز قبل وارد مسکو شدیم. بیشتر پروازهای این فرودگاه، حداقل در زمان سفر ما پروازهای داخلی روسیه بود. به طور بسیار عجیبی فقط هواپیماهای خارجی تو این فرودگاه دیده می شد. این نکته رو یکی از همسفرها که خلبان بازنشسته کنجکاوی بود به من یادآوری کرد. من هم تا آخر سفر دنبال دلیلش بودم که بلاخره متوجه شدم. اجازه بدید شما هم کمی مثل من ذهنتون مشغول بمونه و آخر سفرنامه متوجه دلیل این اتفاق بشید.

نیازی به تکرار نیست که هدف اصلی سفر زمستانی ما به روسیه تماشای شفق قطبی سبز رنگ در آسمان سرزمین های شمالی بود. به همین خاطر فرودگاه دوموده دوو مسکو برای ما تصویر متفاوتی رو تداعی می کرد. این فرودگاه گویا مرکز اصلی پرواز هواپیماهای سیبرین ایرلاین بود. ایرلاینی خوش رنگ که رنگ سبز روشن اون هم روی لوگوی ایرلاین دیده می شد و هم روی بدنه هواپیماها. از اونجایی که اکثر پروازهای مسکو به مورمانسک با این ایرلاین انجام می شد، تماشای این پرنده های سبز رنگ در آسمان روسیه برای ما به معنای مقدمه دیدن شفق سبز رنگ در آسمان مورمانسک بود و ما رو بیشتر به ذوق میاورد.

رسیدن به مورمانسک

با چهار ساعت پرواز از مسکو به مورمانسک رسیدیم. احتمالا می دونید که روسیه در 9 زون زمانی مختلف قرار گرفته. ولی خوشبختانه شهرهای مسکو، مورمانسک و سنت پترزبورگ همگی در زون یکسانی قرار گرفتن. یعنی با سفر بین این شهرها نیازی به تغییر ساعت نیست.

ورود به مورمانسک بسیار راحت انجام شد. تقریبا از یک هفته قبل پلیس فرودگاه مورمانسک در جریان جزئیات سفر ما قرار گرفته بود. در واقع هم موقع اقدام ویزای روسیه در تهران شهر مورمانسک رو در برنامه سفرمون قرار داده بودیم. هم قبل از رسیدن اسکن ویزای روسیه، رزرو هتل مورمانسک، شماره تماس راهنماهای محلی رو در اختیار پلیس مورمانسک قرار داده بودیم.

نیکولای، دوست قدیمی و راهنمای محلی بیرون فرودگاه منتظر ما بود. با کمترین معطلی سالن خروجی فرودگاه مورمانسک رو که کمی از خانه من بزرگتر بود رو ترک کردیم و به سمت هتل مورمانسک حرکت کردیم.

ملاقات با دوستان قدیمی

باید اعتراف کنم بعد از چندین سال برگزاری تور شفق قطبی بزرگترین سرمایه من در روسیه دوستان خوبی هست که پیدا کردم. این بین واخدانگ و نیکولا کاری کردن که من به غیر از تماشای شفق قطبی انگیزه های بیشتری برای سفر به مورمانسک داشته باشم.

ولی امسال شرایط دوستی ما کمی تفاوت داشت. این تفاوت رو واخدانگ همون اول یادم آورد و کلی باعث خنده های نسبتا تلخ شد. سال گذشته وقتی داشتم برنامه تور شفق قطبی رو هماهنگ می کردم به واخدانگ پیام دادم که متاسفانه به دلیل تحریم های ظالمانه و منفعت های ایجاد شده برای کاسبان تحریم امکان ارسال پیش پرداخت برای من وجود نداره. جواب مستقیمی که از دوستانم در مورمانسک دریافت کردم این بود: نگران نباش رفیق. کارات رو انجام بده و وقتی اومدی باهم حساب و کتاب می کنیم. در واقع با افتخار بگم که من تور مورمانسک رو بدون پرداخت حتی یک روبل پیش پرداخت برگزار کرد.

گویا دوستان مورمانسکی ما از تقاضای من تعجب کرده بودن. چطور یه نفر میتونه تو این شرایط تحریم زندگی بکنه و حتی تور خارجی هم اجرا بکنه. در هر صورت ذهنشون با کلی علامت سوال درباره زندگی ایرانی ها تو شرایط تحریم مشغول شده بود که سفر سال گذشته ما تمام شد، جنگ روسیه و اوکراین شروع شد و تحریم های شدیدی سراغ مردم روسیه اومد. واخدانگ تو مسیر فرودگاه به هتل داشت این داستان رو تعریف می کرد و زد زیر خنده: منصور، من الان به جواب همه سوالام رسیدم. کاملا شرایط زندگی تو تحریم رو تجربه کردم!!!

برنامه ریزی سفر مورمانسک؟ نه! باید منتظر شانس باشیم!

طبیعتا قرار بود مانند هر تور دیگری برنامه ریزی سفر با بیشترین جزئیات انجام بشه. همسفرها هم از قبل در جریان برنامه روزانه فعالیت ها باشن. ولی تو سفر به مورمانسک و تور شفق قطبی امکان چنین کاری وجود نداشت. در واقع در این سفر ما مقاصد و اهداف سفرمون رو به ترتیب اولویت لیست کردیم:

1. تماشای شفق قطبی
2. سفر به تریبرکا
3. بازدید از دهکده سامی ها
4. بازدید از فستیوال مجسمه های یخی و سایر جاذبه های اطراف شهر کیروفسک
5. بازدید از جاذبه های گردشگری شهر مورمانسک

در بخش های بعدی سفرنامه مورمانسک متوجه خواهید شد که هرکدام اجرای هر کدام از این برنامه ها چه چالش هایی به همراه داشت.

تماشای شفق قطبی در مورمانسک

ما طبق برنامه چهار شب فرصت برای تماشای شفق قطبی در مورمانسک داشتیم. درست تا زمانی که به هتل مورمانسک رسیدیم هم معلوم نبود چه زمانی میتونیم شفق قطبی رو ببینیم. بهترین زمان برای تماشای شفق قطبی وقتی بود که:

• بیشترین فعالیت خورشیدی وجود داشته باشه
• بیشترین سرعت و تراکم پرتوهای خورشیدی وجود داشته باشه
• آسمان صاف باشه
• ترجیحا نور ماه وجود نداشته باشه
• و البته ما در مناسب ترین محل قرار گرفته باشیم.

بلاخره بعد از کلی همفکری متوجه شدیم شب اول بهترین زمان برای تماشای شفق قطبی هست. به همین خاطر قبل از نیمه شب همگی آماده شدیم. واخدانگ و نیکولای با دو ماشین مجهز که در مجموع برای 11 نفر ظرفیت داشتن دنبال ما اومدن. با توجه به تراکم ابر تصمیم گرفتیم به سمت مرز نروژ حرکت کنیم. چون صاف ترین هوا رو در اون منطقه پیش رو داشتیم. تو مسیر حرکت به سمت نروژ یاد آدم های زیادی افتادم.

کسانی که تو یک سال اخیر با من تماس گرفته بودن و می خواستن به روسیه سفر کنن. به قول خودشون اون بالاهای روسیه و نزدیک مرز نروژ. هیچ ایده ای هم نداشتن که شفق قطبی چه پدیده طبیعی جذابی هست. فقط دنبال این بودن که خودشون رو به مورمانسک برسونن و به طور غیر قانونی وارد نروژ یا سایر کشورهای اسکاندیناوی بشن. خوشبختانه خیلی راحت میشد متوجه هدف سفرشون شد و من سعی می کردم خیلی دوستانه از چنین سفری منصرف بکنمشون. در هر صورت مطمئن نیستم الان که دارم سفرنامه مورمانسک رو می نویسم چند نفرشون هنوز ایران هستن یا بلاخره تونستن زنده از یکی از مرزها وارد اروپا بشن.

تا قبل از این به من ثابت شده بود که نیکولای و واخدانگ تو پیدا کردن شفق قطبی کاملا حرفه ای هستن. انگار که مسیر شفق قطبی رو بو می کشن. بلاخره بعد از کمتر از یک ساعت تو اولین ایستگاه توقف کردیم. فضای بازی کنار جاده. ما از ماشین پیاده نشدیم. از داخل داشتیم نیکولای و واخدانگ رو می دیدیم که موبایلشون رو چک می کردن و خیلی زود به این نتیجه رسیدن که اینجا خبری از شفق قطبی نیست. پس دوباره حرکت کردیم به سمت محل توقف بعدی. فکر کنم بعد از سه مرتبه توقف به جایی که باید رسیدیم. نگاهمون به سمت شمال بود. تو اون عرض جغرافیایی که ما قرار داشتیم شفق قطبی اکثرا در جهت شمال دیده می شد.

باید یاداوری کنم که لنز دوربین گوشی ها حساسیت بیشتری نسبت به چشم ما دارن و احتمال دیدن شفق تو دیسپلی گوشی بیشتر از دیدن با چشم غیر مسلح هست. به همین خاطر مثل فیلم های ترسناک کلیشه ای با گوشی هامون دنبال شکار روح های سبز سرگردان تو آسمان بودیم. بلاخره تونستیم چندتا شفق ضعیف رو ببینیم. این شفق ها مخصوصا وقتی دوربین رو روی سه پایه گذاشته بودیم و تقریبا 15 ثانیه نوردهی داشتیم تو بهترین حالت ثبت می شد. ولی تماشای این شفق هم چندان جذاب نبود. ما دنبال شفق های سبز و شفاف و حتی رقصان تو آسمان بودیم. اتفاقی که تو اون شب مهتابی هم خیلی سخت بود.

