اگر از مردم بخواهید چند نماد مشهور ژاپن را نام ببرند، احتمالاً سامورایی ها در کنار شکوفههای گیلاس، کوه فوجی و قطارهای سریعالسیر در صدر
کاپ 31 آنتالیا – وقتی آینده زمین در یک شهر رقم میخورد هر سال، برای حدود دو هفته، یکی از شهرهای جهان میزبان رویدادی میشود
ساعت حدود هشت صبح بود که چمدانبهدست از قطار پیاده شدیم. با اینکه شب را در قطار خوب خوابیده بودیم، هنوز کمی گیج بودیم. صدای
ریجکت ویزای شنگن شاید خبر بدی باشد. ولی در این شرایط هم ما هنوز شما را همسفر خودمان میدانیم. یکی از سختترین بخشهای برنامهریزی سفر
وقتی فراخوان نمایشگاه چاپ دستی کیوتو را منتشر کردیم، خیلی از دوستان پرسیدند: «اگر اثرمون انتخاب بشه، امکان حضور در ژاپن هم وجود داره؟» پاسخ
بسیاری از ما ژاپن را با تصویر قطارهای سریعالسیر، خیابانهای نئونی توکیو، انیمهها یا شکوفههای گیلاس میشناسیم. اما برای هزاران دانشجو در سراسر جهان، ژاپن
سفرنامه ژاپن رو باید بعد از برگشت از ژاپن نوشت. مثل هر سفرنامه دیگه ای. شما سفر میرید. بعد برمیگردید به خانه، کمی استراحت میکنید
اسم ما قطار سیبریه. یعنی از همون اول تکلیفمون معلوم بوده: ما آدمِ جادهایم، آدمِ ریل، آدمِ تماشای دنیا از قاب پنجره. و بین همه
شینتو یا راه خدایان اعتقاد بومی و قدیمی مردم ژاپن هست. باوری که ار اولین روز شکل گیری این سرزمین در زندگی مردمانش نقش مهمی
مسیرهای پیادهروی طولانی در سالهای اخیر به یکی از جدیترین شکلهای سفر تبدیل شدن؛ سفری که نه بر سرعت، بلکه بر تماس مستقیم با جغرافیا،
کوه فوجی به دلایل مختلفی تو ذهن خیلی از ما علاقه مندان به ژاپن ثبت شده؛ برای بعضی ها به عنوان نماد ژاپن، برای بعضی
صعود قله فوجی از نظر من خیلی شبیه به مترو سوار شدن هست. نه اینکه فقط نظر شخصی من باشه، بلکه بعد از گپ و
