ساعت حدود هشت صبح بود که چمدانبهدست از قطار پیاده شدیم. با اینکه شب را در قطار خوب خوابیده بودیم، هنوز کمی گیج بودیم. صدای چرخ چمدانها روی
اولین شگفتی من در گالری ترتیاکوف، روبهرو شدن با بزرگترین، پرجزئیاتترین و باابهتترین نقاشیهایی بود که تا اون موقع دیده بودم. تابلوهایی در ابعاد عظیم که جلوی اونها