کم کم داشتیم ناامید می شدیم. عکس ها در نظر ما بیشتر شبیه به این بود که با فیلتر نرم افزارهای رایگان گرفته شده. نه اینکه شفقی باشه که ما تجربه کرده باشیم. تنها کاری که می تونستیم اون موقع بکنیم صبر بود. امیدمون به شب های طولانی و قوانین احتمال بود. خوشبختانه تو اون فصل سال و اون عرض جغرافیایی تا ساعت 6 صبح هم در آسمان تاریکی مطلق داشتیم. ولی هوا سردتر می شد و امید ما کمتر. این بزرگترین دلگرمی ما دوستان مورمانسکی بودن. برخلاف بقیه تورلیدرهای محلی که اکثرا سعی می کنن به بهانه های مختلف از زیر مسئولیت در برن، این ها به ما امید می دادن که چشممون به آسمون باشه.

ساعت 3:30 صبح شده بود و خبری از شفق نبود. تصمیم گرفتیم به سمت مورمانسک برگردیم. این خبر شاید تلخ ترین قسمت از سفرنامه مورمانسک باشه. یعنی امشب خبری از تماشای شفق قطبی نیست. گرچه من از واخدانگ قول گرفتم که دوباره تو ایستگاه های قبلی توقف بکنیم. بلکه آخرین احتمال ها رو از دست ندیم. همین اتفاق هم افتاد و دوباره تو تک تک محل های قبلی ایستادیم. ولی خبری از شفق قطبی نبود.

تا اینکه رسیدیم به آخرین ایستگاه. یا همون اولین اینستگاهی که تو مسیر رفت توقف داشتیم. تقاطع جاده اصلی و فرعی که یه زمین باز و مسطح بود. من ناامید تو صندلی جلوی ماشین نیکولای نشسته بودم. بقیه هم تو ماشین بودن که یک مرتبه ارواح سرگردان پیدا شدن. آدم ها دو دسته هستن: یک دسته اونایی که نگاهشون به آسمون هست و اول از همه متوجه شفق قطبی میشن. دسته دوم کسایی که قبل از دیدن شفق، صدای ذوق کردن گروه اول رو می شنون. من تو ماشین مشغول چک کردن برنامه فردا بودم که با صدای ذوق بقیه متوجه شدم یه گروه دومی هستم. بله شفق قطبی شروع به تابش کرد. نه یک مرتبه، نه دو مرتبه، بلکه تعداد زیادی شفق رو در جهات مختلف آسمان می دیدیم. بعضی ها به قدری فعال بودن که رقصیدنشون تو آسمون رو به سادگی می شد دید.

من که علاوه بر خستگی فیزیکی، استرس ناکامی همسفرها از تماشای شفق قطبی رو داشتم انرژی بیرون اومدن از ماشین رو نداشتم. فقط گاهی از شیشه جلو، شیشه کناری و عقبی دنبال شفق می گشتم. نیکولای که فهمید من نای حرکت کردن ندارم سنگ تموم گذاشت. ماشینش رو روشن کرد و شروع کرد به دنبال کردن شفق ها. هر طرفی که یک شفق قوی می دیدیم سریع به اون سمت حرکت می کرد. لاستیک های ماشین یخ شکن بودن و به سادگی روی برف حرکت می کردن. ولی انقدر شتاب می گرفت که ماشینش کمی روی یخ سر بخره و هیجان دیدن شفق رو برای من چندین برابر بکنه. و ما برای مدتی طولانی مشغول عشق بازی با نورهای سبز و سرخ در آسمان شمالگان شدیم.

سفر به مورمانسک و سفرنامه مورمانسک رو میشد همینجا تموم کرد. ولی همون طوری که تو اسم مقاله خوندید، تماشای شفق قطبی مساله اصلی نبود. این سفر و این سفرنامه مورمانسک داستان های دیگه ای داره که به تجربه کردن و شنیدنش میرزه.

سفر به دهکده تریبرکا

جاده مورمانسک به تریبرکا چیزی شبیه به جاده دیزین شمشک خودمون هست. احتمال بسته بودنش خیلی بیشتر از احتمال باز بودنش هست. خیلی از همسفرها قبل از ثبت نام تور مورمانسک تقاضا دارن که حتی شده برای یک شب تو تریبرکا اقامت داشته باشیم. ولی اون قسمت بی رحم شخصیت تورلیدر من قاطعانه جواب رد بهشون میده. تجربیات زیادی از سایر تورها دارم که تونستن خودشون رو به تریبرکا برسونن، ولی برگشت از تریبرکا و تو رسیدن به موقع به فرودگاه مورمانسک برای پرواز برگشت به مسکو یا موفق نشدن یا با استرس و هزینه بسیار زیاد انجام دادن. به همین خاطر سفر به تریبرکا رو دوباره به شانس و داشتن یک روز آفتابی و جاده باز موکول میکنم.

همون طوری که تو بخش های قبلی سفرنامه مورمانسک بهتون گفتم این بهترین سفر چند سال اخیر من به مورمانسک بود. درست تا قبل از فرود هواپیمای ما در مورمانسک، جاده تریبرکا با طوفانی شدید بسته شده بود. ولی بعد از دو روز صبر کردن، یک هوای صاف، روزی گرم، جاده ای صاف و درختانی برف گرفته که زیر تابش خورشید می درخشیدن نصیبمون شد. حتی نیکولای هم تعجب کرده بود و می گفت شما خیلی خوش شانس یا به قولی سوپرلاکی هستید که چنین هوای صاف و گرمی رو تجربه می کنید. محض اطلاع دمای منفی 5 درجه در زمستان تریبرکا گرم به حساب میاد.

خوشحالی ما تو روز بعد از تماشای اون شفق قطبی و تجربه این مسیر زیبا به سمت تریبرکا غیرقابل توصیف بود. اگه من رو بشناسید می دونید که با برگزاری تورهای شاد میونه خوبی ندارم. قرار نیست تو سفر خودمون رو با آهنگ های شاد و قری مشغول بکنیم. ولی اگه بخواهیم جایی خوشحالیمون رو تکمیل کنیم هم از موسیقی مناسبی برای این کار استفاده می کنم. به همین خاطر رفتیم سراغ گوش دادن به یکی از پرطرفدارترین گروه های پانک راک روسی به نام لنینگراد. و آهنگ سوپرگود که کاملا با حال و هوای اون لحظه ما سازگار بود.

ماشینمون تو جاده های برفی می تاخت ما هم با آهنگی که خواننده روس به طور عمدی لهجه انگلیسیش رو کج و کوله می کرد می رقصیدیم و لذت می بردیم. اگه دوست دارید با حال و هوای اون لحظه ما بیشتر آشنا بشید این آهنگ رو می تونید از اینجا ببینید.

گورستان کشتی ها تریبرکا

ساعت 3 عصر و قبل از غروب آفتاب رسیدیم به اولین مقصدمون تو تریبرکای قدیم یعنی گورستان کشتی ها. اسکله قدیمی که بقایای تعدادی کشتی کوچک ماهیگیری برای سال ها اونجا موندن و در حال پوسیدن هستن. دوباره باید درباره شانس باهاتون صحبت بکنم. موقع بازدید از گورستان کشتی ها باید خوش شانس باشید تا مقدار متناسبی برف وجود داشته باشه. مثلا در سفر اول که قبل از کرونا داشتیم انقدر برف باریده بود که فقط نوک کشتی ها از برف بیرون زده بود. ولی این دفعه همه چیز عالی بود. تو عکس های ما غروب آفتاب و آسمان سرخ، بقایای کشتی ها و برف به میزان کاملا مناسبی وجود داشتن. هیچکدام از این عناصر به بقیه غلبه نداشتن و ما یه تجربه بصری عالی داشتیم.

لبه دنیا در تریبرکا

تا قبل از تاریک شدن هوا به سمت لبه دنیا رفتیم. آخرین و شمالی ترین خشکی روسیه. احتمالا این منطقه رو با تاب چوبی بزرگی که داره تو عکس های سفرنامه مورمانسک که توسط بقیه جهانگردها نوشته شده دیده باشید. عجیب ترین قسمت این منظره از نظر من سطح آب دریا بود. دمای هوا تقریبا منفی 15 درجه بود. طبق قوانین فیزیک هم باید دمای آب مثبت 4 درجه می بود. اختلاف دمای زیاد بین آب و هوای بیرون باعث می شد که آب دریا به راحتی بخار بکنه. طوری که یه مه نسبتا غلیظ روی سطح آب رو گرفته بود. همین کافی بود که منظره ای سرد و مرموز و منحصر به مناطق شمالی رو تجربه بکنیم.

هوا انقدر خوب بود که کمی کنار ساحل قدم بزنیم. طبق عادت از همسفرها جدا شدم که هرکدوم تو حال و هوای شخصی خودشون از طبیعت لذت ببرن. مثل همه دریاها موج ها خودشون رو به شن های ساحل می کوبیدن. ولی تفاوت اصلی اینجا بود که به راحتی نمی تونستن به دریا برگردن و بخشی از اون روی سطح ساحل یخ می زد. در واقع ما داشتیم روی یک ساحل شیشه ای قدم می زدیم. به قدری ساحل سر بود که یک هوس سرسره بازی به سرش میزد. یکی دیگه هوس رقص به سبک مایکل جکسون.

نکته مشترک تقریبا همه همسفرها هم این بود که هر چند دقیقه یکیشون روی یخ ها سر می خوردن و باعث شادی جمع می شدن! یکی از یادگاری های همین سر خوردن ها هم تا روزی آخر و موقع برگشت به صورت خراش نسبتا عمیق رو صورت علیرضا، یکی از همسفرهامون باقی موند. اگه علیرضا اجازه داد فیلم یکی از زمین خوردن هاش رو براتون آپلود می کنم که این بخش از سفرنامه مورمانسک کمی شادتر و لذت بخش تر بشه 😛

در تریبرکا نهنگ ببینید!

دوباره قرار هست تو سفرنامه مورمانسک درباره شانس با شما صحبت کنم. ولی قبلش خیالتون رو راحت بکنم. همه شما تو سفر به تریبرکا می تونید نهنگ ببینید. نهنگ یک گونه جانوری بومی در دریای برنت هست. احتمال دیدن نهنگ زنده تو فصل زمستان خیلی کم هست. منتها به لطف تغییرات اقلیمی و گرمایش جهانی، دقیقا دو روز قبل از سفر ما به تریبرکا واخدانگ یه نهنگ زیبا رو شناکنان تو ساحل تریبرکا دید. خوب تا اینجای داستان واختانگ شخصیت خوش شانس داستان بود و ما شخصیت بد شانس. به همین خاطر ما فقط تونستیم اسکلت نهنگی که سال 2019 تو تریبرکا دیده شده بود رو ببینیم. یه مهره ستون  فقرات نهنگ که به عنوان میز ازش استفاده می شد و یه المان محیطی طراحی شده تو ساحل تریبرکای جدید با پس زمینه دریای برنت. در واقع میشه گفت نهنگ این چند ساله تبدیل به نماد شهر تریبرکا شده.

سرویس بهداشتی در تریبرکا

خاطرم هست اولین بار که قصد سفر به تریبرکا داشتم ویدئوهای یه یوتیوب بلاگر تو تریبرکا رو دنبال می کردم. دوست ما چندین مرتبه تاکید می کرد که توی تریبرکا فقط یک سرویس بهداشتی وجود داره و حداقل برای موارد شماره 2 دچار مشکل خواهید شد. از اون سال تا الان ورود سیل گردشگر به تریبرکا شرایط رو تاحدودی تغییر داده. تعداد نسبتا زیادی هتل و رستوران تو تریبرکای جدید و قدیم وجود داره. ولی گویا هنوز مشکل سرویس بهداشتی کاملا حل نشده.

تو مسیر برگشت از تریبرکای جدید به نیکولا (که دیگه اونقدر صمیمی شده بودیم که کولا صدا کنمش) گفتم سرویس بهداشتی لازم داریم. کمی فکر کرد و برای اینکه خیالش رو راحت کنم گفتم مورد شماره یک هست. ولی کولا که نمی خواست ما رو تو سرما و تاریکی ول کنه گفت کمی صبر کنید. بعد از چند دقیقه رسیدیم جلوی یه هتل و رستوران خیلی شیک. کولا گفت داخل نمیاد. ولی کروکی کامل رستوران رو برای ما کشید و گفت با خونسردی برید داخل و از سرویس بهداشتی استفاده کنید. من هم به عنوان یه لیدر (به معنای واقعی کلمه) جلو افتادم و با نقشه ذهنی به رستوران نفوذ کردم. بقیه دوستان هم به ترتیب ضرورت مشکلشون دنبالم افتادن.

سریع دستشویی رو پیدا کردم و بچه ها داخل رفتن. خودم هم گوشه ای منتظرشون موندم. هوای داخل و خارج خیلی اختلاف دما داشت و برای عرق نکردن کاپشن پر نسبتا پرحجمم رو از تنم در آوردم. همون لحظه خانم محترمی جلو اومد و به من اشاره کرد که کاپشنم رو اتاق کناری آویزون کنم تا راحت باشم. این فضاهای رختکن تو همه کاربری های عمومی روسیه رایج هست. از تئاتر و اپرا گرفته تا رستوران و مرکز خرید. در هر صورت من که قصد موندن داخل رستوران نداشتم کاپشنم رو دستم گرفتم و تو رختکن منتظر بقیه موندم.

متاسفانه خانم مهماندار که بیش از حد مهربان بود و چهره من بیش از حد خجالتی به نظر می رسید به سمتم اومد: راحت باشید. کاپشنتون رو آویزون کنید و تشریف بیارید داخل. خیلی شرمنده شدم و مجبور شدم بهش بگم که از این رستوران زیبا تو دل برف، ما فقط می خواهیم که از سرویس بهداشتیش استفاده کنیم. خانم بیش از حد مهربان خیلی سعی کرد مهربان بمونه و با اخمی اندک برگشت که به مشتری های واقعیش برسه. من هم با دوستانی که الان تازه می تونستن از زیبایی های تریبرکا لذت ببرن سوار ماشین شدیم و به سمت مورمانسک برگشتیم.

ساحل تخم اژدها در نزدیکی تریبرکا

خیلی ممنون دنیای پرقدرت رسانه ها. یه ساحلی هست تو شمال روسیه. خیلی مرموزه. سنگ هاش شبیه به تخم اژدها هست!!! چقدر عجیب. بله خیلی عجیب هست. ولی از اون عجیب تر این هست که تو این سفرنامه مورمانسک بخونید که ما از ساحل تخم اژدها بازدید نکردیم. به خاطر اینکه شما شوک زده نشید و ما هم حس حسرت بهمون دست نده که این همه راه رفتیم و این پدیده عجیب رو ندیدیم، رفتیم به سمت ساحل تخم اژدها.

آخرین جایی که ماشین میتونست بره پارک کردیم. تعدادی اسنوموبیل بودن که با 0100 روبل (حدود 15 دلار) ما رو تا ساحل تخم اژدها می بردن. هرجور حساب کردیم مبلغ زیادی بود. مخصوصا که کلا 10 دقیقه بیشتر راه نبود و اسنوموبیل هایی که تو تعطیلی آخر هفته مسیر رو زیاد رفته بودن راه رو برای ما صاف کرده بودن. کلی پیاده روی کردیم. بلاخره که طبیعت منطقه سرد و زیبا بود و ما داشتیم لذت می بردیم. آخرش رسیدیم به اونجایی که باید. یه ساحل استاندارد با تعدادی سنگ که موج دریا گوشه هاشون رو تراش داده بود و گرد شده بودن. همین. شاید شما تابحال ساحل تخم اژدها رو ندیده باشید. ولی حتما یه ساحل سنگی دیدید. تنها فرق اینجا این بود که سنگ هاش کمی بزرگ تر بود. و البته صاحبان اسنومبیل های 1000 روبلی هم روی تبلیغات اینجا خیلی بیش از حد موفق بودن.

بازدید از دهکده سامی ها

من قبلا تو یه مقاله دیگه موضع خودم رو درباره دهکده سامی ها مشخص کرده بودم. تو این سفرنامه مورمانسک هم نمی خوام زیاده گویی بکنم. اگه دوست دارید میتونید این مقاله رو بخونید تا بدونید که چرا من علاقه ای به دهکده سامی ها ندارم. ولی به لطف تبلیغات گسترده ای که تو تبلیغ تور شفق قطبی سایر آژانس ها انجام شده، حذف دهکده سامی ها از برنامه سفر کار پر ریسکی هست. به همین خاطر مطمئن شدم که همه همسفرها متوجه عدم علاقه من به دهکده سامی ها شدن و بقیه ماجرا رو گذاشتم تا خودشون تجربه بکنن.

این قسمت از سفرنامه مورمانسک شاید تنها بخشی باشه که شانس و اقبال چندان تاثیری رو کیفت سفر نداره. دهکده سامی ها یه مرکز گردشگری تو جنوب مورمانسک هست. جاده آسفالته تقریبا تا مقابل ورودی دهکده سامی ها میره. تو هر شرایط جوی هم تقریبا برنامه هاشون اجرا میشه. پس دهکده سامی ها رو تو الویت های آخر قرار دادیم و اون روزهایی که امکان بازدید از تریبرکا وجود نداشت برنامه رو اجرا کنیم.

الان که یادم میفته باید حرف قبلیم رو اصلاح بکنم. این قسمت از سفرنامه مورمانسک هم شانس تعیین کننده بود. چرا که از شانس بد ما اون روز یه گروه بزرگ که انگار کارمندان یه شرکت روسی با خانواده شون بودن برای تفریح دست جمعی به دهکده سامی ها اومده بودن. کارمندهای دهکده سامی ها هم گویا تو این روزهای بعد از جنگ و تحریم قید خدمات به اندک مسافرهای خارجی رو زده بودن و اقلیت توریست های خارجی ایرانی و چینی رو فراموش کرده بودن. حتی زحمت ترجمه انگلیسی توضیحات رو هم برای ما نکشیدن. واخدانگ تا جایی که تونست و من تا جایی که از سال های قبل خاطرم بود برای همسفرها توضیحاتی دادم. ولی راستش رو بخواهید این بی احترامی یا بهتر بگم رفتار غیر حرفه ای از نگاه همسفرهای حرفه ای و دنیا دیده ما دور نموند.

در نهایت ما تو دهکده سامی ها هاسکی دیدیم. به گوزن ها غذا دادیم و عکس گرفتیم. سورتمه سواری کردیم، سوپ ماهی بدمزه خوردیم و همه کارهای توی چک لیست رو انجام دادیم و بعد به سمت مورمانسک برگشتیم.

فستیوال مجسمه های یخی و سایر جاذبه های گردشگری کیروفسک

این قسمت از سفرنامه مورمانسک از نظر شخصی من، و بعد از تماشای شفق قطبی، جذاب ترین قسمت سفر به مورمانسک بود. برای رسیدن به شهر کیروفسک ما مسیر نسبتا طولانی رو رانندگی کردیم. این برای ما یعنی تجربه کردن مناظر بیشتر. به یکی از بزرگترین و البته زیباترین پیست اسکی های روسیه رفتیم. در یک رستوران رویایی نهار خوردیم و بعد از چندین سال سفر به مورمانسک، برای اولین بار از جنگل اسرارآمیز کیروفسک بازدید کردیم که به ادعای اکثر همسفرها تجربه ای حتی بهتر از دهکده سامی ها بود.

پیست اسکی کیروفسک و بهترین منظره در سفرنامه مورمانسک

برنامه زمانی ما طوری بود که اولین مقصد این روز از سفر بازدید از فستیوال مجسمه های یخی باشه. بعد به سمت پیست اسکی کیروفسک حرکت کنیم و غروب آفتاب بی نظیری رو در ارتفاعات تجربه کنیم. ولی شرایط جوی برنامه ما رو تغییر داد. هوای نسبتا ابری احتمال این رو پیش میاورد که غروب رو از دست بدیم. پس اول از همه به سمت پیست اسکی کیروفسک حرکت کردیم تا سر ظهر اونجا باشیم. البته که تو زمستان شمالگان، سر ظهر هم خورشید جایی شبیه به غروب در ایران هست. پس خیالمون راحت بود به اندازه کافی منظره جالبی می بینیم.

سوار تله کابین شدیم و حدود 500 متر ارتفاع گرفتیم. تقریبا تو مرتفع ترین نقطه منطقه پیاده شدیم که ترکیب طبیعت زیبا و ساختمان بتنی غول آسایی ما رو شوک زده کرد. کلا روسیه و اتحاد جماهیر شوروی در ساخت بناهای بتنی غول آسا متخصص هستن. این رستوران پانوراما هم با اینکه تازه ساخته شده بود، ولی کاملا حال و هوای کمونیستی داشت. ترجیح میدم تو این بخش از سفرنامه مورمانسک درباره مناظری که تجربه کردیم چیزی نگم. فقط شما رو با چند عکس زیبا از پیست اسکی شهر کیروفسک تنها می ذارم. درضمن اگه به معماری مدرن دوره کمونیست در اتحاد جماهیر شوروی علاقه دارید، برای نوروز 1402 برنامه خاصی براتون تدارک دیدیم.

فرصت کافی برای اسکی کردن نداشتیم. علاقه چندانی هم بین همسفرها نبود. پس تصمیم گرفتیم زودتر سراغ نهار بریم. رستوران سلف سرویس تو یکی از شیک ترین پیست اسکی های روسیه احتمالا گزینه خیلی گرونی به حساب میومد. ولی در کمال تعجب فقط با پرداخت 850 روبل (حدود 12 دلار) و ارزون تر از رستوران های که تو خود مورمانسک رفته بودیم تونستیم یه نهار مفصل بخوریم.

فستیوال مجسمه های یخی کیروفسک

میشه با اطمینان گفت روس ها از زمان پتر کبیر تا به امروز سعی کردن در هنر خودشون رو به اروپایی ها برسونن. تو زمینه های مختلفی هم موفق شدن. مجسمه های غول آسای شهری نمادی از اتحاد جماهیر شوروی به حساب میاد. ولی تو فستیوال مجسمه های یخی کیروفسک این هنر رو تونستن بومی بکنن. یخ و برف متریال بومی هست که جای سنگ مرمر یونانی ها و رومی ها رو گرفته. هر سال تعداد زیادی هنرمند به این شهر میان و با بلوک های یخی بزرگ مجسمه های جذابی رو درست می کنن. کل این فستیوال داخل یک سوله بزرگ برگزار میشه. خوشبختانه حجم برف و سلیقه طراحی روس ها طوری هست که کمتر کسی متوجه ورود به یک سوله صنعتی میشه.

پارک هنر یا جنگل اسرارآمیز

تو مسیر کیروفسک یه جایی کنار یه دریاچه یخ زده پارک کرده بودیم تا عکس بگیریم. واخدانگ اومد پیشم و یه سری عکس نشونم داد. گفت اگه برنامه امروزتون رو تا تاریکی هوا لفت بدید میتونیم اینجا رو هم ببینیم. البته که تو زمستان شمالگان تاریکی شب از رگ گردن به ما نزدیک تر بود. ولی خیلی برام جالب بود که راهنمای محلی ما به جای اینکه زودتر برنامه رو تموم بکنه، هی مسیرهای جدید بهمون معرفی می کرد. اون هم بدون دریافت حتی یک روبل هزینه اضافه.

عکس ها جنگلی رو توی شب نشون می داد که پر بود از مجسمه های برفی و چوبی. مسیرهای پیاده باریک این مجسمه ها رو تو دل جنگل به هم وصل کرده بود. کل جنگل هم توسط لامپ های رنگی و شاید نه چندان خوش سلیقه نورپردازی شده بود. وقتی که به جنگل اسرار آمیز رسیدیم فهمیدیم جذاب ترین قسمت داستان موسیقی وهم برانگیزی بود که تو فضاهای مختلف و متناسب با تم مجسمه های برفی تو محیط پخش میشد.

یه گوشه ای از جنگل اسرار آمیز هم یه مسیر سرسره بازی نسبتا بزرگ ساخته بودن که با تیوپ میتونستید کلی آدرنالین ترشح کنید. تقریبا دو ساعت تو شب زمستانی مورمانسک تو این جنگل مشغول بودیم و آخرین گشت خودمون تو استان مورمانسک رو انجام دادیم.

بازدید از جاذبه های گردشگری شهر مورمانسک

تا اینجای کار همه برنامه ها داشت خوب پیش می رفت و مسایل جوی هیچ برنامه ای رو کنسل نکرده بود. به همین خاطر ترجیح دادیم برنام گشت شهری که هر سال تو روزهای کنسل شدن احتمالی یکی از برنامه ها انجام می دادیم رو آخر شب و هنگام برگشتن به شهر انجام بدیم. تو مسیر برگشت از دهکده سامی ها سری به مجسمه آلیوشا زدیم. یک روز دیگه تو مسیر برگشت از نمای بیرونی یخ شکن لنین دیدن کردیم و باز ترجیح دایدیم بنا به دلایلی از داخل یخ شکن لنین دیدن نکنیم.

سفرنامه مورمانسک و تجربه شکمگردی ما

اکثر کسانی که به روسیه سفر کردن می دونن که روسیه تجربه شکمگردی و خوراک جذابی رو نمی تونه برای شما فراهم کنه. مخصوصا اگه شما از ایران و فرهنگ غذایی نسبتا غنی اون اومده باشید. این قضیه تو سفر ما زمانی مشخص تر شد که آرمینا و هایبرت، مادر و پسر ارمنی ساکن تهران هم با ما همسفر شده بودن. تو همون روز اول سفر هایبرت از من پرسید که کباب خوب کجا پیدا میشه؟ قبول کنید پیدا کردن جواب مناسب کار سختی بود. همین طوری هم معرفی غذای خوب به ایرانی ها تو روسیه کار سختی هست. چه برسه به اینکه این سوال رو یه ارمنی که کباب خوری تو خون و دی ان ای اون هست ازت بپرسه.

دوباره تو سفرنامه مورمانسک ما صحبت از شانس میشه. چرا که دقیقا کنار هتل ما یه رستوران معروف بود که من این همه سال متوجه اون نشده بودم. نکته جالب رستوران هم اسم اون بود که انگار طوری انتخاب شده بود که هایبرت و مادرش رو جذب خودش بکنه: رستوران شیشلیکوف . همین اسم خیالمون رو راحت کرد که کباب های خوبی رو میشد تو این رستوران پیدا کرد. مخصوصا برای هایبرت که اکثر جاها با شیطنت می گفت ما ارمنی هستیم و نمی خواد برای ما غذای حلال پیدا بکنی.

این بخش از سفرنامه مورمانسک شاید به درد خیلی کسانی که قصد سفر به مورمانسک دارن بخوره. پس بهتره چند تا رستوران دیگه رو بهتون معرفی بکنم. دقیقا روبروی رستوران شیشلیکف، رستوران دیگه ای به نام غاز طوسی وجود داره. اسم انگلیسیش هم میشه Gray Goose. ما تو چندین سفر این رستوران رو تجربه کردیم و تقریبا همه همسفرها از کیفیت غذا راضی بودن. فقط یادتون باشه اگه شما دنبال رستوران در مورمانسک می گردید و یکی از این رستوران ها رو انتخاب کردید، حتما از روز قبل رزرو بکنید. مخصوصا شب های آخر هفته که حسابی شلوغ میشه.

غیر از رستوران های نسبتا لوکس و شیک که تو دو پاراگراف قبلی گفتم، فکر کنم لازم هست تو سفرنامه مورمانسک درباره رستوران های ارزان و دم دستی هم اطلاعاتی بدم. راستش ما یه عادت عجیب تو سفر داشتیم که حسابی ما رو به سختی مینداخت ولی خودمون خوشحال بودیم. اینکه وقتی به هتل یا هاستل برمیگشتیم شروع میکردیم به گپ زدن و صحبت و یه هو وقتی که همه رستوران ها و فروشگاه ها تعطیل شده یادمون میفته که گرسنه مونیدم و شام می خواهیم. به همین خاطر چند سری حوالی نیمه شب عملیات اکتشافی برای پیدا کردن رستوران در مورمانسک انجام دادیم که نتیجه هم چندان بد نشد.

دقیقا روبروی ایستگاه راه آهن مورمانسک یه رستوران 24 ساعته پیدا کردیم که یه سری ساندویچ و پیتزای دم دستی می فروخت. صاحب رستوران هم یه آقای آذری و اهل لنکران بود که ایران رو هم به خوبی میشناخت. جاتون خالی نباشه تا غذا آماده بشه گفتگوهای جذابی باهاش داشتیم. اون هم خوشحال بود تو دور افتاده ترین نقطه روسیه یه هم زبون پیدا کرده. باید یادآوری کنم که سفر ما به مورمانسک دقیقا چند روز بعد از حمله به سفارت آذربایجان بود.

دوست آذربایجانی هم که فکر می کرد ما از مسئولان رده بالای ج.ا هستیم که نصف شب اومدیم تو رستورانش پیتزای 100 روبلی بخوریم کلی به ما گلگی می کرد. آخرش هم ما رو تهدید کرد که کشورهای مسلمان منطقه یعنی آذربایجان، ترکیه و پاکستان (ایران رو کشور مسلمان حساب نمی کرد 😉 ) میتونن متحد بشن و به ایران حمله بکنن و حال ما رو بگیرن. ما هم برای اینکه بحث رو عوض کنیم از جاذبه های گردشگری منطقه 11 و 12 تهران باهاش صحبت کردیم.

کلیات برنامه سفر به مورمانسک و شفق قطبی

در پایان این سفرنامه توضیحاتی کلی درباره این سفر به شما می دهم:

• مدت سفر: 8 روز و 7 شب
• شهر های مقصد: مسکو، مورمانسک، تریبرکا، کیروفسک
• وسیله سفر: 4 پرواز در مسیرهای تهران به مسکو ، مسکو به مورمانسک ، مورمانسک به مسکو و مسکو به تهران.
• اقامت: هتل 4 ستاره در مسکو ، هتل 3 ستاره در مورمانسک (گزینه هاستل در مورمانسک هم روی میز بود که 3 نفر از دوستان استفاده کردن)
• نوع سفر: تور گروهی
• هزینه سفر: هزینه تور شفق قطبی 700 دلار امریکا ، پرواز تهران – مسکو – تهران حدود 9 میلیون تومان ، ویزای روسیه 150 دلار امریکا
• تعداد همسفران: 10 نفر مسافر از ایران، یک نفر راهنما از ایران، یک نفر راهنما در مسکو، 2 نفر راهنما در مورمانسک و در مجموع دوستی جدید بین 14 جهانگرد از ایران و روسیه.

امیدوارم سفرنامه مورمانسک تونسته باشه کمی حالتون رو خوب کرده باشه. اگه سال های بعد قصد سفر به مورمانسک داشته باشید خوشحال میشم این مقاله بتونه بهتون کمک بکنه. اگر سوال بیشتری درباره سفر به مورمانسک و تماشای شفق قطبی داشتید پایین همین مطلب مطرح کنید تا من در اولین فرصت بهتون پاسخ بدم.

نوشته سفرنامه مورمانسک – سفرنامه تور شفق قطبی 1401 اولین بار در گروه گردشگری قطار سیبری. پدیدار شد.

اطلاعات کلی درباره سفر ارزان روسیه

آیا روسیه امن هست؟

این شاید اولین و مهم ترین سوالی باشه که ذهن هر کسی رو که قصد سفر به روسیه داره مشغول کرده باشه. شاید برای خیلی از ما اسم کشور روسیه به طور ناخواسته با مفاهیم ناخوشایندی گره خورده باشه. ولی اگر واقع بینانه به مسائل نگاه کنیم این موضوعات چندان به سفر و گردشگری ربط نداره. پس بهتره فقط روی موضوع امنیت سفر به روسیه تاکید کنیم. شهرهای مسکو و سنت پترزبورگ مثل هر کلانشهر دیگه ای تو دنیا معضلات اجتماعی خودشون رو دارن. سرقت، جرم و جنایت های خیابانی و حتی تجاوز. ولی با تجربه های شخصی خودم میتونم بهتون این اطمینان رو بدم که با فعالیت های پلیس حداقل در مناطق توریستی این شهرها فضای امنی برای توریست ها فراهم شده. با این حال این نکته اساسی رو بهتون بگم که همه جا، تاکید میکنم همه جا مواظب خودتون باشید. به همون احتمالی که تو شهر خودتون موقع بیرون اومدن از خونه یک نفر میتونه موبایل یا کیفتون رو بزنه، همون احتمال هم تو میدان سرخ مسکو یا خیابان نوسکی سنت پترزبورگ وجود داره. محض اطمینان حتی فکر کنید این احتمال تو روسیه کمی بیشتر هست. پس تو تمام لحظات سفر مواظب وسایل شخصی، پول و پاسپورتتون باشید.

آب و هوای روسیه چطور هست؟

جواب این سوال رو همه با هم یک صدا بگیم: «روسیه کشور سردی هست». این رو همه میدونیم. ولی این جمله اصلا به معنای سخت بودن هوای این شهر برای سفر نیست. برای ما ایرانی هایی که به قدمت تاریخمون با گرما، خشکسالی و کم آبی دست و پنجه گرم کردیم، نفس سفر به یک کشور سردسیر خیلی هم جذاب هست. پس ترس از سرمای روسیه رو کنار بگذارید.حتی سفر تابستانی به روسیه اگه حتی به معنای یک هفته فرار از گرمای کلافه کننده تابستان ایران باشه هم باارزش هست.

واقعا روسیه خیلی سرده؟

بله. زمستان های روسیه خیلی سرد هست. این یعنی اگه عاشق سرما هستید حتما زمستان روسیه رو تجربه کنید. و البته با داشتن تجهیزات کافی. برای کسایی که هم از سرمای روسیه میترسن و هم دوست دارید زمستان این کشور رو تجربه بکنن بگم که حداقل تو شهرهای بزرگ به قدری زیرساخت های شهری مناسب هست که داخل هتل و خانه ها، مترو، اتوبوس و تاکسی به راحتی دمای مطبوع رو تجربه میکنید. سیستم حمل و نقل عمومی شهرهای بزرگ روسیه هم به قدری پیشرفته هست که همه جاذبه های گردشگری رو میتونید تو زمستان و با کمترین قدم زدن در فضای باز و سرد ببینید.

مردم روسیه به چه زبانی صحبت میکنند؟

زبان روسی زبان اصلی و رسمی کشور روسیه است. ولی تنوع فرهنگی بالای این کشور و مهاجرپذیری بالا تو شهرهای بزرگ باعث شده تنوع زبانی گسترده ای رو تو روسیه شاهد باشیم. غیر از زبان روسی، این زبان ها هم تو کشور روسیه رایج هست:

چه فصلی برای سفر به روسیه مناسب هست؟

اگر بخوام جواب این سوال رو به اکثریت افراد جامعه بدم، حتما و حتما نیمه اول سال رو توصیه میکنم. یعنی اواخر بهار و تابستان. فصل گرم تو روسیه دیر شروع میشه و زود هم تمام میشه. مردم روسیه بعد از تحمل کردن زمستان سرد و طولانی برای تجربه گرما لحظه شماری می کنن. با اولین تابش آفتاب تابستانی همه از این فرصت محدود استفاده میکنن و به بیرون از خانه ها سرازیر میشن. دیگه خبری از لباس های گرم و ضخیم نیست و مردم با کمترین لباس تابش آفتاب و نسیم خنک روی پوستشون رو تجربه میکنن. روزهای طولانی به ویژه در شهرهای شمالی مثل سنت پترزبورگ بسیار پر جنب و جوش هست و مردم معدود ساعات تاریکی شب های تابستانی رو هم به خواب نمیرن. پس اگه به شما گفتن یک هفته سفر تابستانی اندازه یک ماه سفر زمستانی تجربه و هیجان داره، چندان هم بیراه نگفتن. بهترین بهانه برای سفر ارزان روسیه در تابستان هم میتونه تماشای شب های سفید سنت پترزبورگ باشه.

ولی در این بین میدونم کسانی هستن که دنبال سفر متفاوت به روسیه هستن. زمستان روسیه همیشه مرموز، پرهیجان و سخت بوده که کنجکاوترین آدم ها رو به سمت خودش جلب میکرده. تماشای شفق قطبی اصلی ترین جاذبه زمستانی روسیه هست که تو چند مقاله جدا درباره اش توضیح دادم و تور شفق قطبی هم یکی از برنامه های ثابت زمستانی من هست که میتونید تو لینک هایی که براتون گذاشتم درباره اش بیشتر بخونید.

تور یا سفر شخصی؟ کدومیک برای سفر ارزان روسیه مناسب تره؟

جواب این سوال کاملا به سبک سفر شما بستگی داره. خیلی ساده بهتون بگم، اگه دوست دارید یه نفر یا یک گروه قبل از شما خیلی از برنامه ریزی های سفر رو انجام داده باشه. پرواز، ویزا، هتل، مسیرهای سفر رو براتون رزرو کرده باشه و شما رو برای کشف نادیده ها و ناشنیده های روسیه هدایت بکنه سراغ یک تور مناسب رو بگیرید. طبیعتا نیازی نیست بگم که هزینه یک تور همیشه بیشتر از جمع جبری هزینه های هتل، ویزا، اقامت هست و شما قراره هزینه همراهی با یک تیم حرفه ای رو بپردازید. حتی اگه کماکان دنبال سفر ارزان روسیه هستید بهتون یاداوری کنم که با شرکت در یک تور مناسب شما از تک تک دقایق سفرتون (که برای هر کدوم هزینه نسبتا زیادی پرداختید) استفاده بهینه میکنید. درنتیجه با داشتن تجربه های بیشتر در زمان مشخص، سفر به نسبت ارزان تری رو تجربه خواهید کرد.

سفر شخصی هم میتونه برای یه سری از دوستان مناسب باشه. اگر در کل بودجه کمتری برای سفر به روسیه دارید مجبورید به طور شخصی به روسیه سفر کنید. باید هتل، پرواز، ویزا و برنامه های گشت و گذار رو خودتون هماهنگ بکنید. در واقع برای یک سفر یک هفته ای شاید مجبور باشید یک ماه زمان برای برنامه ریزی، جستجو و هماهنگی صرف بکنید که البته به نظر من این بخش از هماهنگی های قبل از سفر لذتی کمتر از خود سفر نداره. با این حال توصیه من این هست که ببینید شما تو کدوم یکی از این دو گروه که اشاره کردم قرار میگیرید و مطمئن هستم برای هر دو گروه هم امکان سفر ارزان روسیه وجود داره.

آیا روسیه مقصد مناسبی برای سفر خانوادگی هست؟

اگه قصد سفر به مسکو و سنت پترزبورگ رو داشته باشید باید بهتون بگم این شهرها کاملا برای سفر خانوادگی مناسب هستن. سفر خانوادگی از نظر من یعنی سفر یک زوج به همراه فرزند احتمالی که قراره خوش گذشتن به بچه تو اولویت قرار بگیره. به همین خاطر مطمئن هستم کلانشهرهای مسکو و سنت پترزبورگ به اندازه کافی امکانات و فرصت های خوش گذشتن به بچه های شما رو داره. شاید هم این زوج به همراه پدر و مادر سالمندشون سفر می کنن که در این صورت هم تورهای شهری و فرهنگی روسیه میتونه گزینه مناسبی براشون باشه.

گرچه من تو سفرهای پرهیجان تر مثل سفر مورمانسک و تور شفق قطبی هم خانواده هایی رو همراه خودم بردم که قصد داشتن شفق قطبی و سرمای زمستان رو به فرزند خردسالشون نشون بدن و من شخصا چنین روش تربیتی رو خیلی تحسین میکنم. پس اگه خانواده تون جویای هیجان بیشتر هست، کلی مقاصد جذاب میتونید تو روسیه پیدا کنید.

در سفر روسیه از کدام شهرها بازدید کنیم؟

به ترتیب شناخته شدن و معروف بودن میتونم این شهرها رو بهتون معرفی کنم:

• مسکو
• سنت پترزبورگ
• کازان
• یکاترینبرگ
• ولادی وستوک
• سوچی
• ایرکوتسک
• نیژنی نوگراد
• ولگوگراد
• شهرهای رینگ طلایی مسکو
• مورمانسک

فعلا این لیست از شهرها رو داشته باشید. سر فرصت سعی میکنم هرکدومشون رو تو یه مطلب جداگانه توضیح بدم. مخصوصا شهرهای رینگ طلایی مسکو که دو مرتبه سفرهای جذابی بهش داشتیم.

حمل و نقل عمومی در روسیه

کدوم شرکت های هواپیمایی از تهران به روسیه پرواز مستقیم دارن؟

همین الان که دارم این مطلب رو مینویسم شرکت های هواپیمایی ماهان و نوردویند پرواز مستقیم از تهران به مسکو پرواز مستقیم دارن. تو فصل تابستان و ایام پیک هم پرواز مستقیم از تهران به سنت پترزبورگ هم میتونید پیدا کنید. تو روزهای قبل کرونا هم پرواز مستقیم از تهران به کازان و سوچی رو هم میتونستیم پیدا کنیم. همین طور ایرلاین ایروفلوت روسیه هم پرواز مستقیم به تهران داشت که متاسفانه فعلا این گزینه ها در دسترس نیستن.

مدت زمان پرواز تهران به شهرهای اصلی روسیه چقدر هست؟

پرواز تهران – مسکو به طور میانگین کمی بیشتر از 4 ساعت زمان میبره که به نسبت سایر مقاصد بین المللی مسیر پروازی کوتاهی به حساب میاد. به همین خاطر میتونیم بلیط ارزان روسیه رو تو این مسیر پیدا کنیم. برای تابستان 1401 بلیط رفت و برگشت این مسیر رو حتی به قیمت زیر 9 میلیون تومان هم میتونیم پیدا کنیم.

پرواز مستقیم تهران – سنت پترزبورگ هم توسط ایرلاین ماهان انجام میشه که مدت زمانش کمی بیشتر از 4 ساعت و نیم هست.

پراوز های ایران تو کدوم فرودگاه های روسیه فرود میان؟

این سوال رو احتمالا کسانی میپرسن که قراره از طریق مسکو وارد روسیه بشن. از بین شهرهایی که ما ایرانی ها میتونیم ازشون وارد روسیه بشیم؛ یعنی مسکو، سنت پترزبورگ، کازان و سوچی فقط شهر مسکو دارای چندین فرودگاه بزرگ و بین المللی هست و موقع خریدن بلیط پرواز باید حواسمون به فرودگاه ورودی باشه.

از بین فرودگاه های مسکو، سه فرودگاه اصلی یعنی یعنی فرودگاه ونوکوو و فرودگاه شرمتیوو و فرودگاه دوموددوو محل فرود پروازهای ایرانی هستن. شاید اگه مقصد اول شما شهر مسکو باشه تفاوت زیادی بین این دو فرودگاه براتون وجود نداشته باشه. ولی اگه موقع ورود به فرودگاه مسکو قصد دارید با اولین پرواز یا قطار خودتون رو به یه شهر دیگه برسونید حتما دقت بکنید پرواز داخلی تون از همون فرودگاهی بلند بشه که پرواز ایرانتون در اون نشسته باشه. وگرنه اگه مجبور شدید تو دو فرودگاه متفاوت بشینید و پرواز کنید حتما زمان طولانی و قابل اعتمادی برای جابجایی بین دو فرودگاهی که در دو سمت مختلف کلانشهر مسکو هستن در نظر بگیرید. نقشه بعدی موقعیت فرودگاه های مسکو رو به خوبی بهتون نشون میده.

از فرودگاه تا هتل رو چطور بریم؟

مثل همه فرودگاه های دنیا، شما گزینه های مختلفی برای طی کردن مسیر فرودگاه تا هتل دارید. ولی از اونجایی که قرار هست من درباره سفر ارزان روسیه بهتون توضیح بدم، پس چندان روی گزینه های تاکسی فرودگاهی مانور نمیدم. فقط این رو درباره تاکسی بهتون بگم که کماکان تاکسی های اینترنتی مثل اوبر و یاندکس تو فرودگاه مسکو هم فعال هست که با هزینه خیلی کمتری نسبت به تاکسی فرودگاه شما رو به هتلتون میرسونن.

قطار اکسپرس فرودگاه روسیه

تقریبا از همه فرودگاه های اصلی شهرهای بزرگ روسیه به نزدیکی مرکز شهر، قطار اکسپرس تندرو برای حمل و نقل مسافرهای فرودگاهی وجود داره که میشه گفت بهترین و راحت ترین گزینه برای رسیدن به مرکز شهر هست. بلیط های قطار اکسپرس فرودگاهی تو گزینه های مختلفی مثل تک سفره، دو سفره، بیزنس، خانوادگی و … قابل تهیه هست. منتها برای تهیه بلیط قطار اکسپرس فرودگاهی تو روسیه باید چند نکته رو در نظر بگیرید:

• بلیط قطار به صورت آنلاین فروخته میشه. پس قبل از ورود به روسیه باید از یه آژانس مسافرتی یا کسی که امکان خرید اینترنتی داره بخواهید که بلیط رو براتون تهیه بکنه.
• این قطار بخشی از شبکه متروی مسکو (و البته سایر شهرها) هست. درنتیجه بعد از رسیدن به مرکز شهر، مجبور هستید دوباره سوار مترو بشید تا به هتلتون برسید. مگر اینکه خیلی خوش شانس باشید یا از قبل برنامه ریزی کرده باشید که هتلون کنار ایستگاه پایانی قطار اکسپرس باشه.
• با اینکه قطار اکسپرس از قطار متروی شهری بزرگتر و راحت تر هست. ولی جابجا کردن بارهای سنگین در هنگام تعویض قطار و جابجا شدن روی پله های ایستگاه های متروی قدیمی روسیه کمی سخت خواهد بود. مخصوصا که احتمالا روز قبل از پرواز رو با خستگی و بیخوابی فرودگاهی گذرونده باشید. درنتیجه خودتون رو برای کمی سختی کشیدن تا قبل از رسیدن به هتل یا هاستل آماده کنید.

اتوبوس و مترو

تقریبا هیچ کدوم از فرودگاه های مسکو به شبکه مترو مسکو متصل نیست. پس اگه بخواهید با حمل و نقل عمومی خودتون رو از فرودگاه به شهر برسونید باید اول سوار اتوبوس بشید، بعد اولین ایستگاه مترو پیاده شید و سوار مترو بشید و بعد تو شبکه پیشرفته مترو مسکو خودتون رو به نزدیک ترین ایستگاه مترو به هتل یا هاستلتون برسونید.

• تو این گزینه نیازی نیست بلیط به صورت آنلاین بگیرید. میتونید کارت مترو تهیه کنید یا حتی با پرداخت پول نقد، از یکی از مسافرها بخواهید براتون کارت بزنن. بر خلاف تصور اکثر روس ها بدون مکث این کار رو براتون انجام میدن.
• استفاده از اتوبوس و مترو در مجموع هزینه کمتری نسبت به قطار اکسپرس فرودگاهی داره. پس اگه واقعا به دنبال سفر ارزان روسیه هستید این گزینه براتون کاملا مناسب هست.
• اگه اشتباه نکنم برای رسیدن از فرودگاه ونوکوو به ایستگاه مترو باید سوار اتوبوس خط 911 بشید. از فرودگاه دموددوو سوار اتوبوس 308 و از فرودگاه شریموتوو سوار اتوبوس خط 944 یا 948 بشید تا به اولین ایستگاه مترو برسید.

حمل و نقل عمومی روسیه چطور هست؟

روسیه دارای یکی از بزرگترین و منظم ترین شبکه های حمل و نقل عمومی در کل اروپا و حتی دنیا هست. سیستم حکمرانی در این کشور و برنامه ریزی مرکزی که سال ها در این سرزمین حکمرانی میکرده باعث شده در مواردی خدمات عمومی بسیار خوبی به مردم این کشور ارائه بشه که حمل و نقل عمومی بهترین مثال هست. به طور مثال من دو سفر دقیقا در آخرین روزهای قبل از کرونا و اولین روزهای بعد از کرونا به مسکو داشتم که تو این مدت نقشه متروی مسکو به ویژه در قسمت های جنوبی تغییرات اساسی کرده بود و چیزی حدود 30 ایستگاه جدید به شبکه مترو اضافه شده بود. پیشرفتی که برای ایرانی ها چیزی شبیه به خواب و خیال هست. در هر صورت شما به حمل و نقل ریلی شهرهای روسیه و برنامه زمان بندی اون میتونید مثل چشمتون اعتماد کنید.

البته این نکته رو هم فراموش نکنید که حمل و نقل ریلی بسیار منظم قطارهای بین شهری و متروی شهری میتونه بعضی وقت ها برامون مشکل هم ایجاد بکنه. یعنی هر تاخیر هرچقدر کوتاه برای رسیدن به ایستگاه قطار به معنی از دست دادن قطار و به هم ریختن برنامه زمانی و مالی سفر هست. پس اگه حتما به دنبال یه سفر ارزان به روسیه هستید، به شدت به برنامه زمانی تون پایبند باشید تا مجبور نشید دوباره بلیط قطار تهیه کنید.

بهترین گزینه برای حمل و نقل بین شهری در روسیه چیه؟

روسیه سرزمین بسیار پهناوری هست. در دوردست ترین مناطق شرقی روسیه هم شهرها و سکونتگاه هایی هست که باید به نحوی به پایتخت و شهرهای بزرگ غرب روسیه متصل باشند. از آخرین سال های حکمومت تزارها و همین طور حکومت کمونیست ها، شبکه حمل و نقل ریلی در این کشور توسعه پیدا کرد. امروز میتونیم بگیم که همه شهرهای بزرگ و متوسط روسیه با یک شبکه پیشرفته حمل و نقل ریلی به مسکو متصل هستن و استفاده از قطار بهترین گزینه برای حمل و نقل بین شهری در روسیه هست. بخصوص برای کسانی که به دنبال سفر ارزان روسیه هستند.

منتها نکته ای که قبل از خرید بلیط قطار باید در نظر بگیرید، پهناور بودن این کشور هست. برخی از مسیرها بیش از چند روز طول میکشه تا با قطار طی بشه. به طور مثال قطار سراسری سیبری غرب به شرق روسیه رو تو مدت یک هفته طی میکنه.. پس اگه زمان محدودی برای سفر به روسیه دارید، شاید قطار براتون چندان گزینه مناسبی نباشه و مجبور باشید سراغ گزینه نسبتا گران تر یعنی حمل و نقل هوایی برید.

چطور تو روسیه تاکسی بگیرم؟

بهترین گزینه برای تاکسی گرفتن در روسیه استفاده از اپ یاندکس گو YandexGo هست. برای استفاده از این اپ طبق انتظار به یه گوشی هوشمند نیاز دارید. همین طور یک سیم کارت روسیه که بتونید شماره تماستون رو وارد بکنید و از اینترنتش استفاده کنید. بقیه مراحل خیلی شبیه به نرم افزار های تاکسی اینترنتی خودمون هست با کمی گزینه های اضافی. مثلا اگر سفر گروهی به روسیه دارید میتونید تو شهرهای بزرگ روسیه به جای تاکسی، ون اجاره کنید و همه گروه با هم سوار یک ماشین بشید که ریسک گم شدن و جدا شدن افراد گروه رو کم بکنه. تو عکس بعدی به عنوان مثال مسیر از نزدیکی میدان سرخ تا کرمیلین ایزمایلوف رو میبینید که با اپ یاندکس تاکسی به راحتی و با هزینه معقولی میشه طی کرد.

ویزای روسیه

برای سفر به روسیه ویزا لازم هست؟

اگه قصد سفر ارزان روسیه اون هم با پاسپورت ایرانی دارید باید خدمتتون عرض کنم که برای این نیازمند ویزا هستید. خوب لطفا از این حرفم نترسید و نگران نشید. چون گرفتن ویزای روسیه برای ایرانی ها خیلی ساده هست و تقریبا هیچ احتمالی ریجکتی تو این کار وجود نداره. البته به شرطی که مشکلی تو مدارک و روند اقدام برای ویزا نداشته باشید که اون رو مفصل توضیح میدم.

چطور ویزای روسیه را تهیه کنیم؟

روند صدور ویزای روسیه تقریبا کار ساده ای هست. باید یه پاسپورت با حداقل 6 ماه اعتبار، 2 قطعه عکس جدید ، رزرو قطعی هتل، پرواز رفت و برگشت و بیمه مسافرتی تشریف ببرید پیش یه کارگزار ویزای روسیه و با پرداخت هزینه دلاری کمی بیشتر از یک هفته منتظر بشید تا ویزاتون دستتون برسه. دیگه خبری از مراجعه یه سفارت روسیه ، ترجمه مدارک، ضمانت و تمکن مالی وجود نداره. به همین خاطر گفتم که ویزای روسیه تقریبا ویزای راحتی هست. ولی یه خبر بد برای کسانی دارم که دنبال سفر ارزان روسیه هستن دارم چون تقریبا باید مبلغ 150 دلار و حتی شاید بیشتر رو برای ویزای روسیه بپردازید و شاید معادل ریالی این مبلغ کمی زیاد به حساب بیاد.

میتونم مدت سفرم به روسیه رو بیشتر بکنم؟

نه. خیلی قاطعانه بهتون میگم که دنبال تغییر مدت زمان سفرتون به روسیه نباشید. ویزای شما دقیقا منطبق با زمان بلیط رفت و برگشت شما صادر میشه. بعد از صدور ویزا به هیچ دلیلی نمی تونید زمان سفرتون رو تغییر بدید. اگه این حرف من رو گوش کردید که عالی، وگرنه حساب شما با دوستان کا گ ب 😛

هزینه های یک سفر ارزان روسیه

واحد پول روسیه چیه؟

واحد پول روسیه روبل هست. از قرن چهاردهم میلادی تا به الان هم همین واحد بوده. به همین خاطر روبل دومین واحد پول قدیمی دنیا به حساب میاد. (کسی قدیمی ترین واحد پولی دنیا رو میدونه؟) هر یک روبل هم معادل 100 قپیک هست. البته نرخ رشد تورم تو روسیه به قدری بوده که سالهاست کسی از واحد قپیک استفاده نکرده. ولی اگه گذرتون به ادبیات کلاسیک روسیه افتاد واحد روبل و قپیک رو تو داستان های روسیه زیاد میخونید.

روبل روسیه به طور مختصر RUB نوشته میشه و با علامت ₽ نشان داده میشه. نرخ تبدیل روبل به دلار رو هم میتونید از این لیک چک کنید.

اسکناس های روسیه از اسکناس 5 و 10 روبلی شروع میشه (این دوتا اسکناس خیلی کمیاب هستن و اگه تو سفرتون این اسکناس ها به دستتون رسید حتما برای یادگاری نگه دارید) و باارزش ترین اسکناس های روسیه هم اسکناس 2 و 5 هزار روبلی هست. جدیدترین اسکناس روسی هم اسکناس های آبی و خوش رنگ 2 هزار روبلی هست که همین چند سال اخیر چاپ شد.

از چه واحد پولی در سفر به روسیه باید استفاده کنیم؟

روبل هنوز هم تو ایران واحد پول پرطرفداری نیست و خرید و فروش اون تو ایران و حتی خیابان فردوسی تهران هم چندان به صرفه نیست. توصیه می کنم برای سفر به روسیه با خودتون دلار امریکا یا یورو همراه داشته باشید. البته ارزهایی مثل درام ارمنستان، لاری گرجستان و منات آذربایجان هم قابل تبدیل هست. پس اگه از سفرهای قبلی تون این پول ها رو دارید و تا آینده نزدیک هم قصد سفر به کشورهای قفقاز رو ندارید، میتونید تو روسیه ازشون استفاده بکنید.

چطور پولم رو تو روسیه چنج بکنم؟

بهترین راه برای چنج کردن پول تو روسیه مراجعه به بانک ها هست. ساعت کاری بانک ها بر خلاف ایران تا حدود 19 عصر هست (این ساعت بین بانک های مختلف متفاوته). من تابحال هیچ تجربه ای از گرفتن کمسیون بابت تبدیل پول تو بانک های روسیه نداشتم. ولی شما قبل از تبدیل کردن و محض اطمینان این سوال رو بپرسید. اکثر بانک ها قبل از دریافت پول همه اطلاعات شما رو ثبت می کنن. از اسم و فامیل گرفته تا آدرس محل سکونت در ایران. شاید کمی عجیب باشه، ولی بلاخره بخشی از روند بروکراتیکشون هست. فقط اگه شما از اون ایرانی هایی هستید که اسم و فامیلتون کلی پسوند و پیشوند داره باید آماده شنیدن نق زدن های کارمندهای بی اعصاب بانک باشید. البته که این نق زدن چیز مهمی نیست. ولی اگه دوست دارید به این مشکل بر نخورید، تو سفرهای گروهی اون کسی که اسم و فامیل ساده تری داره مسئولیت چنج کردن پول رو به عهده بگیره.

درضمن فراموش نکنید که همراه داشتن پاسپورت برای چنج پول تو بانک ضروری هست. همین طور توصیه می کنم رسیدی که بابت تبدیل پول گرفتید تا آخر سفر نگه دارید و موقعی که به ایران برگشتید به سطل زباله بندازید.

تفاوت زمانی روسیه و ایران چقدر هست؟

در جواب سوالتون باید ازتون بپرسم که منظورتون از روسیه کدوم شهر هست؟ محض یادآوری باید بگم کشور وسیع روسیه تو 11 زون زمانی قرار گرفته. و هر زون اختلاف زمانی متفاوتی با ایران داره. می تونید تفاوت زون های زمانی روسیه با ایران رو از نقشه زیر چک کنید.

چه رویدادهای مهمی هست که برای دیدنش میشه به روسیه رفت؟

White Nights Festival-  May to July in St Petersburg

Victory Day– May

Scarlet Sails– June in St Petersburg

Wild Mint Folk Festival– June in Moscow

Christmas Markets – December to January

از روسیه چه سوغاتی بگیرم؟

سوغاتی های روسیه به نظر من خیلی جذاب و منحصر به فرد هستن. در واقع یک سری محصولات سنتی هستن که در همه جای دنیا تبدیل به نماد روسیه شدن.

ماتروشکا – Matryoshka

مهم ترین و اصیل ترین سوغاتی روسیه چیزی نیست جز ماتروشکا. عروسک های چوبی کوچک و ظریف که یکی یکی داخل همدیگه میرن و به شکل زن های روس نقاشی شدن. تعداد این عروسک ها از چهارعدد شروع میشه و من تا بیست عروسک رو هم از نزدیک دیدم. البته تو طرح های غیر سنتی نقاشی هایی غیر از زن های روسی رو روی ماتروشکا میشه دید. از فوتبالیست و خواننده گرفته تا طرح سیاستمداران کشورهای مختلف رو روی ماتروشکا کشیدن. گرچه من شخصا طرح های سنتیش رو بیشتر ترجیح میدم. ولی شاید یه طرح خاصی چشمتون رو گرفت و تو سفر به روسیه اون رو به عنوان یادگاری خردیدید. مثل ماتروشکای من که طرح گروه راک کوئین رو داره.

پالخ – Palekh

پالخ اسم جعبه های چوبی سیاه رنگی هستن که روشون با دست و به طور بسیار ظریفی نقاشی شده. این نقاشی ها برعکس ماتریوشکاها طرح هایی از طبیعت و منظره دارن. همین طور طرح شهر های قدیمی روسیه و با حضور شخصیت های معروف و تاریخی . اگر موقع خرید خوش شانس بودید و فروشنده حوصله داشت و زبان مشترک برای ارتباط برقرا کردن پیدا کردید، حتما داستان منظره های روی پالخ ها رو ازش بپرسید. چون به احتمال زیاد طرح هر کدوم از این جعبه ها یه داستان و روایتی پشتش دارن.

کلاه روسی

احتمالا به شوخی شنیده باشید که ودکای روسی مردم این سرزمین رو از سرما نجات داده. البته که این حرف شوخی هست و بیشتر هم ساخته رسانه های غربی. ولی باید بهتون بگم این وظیفه خطیر رو برای قرن ها کلاه های روسی بر عهده داشتن. این کلاه های زیبا که از پوست حیوانات بومی مثل خرگوش و روباه ساخته میشدن. البته خیالتون رو راحت کنم که اگر دوست ندارید برای خرید یه سوغاتی و یادگاری از روسیه جان یک حیوان بی گناه گرفته بشه، گزینه های ارزون تری رو دارید که از پوست مصنوعی ساخته شده و به همون میزان گرما تولید میکنه. پس با خیال راحت بهتون بگم که اگه روسیه رفتید یه کلاه پشمی روسی بخرید. اگه زمستان رفتد که حتما بخرید و اگه حجم موی روی سرتون کم هست که دیگه این کلاه براتون حیاتی هست 😛

از کجا سوغاتی روسیه بخریم

اگه میخواهید تو شهر مسکو سوغاتی بخرید، این فروشگاه ها رو بهتون معرفی میکنم. البته قبل از همه چیز بگم که با توجه به ارزش پایین پول ما به نسبت پول بقیه کشورها، برای ارزان ترین خریدها تو روسیه هم باید مبلغ قابل توجهی بپردازیم. پس اگه من جایی از اصطلاع ارزان استفاده کردم بدونید این صفت نسبی هست و در مقایسه با سایر فروشگاه ها به حساب میاد.

اولین و معروف ترین فروشگاه برای خرید سوغات تو مسکو مرکز خرید GUM هست. این فروشگاه دقیقا در میدان سرخ قرار گرفته و هم برای خرید و هم برای قدم زدن بهتون توصیه میکنم. مخصوصا اگر سفر زمستانی به روسیه داشتید بهترین محل برای فرار از سرمای میدان سرخ و گرم شدن برای چند دقیقه هست. برای کسانی که سفر خانوادگی به روسیه دارن و فرزند خردسال همراهشون دارن یا اینکه هنوز کودک درونشون سرحال هست هم، فروشگاه زنجیره ای دتسکی میر (دنیای کودکان) رو پیشنهاد میکنم. برید کلی دور بزنید و لذت ببرید. ولی از قبل هشدار بدم که قرار نیست بچه هاتون تفاوت ارزش ریال و دلار رو درک بکنن و احتمال داره حسابی تو این بازدید کوتاه به خرج بیفتید. ، مرکز خرید پاساژ در خیابان پتروفکا و مرکز خرید زیرزمینی مانژ که اخیراً در میدان مانژ افتتاح هم گزینه های خوبی برای خرید سوغاتی به حساب میان. حتما منتظر هستید به فروشگاه های خیابان آربات اشاره بکنم که اون رو هم مطمئن هستم هر کسی به مسکو سفر بکنه حتما به این خیابان سر میزنه. منتها آخرین گزینه میخوام مرکز خرید مورد علاقه خودم رو بهتون معرفی بکنم که در واقع یک تیر و چند نشان به حساب میاد. کرملین ایزمایلوف یکی از جذاب ترین مناطق مسکو به حساب میاد که اخیرا مرمت شده. روزهای شنبه و یکشنبه یه بازار مکاره بزرگی اونجا به پا میشه که میتونید کلی سوغاتی های عجیب و غریب و جنس های عتیقه پیدا بکنید. درضمن میشه گفت همه سوغاتی هایی که تو روسیه میبینید رو میتونید با قیمت ارزون تری اونجا پیدا کنید. و از همه مهم تر اینکه اونجا چونه زدن سر قیمت هم به شدت بهتون توصیه میشه.

آیا ایران در روسیه سفارت داره؟

بله. به واسطه روابط خوب! حکومت ایران و روسیه ، ج.ا.ایران در شهر روسیه سفارتخانه داره . همین طور در شهر های کازان و آستاراخان هم میتونید کنسولگری ج.ا.ایران رو پیدا بکنید. آدرس و شماره تماس سفارتخانه و کنسولگری ایران در شهرهای مختلف روسیه رو براتون این پایین گذاشتم و البته امیدوارم هیچ وقت نیاز نباشه به این مراکز مراجعه کنید. درضمن یادتون باشه که علیرغم رایزنی های فراوان هنوز کنسولگری ایران درسنت پترزبورگ راه نیفتاده.

لیست کنسولگری های ایران در روسیه

کنسولگری ایران در آستاراخان

آدرس: روسیه، شهر آستراخان، خیابان آدمیرالتیسکایا، پلاک 3

تلفن:

 007 (8512) 394601, 007 (8512) 395602, 007 (8512) 395603

https://astrakhan.mfa.ir/

General Consulate of Islamic Republic of Iran – Astrakhan

Address: No. 3, Admiralteyskaya Str, Astrakhan City, 414000, RUSSIA

Tel.: 007 (8512) 394601, 007 (8512) 395602, 007 (8512) 395603

Fax: 007 (8512) 395604

Email: Iranconsulate.asf@mfa.gov.ir

tweeter: @IRANInASTRAKHAN

Генеральное Консульство И.Р.Иран в городе Астрахани

Адрес: РОССИЯ, город Астрахань, улица Адмиралтейская, дом 3

Тел.: 007 (8512) 394601, 007 (8512) 395602, 007 (8512) 395603

факс: 007 (8512) 395604

Email: Iranconsulate.asf@mfa.gov.ir

tweeter: @IRANInASTRAKHAN

کنسولگری ایران در کازان

• https://kazan.mfa.ir
• آدرس: RUSSIAN FEDRATION, KAZAN,420107,SPARTAKOVSKAYA ST.,NO 6, 3TH FLOOR,SUVAR PLAZA
• تلفن نمایندگی :  0078435265849
• دورنگار : 5265856
• بخش کنسولی : 5265849
• ایمیل : iranconsulate.kzn@mfa.gov.ir

ممنون از اینکه تا اینجای این مقاله نسبتا طولانی همراه من بودید. این مقاله هنوز هم ناقص هست و بخش های دیگری هم به زودی به اون اضافه میشه. با این حال اگر هر سوالی درباره سفر ارزان روسیه داشتید که هنوز بهش پاسخ ندادم، خوشحال میشم کامنت بگذارید تا در اولین زمان پاسخ بدم. درضمن اگر فکر کردید مطالب این مقاله برای شما مفید بوده، لطف کنید و برای دوستانتون بفرستید. اگر هم به هر دلیلی فکر میکنید مطالب بی فایده و حتی اشتباه بود، ایرادی نداره. لطف کنید و برای دشمناتون بفرستید. در هر صورت به هر بهونه ای این مطلب رو باید به اشتراک بگذارید.

دوستدار شما

منصور از قطار سیبری

نوشته سفر ارزان روسیه – همه نکاتی که باید قبل از سفر روسیه بدانید اولین بار در گروه گردشگری قطار سیبری. پدیدار شد.